"car" (Contén)

GALICIA

Mestra e escritora. Exerceu a docencia e fundou e dirixiu varios colexios en Vigo e Pontevedra. Así mesmo, fundou a revista El Ángel del Hogar e foi secretaria en España da revista L’Envolée. De tendencia romántica, empregou o pseudónimo de Margarita del Campo. Da súa produción destaca o poema en galego “Meu Leres” e as obras Lirios (1897), Acuarelas (1905), La quinta de los lagos (1907), Villa Rosalba (1909), El país de las camelias (1910), Cuentos de color amatista (1914), A orillas del Mosa (1920), Cuentos de color de nieve (1926), Memorias de una muñeca (1929) e La secretaria del doctor Misterio (1942). Foi membro da Association Litteraire Française.

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Asinou algúns dos seus artigos co pseudónimo Fr Cándido de la Caridad no xornal satírico El Esquilón (1861). Despois de colaborar na redacción de El Alerta (1864-1865) de Pontevedra, dirixiu La Revista (1867-1868) e La Crónica (1872-1873). Publicou: Geografía astronómica, física y política de la provincia de Pontevedra (1893).

1. Peixe mariño bentónico do xénero Callionymus, da familia dos calionímidos. De corpo aplanado e sen escamas, presenta unha cabeza grande cun fociño longo, ollos na parte alta, a boca pequena no extremo e as fendeduras branquiais moi pequenas, dispostas en posición dorsal. Caracterízase por acadar un tamaño de ata 30 cm de lonxitude e por posuír un esporón armado de varias espiñas que prolonga o preopérculo cara a atrás. É propio de costas areosas de zonas cálidas e temperadas. Aliméntase principalmente de vermes, moluscos e crustáceos. Nalgunhas especies, no momento da reprodución, os dous sexos nadan, lentamente e estreitamente enlazados, ata a superficie.

2. Peixe de ata 30 cm de lonxitude, caracterizado por presentar a primeira aleta dorsal con 4 radios espiñentos e a segunda con radios brandos, entre 8 e 10, sen puntos negros na súa membrana. É de cor amarela acastañada e os machos presentan ademais manchas e listas azuis. Está presente, as máis das veces, en fondos de entre 20 e 50 m de profundidade. Distribúese polo Mar Mediterráneo e, no Océano Atlántico, dende Marrocos ata Noruega.

3. Peixe de ata 14 cm de lonxitude, caracterizado por presentar a segunda aleta dorsal máis alta ca o segundo radio espiñento da primeira aleta dorsal, e con columnas horizontais ou manchas negras -catro no caso dos machos e dous nas femias-. É de cor acastañada clara con puntos negros e prateados. Está presente, as máis das veces, en fondos de entre 70 e 500 m de profundidade. Distribúese no Océano Atlántico, dende o N de África ata Noruega.

4. Peixe de ata 13 cm de lonxitude, caracterizado por posuír unha segunda aleta dorsal con 10 radios e con puntos negros en columnas horizontais ou verticais. Presenta o dorso de cor laranxa ou acastañada, con manchas máis escuras e o ventre de cor branca. Está presente na zona intermareal ata os 120 m de profundidade. Distribúese dende Portugal ata as Illas Británicas.

1. Abrir ou separar moito as pernas.

2. Poñerse coas pernas moi abertas ou ás carranchas.

1. Que escarva.

2. Utensilio empregado para escarvar.

1. Remover a terra de maneira superficial.

2. Andar de maneira repetida e insistente cos dedos ou con outra cousa no interior de algo, especialmente no nariz, nunha ferida ou nos dentes.

1. esmelga.

2. Fenda ou ferida no casco de certos animais.

1. Adaptar unha obra literaria para a súa representación escénica.

2. Levar a escena unha obra teatral.

1. Quitar o cosco aos cereais.

2. Sacar a casca verde ás noces.