"RM" (Contén)

1. Aplícase á auga que, por causa natural, sae quente do manancial.

2. Relativo ou pertence ás termas.

PERSOEIRO

Psicólogo estadounidense. Estudou a psicoloxía diferencial e a intelixencia do infante superdotado, e das súas obras destacan The Measurement of Intelligence (1916) e Genetic Studies of Genius (1926-1959).

1. Suxeitar algo ou a alguén para que non caia ou se mova.

2. Ter conta de algo para evitar que se altere. OBS: Adoita empregarse seguido da preposición de.

1. Establecemento público de baños. No mundo grego xa se atopan construcións de uso público para baños de augas medicinais quentes. A civilización romana modificou tanto o edificio como o concepto. M. V. Agripa declarou os baños gratuítos e fixo construír unhas grandes termas, o mesmo que Nerón, Tito, Traxano, Caracalla (216) e Diocleciano (306). Ademais das instalacións de servizo para a auga, a leña e o mantemento, estaba constituído por un vestiario (apodyterium), preto da entrada, e de tres salas sucesivas, con bañeiras individuais e piscinas de auga fría (frigidarium), morna (tepidarium) e quente (caldarium), a miúdo articulado a outro ambiente para baños de vapor (laconicum). As mellor equipadas dispoñían tamén dunha gran piscina de auga fría ao descuberto, de xardín rodeado de pórticos (xysti), de palestras, de ambientes para baños de sol, masaxes, xogos, de salas de reunións, de teatro, de biblioteca e ata de verdadeiros museos....

2. Establecemento situado preto de augas termais onde se pode tomar baños.

AFLUENTES

Afluente pola dereita do río Miño, que nace na parroquia de Cerdeira e desemboca na de Setados, ambas as dúas no concello das Neves.

1. Relativo ou pertencente á calor ou á enerxía calorífica.

2. Aplícase ao fenómeno en que hai un aumento ou unha diminución da calor.

3. Que transforma a enerxía calorífica en mecánica.

1. Acción de terminar ou de terminarse.

2. 1. Parte que constitúe o remate de algo.

   2. Derradeira parte dunha palabra, que constitúe o seu elemento flexivo ou determina a súa rima.

1. Que termina.

2. Liña que separa a parte iluminada da parte escura dun astro.

1. Relati­vo ou pertencente á terminación.

2. 1. Que constitúe ou está no final de algo.

   2. Aplícase á enfermidade irreversible que se atopa na última fase ou ao enfermo que a padece.

   3. Que se atopa no extremo dun talo, dunha rama ou de calquera outro órgano.

3. Cada un dos extremos dunha liña de transporte público.

4. Lugar dun porto, aeroporto ou estación onde os pasaxeiros desembarcan ou agardan para embarcar.

5. Conxunto de instalacións situadas no extremo dun oleoduto.

6. borne.

7. Calquera elemento periférico de entrada e de saída que permite servirse a distancia dun ordenador.

1. Que termina.

2. Que non se pode discutir ou dubidar.

1. Rematar algo que se estaba facendo.

2. Consumir algo sen que quede nada.

3. Ter algo como parte final aquilo que se manifesta.

4. Acabar algo dunha maneira determinada sen posibilidade de continuar.

5. Consumirse algo sen que quede nada.

6. Acabarse algo sen posibilidade de continuar.

1. Relativo ou pertencente ao final ou ao obxectivo dunha acción.

2. perfectivo.

1. nominalismo.

2. Doutrina do ockhamismo que afirma que a ciencia concerne aos seres individuais pois os termos representan aos propios individuos.