"An" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Verea baixo a advocación de san Salvador.

1. Relativo ou pertencente aos sanhaja.

2. Individuo da tribo sanhaja.

3. Tribo bérber orixinaria do Magreb meridional e central. Está subdividida en varios grupos: o instalado na actual Tunisia e Alxeria, que foi vasalo dos fatimitas fronte á súa confederación rival zenāta ata que se independizou formando a dinastía zirida; o grupo que constituíu (1017-1152) a dinastía hammadita; o grupo lamtuna, do que xurdiu o Imperio Almorábide; e o grupo tuareg formado por un conxunto de tribos nómades do Sáhara interior. A tradicional rivalidade entre os sanhaja e os zenāta tivo influencia entre os inmigrantes a Al-Andalus, sobre todo nas loitas dinásticas que provocaron a caída do Califato de Córdoba.

1. Calidade do que é san.

2. Calidade de ter boas condicións para a saúde un lugar ou un clima.

3. Conxunto de servizos gobernamentais ordenados para preservar a saúde pública. En España o Ministerio de Sanidad encárgase do mantemento da sanidade superior ou civil mediante a organización técnica, consultiva e inspectora das profesións sanitarias. Tamén mantén servizos análogos nas fronteiras (sanidade exterior) e nos portos (sanidade marítima). A Xunta de Galicia ten competencias en sanidade, que executa a través da Consellería de Sanidade e o Servizo Galego de Saúde (SERGAS), que asumiu a transferencia do INSALUD en 1991.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ribadavia baixo a advocación de san Pedro.

PERSOEIRO

Crítico, filólogo e ensaísta colombiano. Colaborador dos xornais La Luz e La Nación, foi un dos introdutores do modernismo no seu país. Das súas obras destacan Crítica y arte (1932), Divagaciones filológicas y apólogos literarios (1934), Letras Colombianas (1944), De mi vida y otras vidas (1949) e El humanismo y el progreso del hombre (1955).

1. Que ten ou supura sanie.

2. Que é da natureza da sanie.

1. Relativo ou pertencente á sanidade.

2. Aplícase ao aparato instalado no cuarto de baño para a limpeza e hixiene.

3. Individuo que pertence a un corpo de sanidade.

GALICIA

Industrial. Formouse no taller artesanal de fundición e reloxaría do seu pai e, con 17 anos, emigrou a La Habana, onde rexentou un taller de caldeiraría. Posteriormente, instalouse en Vigo e creou La Industriosa, un taller de fundición onde se fixo a primeira máquina e caldeira de vapor de Galicia, e onde tamén desenvolveu a construción naval. Durante a guerra contra EE UU creou a boia submarina.

GALICIA

Xurista e político. Ao remate da Guerra Civil Española, ingresou no Corpo Xurídico Militar. Alcalde da Coruña (1963-1965), baixo o seu mandato constituíuse o Instituto José Cornide de Estudios Coruñeses e o padroado de vivendas Nosa Señora do Rosario. Presidiu o Instituto Nacional de Previsión.

PERSOEIRO

Escultor. Formouse na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. Traballou na catedral de Lugo, onde realizou a representación da gloria con anxos e serafíns para o altar maior, e desde 1812 en Santiago de Compostela. Realizou diversas obras para Santa María do Camiño e San Bieito do Campo e as imaxes dos catro evanxelistas para a capela do Hospital Real.

GALICIA

Político, marqués de Casa Pardiñas, fillo de Ramón Sanjurjo Pardiñas Villardefrancos. Foi deputado polo distrito de Corcubión (1901-1907) e polo de Arzúa (1907-1919), gobernador civil en diversas ocasións e alcalde de Santiago de Compostela.

GALICIA

Político, marqués de Casa Pardiñas, sobriño de Ramón Pardiñas Villardefrancos. En 1856 rematou os estudos de leis en Santiago de Compostela, onde foi alcalde. Foi deputado en Cortes pola sección de Pontevedra (1865-1866) e polo distrito de Corcubión (1871-1873, 1876-1878).

GALICIA

Político e xurista, conde de Torre Penela. Foi xuíz de Lugo (1836), oidor da Real Audiencia de La Habana (1849) e maxistrado decano da Audiencia de Manila (1869). Membro do Partido Moderado, foi deputado en Cortes pola provincia de Ourense (1839-1841, 1844-1846) e polo distrito de Bande (1850-1854, 1857-1858, 1863-1865). O seu irmán Manuel Pérez Sanjurjo , foi deputado polos distritos de Ordes (1853-1854) e Ponteareas (1857-1858) e pola sección da Coruña (1867-1868).

PERSOEIRO

Militar. Loitou en Cuba e África. Foi director da Guardia Civil (1928) e do corpo de carabineiros (1932) e capitán xeneral de València (1929). O 10 de agosto de 1932 alzouse contra a Segunda República, pero fracasou e foi detido. Amnistiado en 1934, trasladouse a Portugal. Morreu nun accidente aéreo cando se ía incorporar ao exército franquista en 1936.