"CEI" (Contén)

1. Persoa que tapiza mobles ou complementos do fogar.

2. Persoa que tece tapices.

1. Terceira marcha ou velocidade nos motores de explosión.

2. Intervalo entre dúas notas situadas en dous graos da escala diatónica.

3. Categoría máis baixa e inferior á segunda.

1. Que ocupa o lugar número tres nunha serie.

2. Que se corresponde a cada unha das tres partes iguais en que se divide un todo.

3. 1. Aplícase á persoa ou cousa que intervén nun asunto pero que non é ningunha das dúas que se opoñen no mesmo.

   2. Persoa allea a unha relación xurídica que ten interese ou relación con ela.

   3. seguro a terceiros

      Seguro que se fai cargo da responsabilidade por danos causados a terceiras persoas.

   4. terceiro en discordia

      Persoa nomeada entre árbitros ou peritos para que decida en discordia dos seus ditames.

4. Grupo social do Antigo Réxime, formado polo conxunto das forzas produtivas, a burguesía, as clases populares urbanas e campesiños libres. A coherencia do grupo proviña da oposición común aos privilexios dos eclesiásticos (primeiro estado) e dos nobres (segundo estado).

5. Instituto relixioso (orde terceira regular) ou asociacion piadosa (orde terceira secular) que depende dunha orde relixiosa, e que se benefician dos seus privilexios e seguen a súa espiritualidade, e na medida do posible, a súa regra. A primeira orde terceira secular foi a de San Francisco de Asís, creada en 1209, imitada polos agostiños (1401), dominicanos (1405), servitas (1424), carmelitas (1450), mínimos (1506), trinitarios (1751), premostratenses (1751) e oblatos de San Bieito (1871). A partir dos ss XVII e XVIII os capuchinos crearon venerables ordes terceiras (VOT) franciscanas. Entre as femininas destacan as das terciarias carmelitas, dominicanas e franciscanas.

GALICIA

Economista. Doutor en Enxeñaría Aeronáutica e licenciado en Ciencias Económicas. Catedrático de Econometría e Métodos Estatísticos na facultade de Ciencias Económicas e Empresariais da Universidad Complutense de Madrid (1980), foi vicerreitor primeiro da Universidad Complutense de Madrid (1980-1982), director xeral do Banco Hipotecario de España (1982-1983) e presidente executivo de Caja Madrid e da súa Corporación Financiera (1988-1996). É membro do Consejo de Administración e da Comisión Ejecutiva de Unión Fenosa desde 1988 e presidente da súa Comisión de Auditoría y Cumplimento desde 1999; do Consejo de Administración e da Comisión Ejecutiva de Sogecable desde 2000 e presidente da súa Comisión de Auditoría y Cumplimento desde 2004; e desde 2005 membro do Advisory Board de Accenture. Escribiu Estimation of Dynamic Econometric Models with Errors in Variables (1990), Crecimiento del Sector Público y Gasto en Educación (1996), Matlab Toolbox for Econometric Modeling...

1. Relativo ou pertencente ao Terceiro Mundo.

2. Que non funciona ben ou que indica pobreza.

1. Terreo sen cultivar que está cheo de mato.

2. Cepa que queda dunha árbore logo de ser cortada.

MONTES

Monte situado na parroquia de Froufe (O Irixo). O seu cumio acada os 1.003 m de altitude.

GALICIA

Escritor. Coñecido como Francisco de Fientosa, estudou filosofía e letras na Universidad Central de Madrid. Da súa obra destacan Lendas (1931), Triángulo isósceles (1934) e El alba del quechemarín (1935).

PUBLICACIÓNS

Publicación editada entre xaneiro de 1975 e novembro de 1976 como órgano de expresión das Comisións Campesiñas do Partido Comunista de Galicia. Denunciou os problemas do campo no país e contribuíu á consolidación da Coordinadora Nacional das Comisións Campesiñas en Galicia.