"ROM" (Contén)

1. Heteroproteido presente en todos os organismos aerobios, que posúe un grupo prostético porfirínico con ferro e que é susceptible de intervir en sistemas redox mediante as variacións reversibles do estado de oxidación deste ión metálico. Actúa fisioloxicamente en procesos de oxidación-redución que teñen lugar no interior da célula. A concentración de citocromo nas células, onde se acumulan basicamente nas mitocondrias, está relacionada coa súa actividade respiratoria. Hai tres tipos de citocromos: o citocromo a, o citocromo b e o citocromo c, que se diferencian polos substituíntes do grupo hemo. Serven para o transporte de electróns nas cadeas respiratorias e a súa enerxía emprégase para a síntese de compostos de elevada enerxía de enlace, como o ATP.

2. Enzima hemoproteínico que, no último elo da cadea respiratoria, fai de ponte na transferencia de electróns dende os citocromos c ata o osíxeno molecular.

1. Relativo ou pertencente á clorometría.

2. Unidade equivalente ao número de litros de cloro activo que proporciona un litro de lixivia ou un quilogramo de cloruro de calcio.

1. Relativo ou pertencente ás cloromonadofíceas.

2. Alga da clase das cloromonadofíceas.

3. Clase de algas unicelulares incluída no gran grupo dos cromófitos. Abrangue unha ducia de xéneros de organismos mariños, de auga doce ou limícolas, con células biflaxeladas, de membrana fina e plástica, forma ovoide e comprimida, e plastos numerosos e discoidais de cor verde, pero especialmente ricos en xantófilos.

GALICIA

Dominicano. Ingresou na orde de san Domingos, entre 1819 e 1822 foi depositario do convento de Santiago. Ao mesmo tempo rexentou a cátedra de Canons ata 1829, agás na paréntese dos cursos 1822-1823 e 1827-1828 que explicou Teoloxía Dogmática. Doutorouse pola Universidade de Santiago de Compostela en 1825 e, no 1829, acadou o grao de mestre en teoloxía. Ademais de dedicarse ao ensino nos conventos dominicanos, ocupou a cátedra de Filosofía (1820) e de Teoloxía (1821) da universidade compostelá. Entre 1824 e 1836 presidiu a academia de filosofía e rexentou a cátedra de Metafísica, que acadou en propiedade (1829). Foi suspendido da súa cátedra por non xurar a Constitución do Estado, e pasou a ser rexente de estudios e prior de Santiago ata xullo de 1835.

1. 1. Pór alguén ou algo nun compromiso.

   2. Facer que alguén interveña nun asunto no que se arrisca ou que faga ou diga algo que non lle convén.

   3. Mesturar a alguén en algo, deixándoo nunha situación crítica ou ligándoo aos propios intereses.

   4. Descubrir a participación de alguén nun asunto normalmente delitivo.

2. 1. Acordar algo dúas ou máis persoas.

   2. Prometer en matrimonio.

3. Facer que alguén se sinta obrigado a intervir nalgún asunto ou a realizar algo.

4. 1. ...

1. de comprometer ou comprometerse.

2. Que é difícil ou complicado.

3. Que forma parte ou serve a unha causa determinada.

1. Árbitro nomeado para decidir unha cuestión litixiosa. Pode ser de dereito, se é un letrado e decide conforme ás normas xurídicas; ou de equidade, se non é xurista e decide en función do seu leal criterio.

2. En certas eleccións, elector a quen os outros lle coutorgan poderes para elixir.

3. Representante designado nas eleccións primarias de certos sistemas electorais, para que vote nas secundarias ou nas dun grao ulterior. Trátase dun sistema común nos EE UU e nalgúns países latinoamericanos para a elección do presidente da república. No Estado español, só existiu en 1877 para a elección de senadores e en 1931 para a elección do presidente da república.