"An" (Contén)

1. Que é importante e significativo.

2. Que posúe un valor diferencial no sistema lingüístico.

1. olver nacer ou xurdir.

2. Seguir algo vivo ou presente.

1. Calidade de remanente.

2. Propiedade dos corpos ferromagnéticos de conservar unha certa indución despois de desaparecido o campo magnético.

1. Aplícase á parte que queda dunha cousa.

2. Aplícase ao magnetismo dos corpos que presentan remanencia.

3. Conxunto de beneficios dunha empresa que despois da distribución quedan pendentes de aplicación.

1. Ir máis lenta unha corrente de auga.

2. Quedar en remanso unha persoa ou unha situación.

1. Parte dun río onde a corrente de auga se fai moi lenta ou se detén.

2. Situación de sosego e tranquilidade.

PERSOEIRO

Bispo de Reims (459-533). Foi apóstolo dos francos e bautizou e confirmou ao seu rei, Clodoveo I en 496, do que despois foi conselleiro. Organizou a misión cristiá no país franco. A súa festividade celébrase o 1 de outubro.

GALICIA

Xurista, fillo de Manuel Remuñán García. Doutor en Dereito pola Universidad de Madrid, foi profesor de dereito internacional público e relacións internacionais na Universidade de Santiago de Compostela. Destacou o seu labor na conservación do patrimonio histórico da cidade compostelá. Membro do Seminario Estudos Galegos, da Asociación Española de Derecho Internacional e académico correspondente da Real Academia Galega, escribiu diversos estudos sobre dereito internacional e relacionados con Santiago de Compostela. Recibiu a Medalla Castelao (1997).

GALICIA

Escritor e crítico literario. Profesor de literatura española na Universidade de Santiago de Compostela e fundador da primeira Sociedad Filarmónica Compostelana, participou en diversos parladoiros literarios, como o do Café Español. Influído polo modernismo e polas lecturas de Góngora, Lope de Vega, Garcilaso de la Vega e Quevedo, foi autor de numerosas poesías e artigos de crítica musical e teatral.

PERSOEIRO

Escritor francés. De nome Jean Pierre Angremy, o éxito chegoulle con Le sac du palais d’été (1971, Premio Renaudot), e especializouse nun tipo de narración brillante e chea de referencias culturais, que plasmou en Les nouvelles aventures du chevalier de la Barre (1978), Orient-Express 1 (1979), Orient-Express 2 (1984), Pandora (1980), Une ville inmortelle (1986, Premio de novela da Académie Française) e Qui trop embrasse (1993).

PERSOEIRO

Historiador, crítico das relixións e filósofo francés. De convicción positivista, profesou unha fe utópico-idealista na ciencia, como substituta da relixión, e no progreso da humanidade, froito da libre actuación dos individuos. Escribiu Essais de morale et de critique (1859), Histoire des Origines du Christianisme, en sete volumes (1863-1881), Dialogues et fragments philosophiques (1876) e L’avenir de la science (publicada en 1890).

REXIÓNS

Rexión histórica de Alemaña que comprende as terras sucadas polo curso medio do Rin. Habitada por pobos célticos e xermánicos, foi conquistada por César (57 a C) e parcialmente romanizada, e despois das migracións xermánicas dos ss III e IV establecéronse nela os francos e os alemáns. Formou parte do Reino de Austrasia, e Carlomagno fixou a capital do seu imperio en Aquisgrán. O feudalismo supuxo a constitución de numerosos principados. O Tratado de Xanten (1614) puxo as bases para a futura expansión de Prusia por terras renanas. O Rei Luís XIV de Francia tratou de situar no Rin o límite oriental do seu reino alternando a guerra coas anexións pacíficas de cidades de Alsacia e Lorena. O Congreso de Viena (1815) atribuíu a Prusia case toda a Renania alemá, que durante o s XIX tivo un extraordinario desenvolvemento industrial. A Guerra Franco-prusiana (1870-1871) deu Alsacia e o norleste de Lorena ao Segundo Reich, e a derrota deste durante a Primeira Guerra Mundial fixo que se restituíuse...