"Berg" (Contén)

PERSOEIRO

Condesa de Albany, filla do príncipe Gustavo-Adolfo de Stolberg-Gedern. Casou co pretendente ao trono inglés, Carlos Eduardo Stuart.

PERSOEIRO

Poeta alemán. Escribiu cancións patrióticas e de lírica amorosa, ademais de traducións do grego (Sophokles, 1787) e do latín. Co seu irmán Friedrich Leopold Stolberg-Stolberg (Bramstedt 1750- Castelo de Sondermühlen, preto de Osnabrück 1819) compuxo os Vaterländische Gedichte (Poemas patrióticos, 1820) e formou parte do grupo Göttinger Hain.

PERSOEIRO

Director teatral e pedagogo austríaco. Coñecido como Lee Strasberg, foi o creador, influenciado pola psicanálise, do método Stanislavskij, un sistema de ensino que se basea na memoria emocional á que recorre o actor para facer xurdir unha emoción real.

PERSOEIRO

Escritor. Cultivou todos os xéneros, sobre todo o teatro, e revolucionou o uso do idioma sueco. Da súa produción destacan Mäster Olof (1872), Röda rummet (A cámara vermella, 1879), Hemsöborna (A xente de Hemsö, 1887), Giftas (Casade, 1884), Fädren (O pai, 1887), Fröken Julie (A señorita Xulia, 1888), Till Damaskus (Cara a Damasco, 1898-1904), Ett drömspel (Un soño, 1902), Ensam (Solitario, 1903) e Bla Böcker (Libros azuis, 1907-1912).

PERSOEIRO

Investigador, teósofo e místico. Coñecido como Emanuel von Swedenborg, consagrouse ao estudo das ciencias e á investigación técnica, e entregouse á especulación místico-relixiosa. Publicou Arcana caelestia (1749-1765), De nova Hierosolyma (1758) e Vera christiana religio (1771).

PERSOEIRO

Químico sueco. Estudou na Uppsala University, onde se doutorou en 1907. Dirixiu o Gustaf Werner Institute de Química Nuclear da Uppsala University. Das súas obras destacan Die Methoden zur Herstellung kolloider Lösungen anorganischer Stoffe (1909) e Die Existenz der Moleküle (1912). En 1926 recibiu o Premio Nobel de Química, polos seus traballos sobre os coloides, as solucións e a separación de partículas por ultracentrifugación.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico alemán. Fixo unha revisión dos grandes mitos da historia do seu país e dos seus filmes detacan Ludwig, Requiem für einen jungfräulichen Köning (1972), Hitler, eine Film aus Deutschland (1977), Parsifal (1982) e Penthesileia (1988).

PERSOEIRO

Filósofo. Influído por santo Alberte o Magno e os neoplatónicos, opúxose á distinción tomista entre esencia e existencia. Escribiu De cognitione entium separatorum (Sobre o concepto da separación dos seres) e De intellectu et intelligibili (Sobre a intelixencia e o intelixible).

PERSOEIRO

Economista. Especialista en modelos econométricos, estudou cuantitativamente os resultados das medidas de política económica. Das súas obras destacan The Dinamics of Business Cycles (1950), On the Theory of Economic Policy (1952), Developement Plannig (1968) e Income distribution (1975). Recibiu, xunto con Ragnar Frish, o Premio Nobel de Economía en 1969.

PERSOEIRO

Etólogo. Investigou a psicoloxía animal e estableceu o valor do estímulo como signo, no sentido de que os sinais transmitidos polos animais inclúen secuencias de conduta, que denominou mecanismo innato de liberación, relacionado coa existencia dunha unidade coordinadora no sistema nervioso. Destacan The Study of Instinct (1954) e The Animal in Its World. Field Studies (1932-1972). En 1973 recibiu, xunto con Konrad Lorenz, o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina.

PERSOEIRO

Duque de Württemberg (1498-1519 e 1534-1550). A súa política fiscal provocou unha revolta campesiña, que concluíu co Acordo de Tübingen (1514), polo que concedeu franquías aos rebelados. Formou parte da Liga de Esmalcalda contra Carlos V pero, vencido, tivo que aceptar o Ínterim de Augsburgo (1548).

PERSOEIRO

Poeta belga. Considerado como un dos máximos representantes do movemento simbolista no seu país, publicou Entrevisions (1897) e La chanson d’Eve (1904).

PERSOEIRO

Político estadounidense. Senador desde 1928, impulsou a creación da ONU (1945), do Plan Marshall (1948) e da OTAN (1949).

PERSOEIRO

Raíña de España, neta de Vitoria I de Inglaterra. Convertida ao catolicismo, o 31 de maio de 1906 casou co Rei Afonso XIII, día no que foron obxecto dun atentado anarquista. En 1931, coa proclamación da Segunda República Española, exiliouse a Francia e posteriormente a Italia. Separada do seu home, viviu en Reino Unido e, durante a Segunda Guerra Mundial, retirouse a Lausanne. Os seus restos foron trasladados ao Real Monasterio de San Lorenzo de El Escorial en 1985.