"Vas" (Contén)

MONTES

Monte situado na parroquia de Santo André de Boimente (Viveiro). O seu cumio acada os 680 m de altitude.

PRAIAS

Praia do litoral atlántico situada na parroquia de Covas (Ferrol).

PERSOEIRO

Violinista e compositor. Estudou con D. Alard en París e actuou por Europa e América. Das súas obras destacan Aires bohemios (1863), Danzas españolas (1878), Muiñeira op.13 (1885), Jota de San Fermín (1894) e Zortzico (1898). Recibiu o primeiro premio do Conservatoire de París (1857).

PERSOEIRO

Artesán de gaitas. Aprendeu a tocar o clarinete e a gaita de pequeno e en 1939 montou o seu primeiro obradoiro de gaitas coa axuda do seu pai, para establecerse en Ribeira de Piquín. As súas gaitas destacan pola coidada afinación do ronco respecto do punteiro, que consegue bos resultados coa dixitación pechada, así como polos coidadosos detalles manuais. En 1994 trasladou o seu obradoiro a Cambre.

GALICIA

Escritor. Licenciado en Filoloxía Románica pola Universidade de Santiago de Compostela, foi un dos membros fundadores da revista Luzes de Galiza. Realizou diversos proxectos en vídeo, centrados sobre todo na obra de Luís Seoane, e participou na organización de exposicións relacionadas co mundo das artes. Colaborador de diversas publicacións como Agália, Grial, A Nosa Terra e La Voz de Galicia, na súa obra poética incluíu diversos símbolos e mitos, e tentou amosar unha visión poética anovadora combinada cunha vinculación á terra. Publicou os poemarios A caluga do paxaro (1979), Os bosques encendidos (1981), Presencias (A saudade do corredor do fondo) (1985), Iniciación e regreso (1985, Premio Cidade da Coruña 1982), O Canto da Terra (1987), Regreso e Advenimento (1990), Eu tamén oín as voces do orvallo (1994), Umbral de Vida (1996, Premio Esquío 1999) e Dársenas do ocaso (2002). Editou...

GALICIA

Poeta, arquitecto e político. Integrante do grupo dos Novísimos, participou no movemento estético socialrealista da década de 1960, aínda que co tempo a súa obra foi adquirindo trazos máis persoais. Emigrado a Venezuela (1962), exerceu como catedrático de Deseño Arquitectónico da Universidad Central de Caracas e cofundou o grupo de esquerda “La Causa R” (1971), co que participou activamente na política dese país, e foi nomeado ministro de Cultura da República Bolivariana de Venezuela (2004). Dos seus deseños arquitectónicos destacan o Instituto de Cultura de Maracaibo, o Teatro de Danzas de Venezuela ou a Plaza del Bicentenario. É autor de Da estrela e da fouce (1967) e UPGpoemas (1973), escritos e difundidos na clandestinidade; Porta aberta (1976), Por unha muller (1976), de carácter amoroso; Isolda. Porta Aberta (1990), La más nueva poesía de Venezuela (1981), unha falsa escolma escrita por el mesmo en castelán; Arte poética. Poema...

GALICIA

Pianista. Discípulo de A. Rubinstein, formouse en Nova York e en 1898 instalouse en Londres, onde foi profesor da Royal Guild-Hall School of Music. Deu concertos con P. Sarasate e acompañou tamén ao violinista E. Ysaye. Participou no Cuarteto Español de Arbós e con este e Rubio formou un trío. Estreou Sinfonía sobre un canto montañés francés e Sinfonía Cénevole de V. D’Indy.

PERSOEIRO

Escritor, director e actor cinematográfico ruso. O guión Živet takoj paren (Así vive un mozo) e o filme correspondente gañaron o Leone d’oro do festival de Venecia de 1964. Nas súas narracións, cheas de sentido cómico e tráxico, amosou un interese especial polos seres que cambian de ambiente social. En 1976 foille concedido postumamente o Premio Lenin para directores de cine.

PERSOEIRO

Militar. Loitou en diversas ocasións contra os turcos e contra Polonia. Durante a segunda coalición contra Napoleón, entrou en Milán, venceu a Macdonald en Trebbia e Jouvert en Novi Ligure, pero finalmente tivo que repregarse a Austria, desde onde volveu para Rusia.

GALICIA

Escritor e xornalista. Foi director de El Lucense, El Eco de Galicia e El Norte de Galicia e fundou El Correo de Lugo. Tamén foi vicepresidente da Deputación de Lugo e publicou Cosas íntimas (1903).

PERSOEIRO

Escritor portugués. Coñecido como Teixeira de Pascoaes, foi inspirador do grupo Renascença Portuguesa e do seu voceiro, a revista A Águia, que dirixiu entre 1912 e 1917. Romántico serodio, a súa cosmovisión baséase no sentimento da saudade, elevada a teoría metafísica (saudosismo). Exerceu unha profunda influencia na lírica galega de principios de século. Destacan os seus libros Senhora da noite (1909), Marânus (1911), O doído e a morte (1913), Elegia da solidão (1920) e Versos pobres (1949). Escribiu tamén ensaios e biografías.

GALICIA

Relixioso. Foi reitor da Universidade de Santiago de Compostela en catro ocasións, desde 1690. Publicou Fiestas Minervales [...] (1697) e Discurso moral. Defensa de los privilegios del Jubileo del Año Santo Compostelano. (...) (1708).