"An" (Contén)

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Coles. De orixe románica, conserva unha portada coa imaxe de san Xián no centro sobre un arco de medio punto decorado con arquivoltas e asentado sobre columnas con capiteis decorados con motivos florais. A parte superior decórase con ornamentos en bóla que rodean o triplo campanario.

PERSOEIRO

Relixioso beneditino. Foi prior e arquiveiro cara a 1721 no mosteiro de San Xián de Samos, onde tamén foi abade (1733-1737). Atribúeselle Relación sucinta de los sucesos principales del Real Monasterio de San Julián de Samos.

PERSOEIRO

Relixioso dominicano. De orixe galega, ingresou na orde no convento da Peña de Francia e foi colexial por Lugo no colexio de San Gregorio de Valladolid, onde foi lector de Artes e Filosofía. Foi mestre de teoloxía en Piedrahita, Trianos, Toro e Ávila. Presentado en Teoloxía en 1615 e mestre en 1623 foi prior dos conventos de Peña de Francia, Oviedo, Ocaña, Toro e Atocha e reitor de San Gregorio de Valladolid (1631)

PERSOEIRO

Pintor. Cultivou a pintura de historia e os retratos e foi discípulo de F. Bayeu en París. Foi pintor de Carlos IV (1811) e de Fernando VII (1816), quen lle encargou a decoración de Aranjuez e de El Pardo. O seu fillo, Carlos Luis Ribera (Roma 1815-Madrid 1891) foi discípulo seu e de Hippolyte Delaroche e pintou na corte de Isabel II (1846).

PERSOEIRO

Político francés. Conselleiro de estado (1875) e deputado republicano (1878-1885 e 1887-1809), foi xefe do Parti Républicain Modéré. Ministro de Asuntos Exteriores (1890-1893), ocupou outros ministerios e foi xefe de goberno varias veces (1892-1893, 1895, 1914 e 1917).

PERSOEIRO

Psicólogo francés. Considerado o iniciador da psicoloxía positivista e experimental francesa, centrouse no estudo da psicoloxía patolóxica. Das súas obras destacan Les maladies de la mémoire (1881), Les maladies de la volonté (1883), Les maladies de la personnalité (1885) e Essais sur la passion (1907).

PERSOEIRO

Teólogo e místico escolástico. Sucedeu a Hugo de San Vítor na abadía de Saint-Victor de París. Os seus seis libros De Trinitate ocupan un lugar excepcional na historia da especulación trinitaria. Elaborou minuciosamente tres argumentos a posteriori da existencia de Deus (o da temporalidade, o dos graos de perfección e o da posibilidade), moi apreciados pola escolástica posterior.

PERSOEIRO

Rei de Wessex. Renunciou ao trono e comezou unha peregrinación cos seus fillos a Roma e Terra Santa. A súa festividade celébrase o 7 de febreiro.

PERSOEIRO

Relixioso inglés. Bispo de Chichester (1245), defendeu os dereitos da Igrexa fronte ás tentativas reais. A súa festividade celébrase o 3 de abril.

PERSOEIRO

Militar. Ingresou na cabalaría e distinguiuse nas campañas de Italia durante a Guerra de Sucesión de Austria. En 1764 Carlos III encargoulle a reforma do exército de Nueva España. Loitou durante a Guerra de Independencia e ascendeu a xeneral. Escribiu Preceptos y máximas militares para instrución de los alumnos del colegio de Ocaña e o seu Diario de campaña.

PERSOEIRO

Escritor francés. Membro dun equipo da revista Tel Quel, foi un dos continuadores do nouveau roman, que reflectiu en novelas experimentais como L’observatoire de Cannes (1961) e La prise de Constantinople (1965). Tamén escribiu os ensaios Problèmes du nouveau roman (1967), Nouveaux problèmes du roman (1978) ou Le théâtre des métamorphoses (1982).

PERSOEIRO

Matemático. Relacionado con todos os grandes científicos europeos contemporáneos seus, publicou obras de filosofía, de ecuacións diferenciais, de física e traballou en hidráulica para a cidade de Venecia. Estudou e resolveu un tipo de ecuación diferencial coñecida co seu nome.

PERSOEIRO

Crítico literario. Os seus traballos máis importantes pertencen á crítica temática, con análises das estruturas internas da obra. Destacan Littérature et sensation (1954), Poésie et profondeur (1955) e Pages paysages (1984).

PERSOEIRO

Pintor, gravador e teórico da arte. Destacou como retratista (Alexander Pope) e polos estudos Essay on the Theory of Painting (1715) ou The Science of a Connoisseur (1719).

PERSOEIRO

Físico inglés. Estudou a emisión electrónica dos metais incandescentes, analizada tamén por Saul Dushman, e estableceu a lei de Richardson-Dushman. Investigou o efecto fotoeléctrico e o espectro molecular do hidróxeno. Recibiu o Premio Nobel de Física (1928) polos seus estudos sobre o efecto termoiónico e pola lei de Richardson-Dushman.

PERSOEIRO

Físico estadounidense. Traballou na Cornell University de Ithaca (Nova York). Recibiu o Premio Nobel de Física (1996), compartido con D. Lee e D. Osheroff, polo descubrimento da superfluidez do helio-3.