"RC" (Contén)

PERSOEIRO

Xeneral romano. Derrotou a Catilina preto de Fiesole e combateu a Xulio César en Hispania, como legado de Pompeio (54-49 a C), pero foi derrotado. Ao morrer Pompeio organizou a resistencia en África e venceu a César na Batalla de Ruspina (46 a C). Pouco despois foi derrotado en Tapso.

PERSOEIRO

Arquitecto. Evolucionou desde unha etapa de neoclasicismo academicista ata as correntes vienesas. A partir de Albergo Ambasciatori, volveu ao clasicismo chamado romano antigo, e con Benito Mussolini converteuse en arquitecto oficial do réxime e en máximo representante da arquitectura fascista. Dirixiu a construción da Cidade Universitaria de Roma e construíu o pavillón italiano da Exposición Universal de París 1937.

PERSOEIRO

Hispanista irlandés. Foi profesor de castelán en Liverpool (1939-1940), no Trinity College de Dublín (1940-1945) e en Sheffield (1953-1980). Especialista na literatura dos ss XV-XVII na Península Ibérica, é autor de The Heroic Poem of the Spanish Golden Age (1947), da edición crítica de Luis de Camões: Os Lusíadas (1973), dos estudos críticos sobre Amadís de Gaula (1976), da biografía de Alonso de Ercilla y Zúñiga (1984) e do estudo Narrativa española de los siglos XVI y XVII (1991).

PERSOEIRO

Político e xurista estadounidense. De ideoloxía democrática e antiabolicionista, loitou co grao de xeneral na Guerra Mexicano-estadounidense e foi presidente de EE UU (1852-1856). Exerceu presión sobre Reino Unido para que abandonase os seus intereses na costa central americana e tentou negociar con España a venda de Cuba.

PERSOEIRO

Musicólogo e editor musical. Publicou estudos sobre o violín, como Les violinistes (1922), e biografías, como Vivaldi et la musique instrumentale (1948), obra onde estableceu unha catalogación da obra vivaldiana que tivo moita difusión en Francia; e Corelli: His Life, His Work (1956).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Sandiás baixo a advocación de san Xoán.

PERSOEIRO

Realizador e produtor cinematográfico. Formado na facultade de Belas Artes da Universidad de La Plata, en 1980 asociouse con Luis Puenzo para crear a produtora Cinemanía, unha das máis destacadas de cine publicitario en Hispanoamérica. Produtor de La historia oficial (1984), de Luis Puenzo, que obtivo o Oscar á mellor película en lingua non inglesa, dirixiu Plata quemada (2000, Goya á mellor película hispanoamericana).

PERSOEIRO

Historiador grego. Viaxou por todo o Imperio, pero a maior parte da súa vida transcorreu na súa cidade natal. A súa casa foi lugar de reunión dun círculo de amigos interesados por diversas cuestións, especialmente pola filosofía. Esta variedade de intereses reflíctese no conxunto dos seus escritos coñecidos como Moralia, onde hai diatribas de xénero retórico e outras que pretenden unha discusión filosófica máis seria, como as que analizan a doutrina platónica da alma ou polemizan con estoicos e epicúreos. Á súa preocupación relixiosa pertencen os diálogos referentes aos oráculos e o escrito Sobre Isis e Osiris. O Banquete dos setes sabios e os Libros simposíacos reúnen os temas que máis lle interesaban. Escribiu Vidas Paralelas, das que se conservan vinte e dúas, onde se equiparan un grego e un romano.

PERSOEIRO

Escritor. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidad de Madrid, é autor dunha obra intelectual e irónica. Escribiu poesía, experimental e antivangardista, que plasmou en Protocolos (1973), e narrativa, marcada polo realismo subxectivo, como El heroe de las mansardas de Mansard (1983, Premio Heralde), El metro de platino iridiado (1990, Premio de la Crítica), Donde las mujeres (1997, Premio Nacional de Narrativa), El cielo raso (2001, I Premio Fundación Lara), en que trata o tema da homosexualidade e o cristianismo; Alrededores (2002) e Una ventana al norte (2004), en que procura a realidade a partir do gusto pola irrealidade. É membro da Real Academia Española (2002).