"Pin" (Contén)

PERSOEIRO

Compositor e pianista. Estudiou piano con F. Jurnet e J. B. Pujol, e composición con F. Pedrell (1883) e con Ch. de Bériot en París (1887-1889). En 1899 fundou a Sociedad de Conciertos Clásicos e en 1901 a Academia Granados, onde ensinou a súa técnica pianística. Colaborou e actuou, entre outros artistas, con P. Casals, C. Saint-Saëns e J. Thibaud. En 1911 estreou Goyescas, para piano, e escribiu a zarzuela María del Carmen (1898) e as obras líricas Picarol (1901), Gaziel (1906) e Liliana (1911). Da súa produción sinfónica destaca Tres danzas españolas (1892), o poema La Divina Comedia (1908) e diferentes suites. Para piano escribiu, entre outras pezas, Doce danzas españolas, Escenas románticas, Canciones amatorias e Colección de tonadillas en estilo antiguo.

PERSOEIRO

Eclesiástico e arqueólogo. Bispo de Astorga en 1886, encargoulle a Gaudí a construción do palacio episcopal. Fundou un Museo Arqueolóxico no Seminario.

PERSOEIRO

Militar, diplomático e escritor, segundo marqués de La Mina, grande de España, conde de Pezuela de Torres e cabaleiro das ordes de Calatrava e do Vélaro de Ouro. Loitou na Guerra de Sucesión a favor de Filipe V, participou nas expedicións de Sardeña e Sicilia (1717-1720) e na toma de Orán (1732). Embaixador en París, foi nomeado en 1742 capitán xeneral de Catalunya. Foi ademais autor, entre outras obras, de Máximas para la guerra (1767) e Memorias sobre la guerra de Cerdeña y Sicilia en los años 1717 a 1720 y guerra de Lombardía en los de 1734 a 1736 (1898).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Ávila, Castela-León, situado en Tierra de Pinares (2.345 h [2001]). A agricultura e a gandería (lanar e porcina) constitúen os recursos económicos principais do termo. Na industria destaca a fabricación de tubos de cemento.

1. Relativo ou pertencente ao íleo e á espiña ilíaca.

2. Aplícase ao punto somático lateral situado no punto máis baixo da espiña ilíaca anterosuperior.

PERSOEIRO

Zoólogo e farmacéutico. Profesor de ciencias biolóxicas e químicas. Publicou El Montseny parque natural (1953), La vida maravillosa de los animales (1961), El mundo viviente (1967) e El zoo de Barcelona, educació e esplai (1982). Foi director do parque zoolóxico de Barcelona (1955-1985) e do museo de Granollers, fundador do Centro de Bioloxía Animal e Aplicada e Primatoloxía, secretario xeral da Unión Iberoamericana de Parques Zoolóxicos (1958-1986) e membro da Unión Internacional de Parques Zoolóxicos (1961-1986). Dedicóuselle o nome dun novo parasito do gorila (Brodenia jonchi).

CAPITAIS

Capital do län homónimo, Suecia (117.095 h [estim 2000]). A principal actividade é a explotación forestal.

PERSOEIRO

Político francés. Ocupou a secretaría xeral do Parti Socialiste (1981-1988) e foi ministro de Educación (1988-1992). Elixido novamente secretario xeral (1995), gañou as eleccións lexislativas de 1997 e formou un goberno que incluía algúns ministros comunistas e ecoloxistas. Dimitiu en maio do 2002, tras perder as eleccións presidenciais.