"An" (Contén)

acainzar.

Prefixo de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘espiña’ ou ‘espiñoso’.

Botar cantos, seixos contra algo ou alguén.

Xénero de anélidos hirudíneos da orde dos acantobdélidos, caracterizados pola presenza de quetas nos segmentos anteriores e dunha pequena trompa. Representado por unha soa especie, A. peledina, parasita dalgúns salmónidos dos lagos de Rusia e Finlandia.

Xénero de cefalópodos fósiles da familia dos ammonítidos do período Cretáceo, de cuncha en espiral de amplas voltas e con ringleira de espiñas ou trabéculas.

Xénero de lagartiñas da familia dos lacértidos. Teñen os dedos das patas posteriores envoltos de escamas alongadas que lles permiten correr rapidamente pola area. Viven en zonas desérticas do norte de África, en Asia occidental e na Península Ibérica, onde se atopa a especie A. erythrurus.

Xénero de protozoos da orde dos acantarios que vive nos mares de augas cálidas.

Xénero de formigas mouras de pequenas dimensións que forman colonias na terra ou na madeira. Dentro deste xénero son comúns dúas especies: A. fuliginosus, que vive nas árbores, na madeira morta ou mesmo nas madeiras húmidas dentro das casas; e A. niger, que é frecuente en campos e xardíns.

Xénero de crustáceos abisais presentes no Mediterráneo occidental.

Xénero de gurgullos nos que a fase larvaria se desenvolve no interior das sementes de fabáceas. A especie A. obtectus afecta os feixóns, tanto nos cultivos como cando están almacenados.

Xénero de herbáceas da familia das acantáceas ao que pertence o acanto.

ariedade de epidota.

Lugar escarpado situado na costa e que ten unha forte pendente.

Substancia orgánica, análoga á quitina, que forma os esqueletos dos radiolarios.

Forma da arxentita (AgS2 ) a temperaturas inferiores a 179° C. Cristaliza no sistema monoclínico, en formas fibrosas e alongadas, de cor gris escura e brillo metálico.

Acción e efecto de acantoar.