"Est" (Contén)

1. Acción de restituír.

2. Operación consistente en levantar o mapa dun terreo a partir de dúas fotografías aéreas, observadas en estereoscopia, nas que se vai determinando, mediante un restituidor, cales son as coordenadas de diferentes puntos do terreo.

3. 1. Devolución dunha cousa ou reparación dun dano causado, de maneira que quede restablecida a orde anterior pola concorrencia do dano producido (dano emerxente) ou da ganancia non obtida a causa do prexuízo ocasionado polo dano (lucro cesante). En caso de ser imposible a devolución da mesma cousa, procédese á indemnización por danos e perdas.

   2. Condición principal da responsabilidade penal ou civil nacida dos delitos contra a propiedade consistente na devolución ao perxudicado dos obxectos de que foi privado pola acción do delincuente ou do responsable civil. Están obrigados o culpable, o responsable civil e o terceiro que adquiriu a cousa legalmente.

4. Formación de novos órganos despois dunha mutilación.

5. No estudo do choque entre dous corpos, cociente entre a velocidade relativa que levan despois do choque e a de antes do choque. Nun choque perfectamente elástico o coeficiente de restitución vale 1, e nun choque totalmente inelástico vale 0.

1. Que ou quen restitúe.

2. Aparello empregado para facer unha restitución.

1. Devolver a alguén algo que xa tiña.

2. olver pór algo no estado ou na forma que tiña antes.

3. Facer unha restitución.

PERSOEIRO

Virxe e mártir. Foi condenada, en tempos do Emperador Valeriano, a ser queimada viva nunha barca chea de pez, xofre e estopa abandonada no mar despois de lle prender lume. O seu cadáver calcinado arribou na mesma barca á baía de Nápoles. A súa festividade celébrase o 27 de maio.

PERSOEIRO

Virxe e mártir. Sufriu o martirio en Sora (Italia), onde foi decapitada con outros cristiáns en tempos do Emperador Aureliano. A súa festividade celébrase o 27 de maio.

PERSOEIRO

Relixioso. Tras a morte de Xesús Cristo, foi facer apostolado a Provenza con Lázaro e as súas irmás Marta e Madalena. A súa festividade celébrase o 23 de agosto.

1. Aquilo que queda dunha cousa, da cal se quita algo.

2. Parte ou partes que queda de algo e que é considerado de menor valor. EX: Remata a cea e o resto tírao ao lixo. OBS: Adoita empregarse en plural.

3. Cadáver ou aquilo que queda do corpo despois da morte. OBS: adoita empregarse a construción restos mortais.

4. 1. Resultado dunha subtracción.

   2. Resultado, nunha división, de restar do dividendo o produto do divisor polo cociente enteiro.

5. Solución a da congruencia X n (a (módulo m)

6. Teorema relacionado coa divisibilidade de polinomios que establece que o residuo da división dun polinomio P(x) por un binomio x-a é igual ao número P(a).

FAMILIAS

Familia de pintores franceses activos nos ss XVII e XVIII. Marc Antoine Restout (Caen 1616-1684) estableceuse en Rouen, onde realizou cadros de altar como na igrexa de Hermanville. O seu neto Jean Restout (Rouen 1692-París 1768) formouse con Jean Baptiste Jouvenet e pintou Mort de sainte Scholastique. O seu fillo Jean Bernard Restout (París 1732-1797) cultivou o retrato e os temas de historia. Das súas obras destacan Portrait de Jean Restout e Adieux d’Hector à Andromaque.

1. Trenza que se fai cos talos dos allos e das cebolas.

2. 1. Sucesión ou ringleira de obxectos ou alimentos colocados uns detras dos outros.

   2. Sucesión de palabras ou expresións, xeralmente de tono insultante.

1. Conxunto de canas de cereal que quedan na terra despois da sega.

2. Terreo cuberto de couces de cereais.

1. Sementar un terreo co mesmo froito que na colleita anterior.

2. Arar a terra que estivo sementada de cereais.

1. Instrumento de madeira de forma máis ou menos rectangular, con fileiras de dentes de ferro nun dos seus extremos por onde se pasa o liño para separalle a estopa.

2. Grade ou angazo con dentes de pau e cun mango que se usa para aplanar a terra labrada e recoller a broza.