"car" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter relixioso aparecida na Coruña en 1941. Actuou como voceiro de propaganda eucarística das Marías dos Sagrados Calvarios.

PERSOEIRO

Xeneral e político macedonio. Secretario de Filipo II de Macedonia e do seu fillo Alexandre o Grande, estivo ao mando da flota do Éufrates e desde o 324 a C da cabalería. Trala morte de Alexandre, foi nomeado sátrapa da Capadocia, Paflagonia e Ponto, e enfrontouse xunto con Perdicas aos xenerais alexandrinos que loitaban pola herencia de Alexandre.

1. Relativo ou pertencente á lingua vasca.

2. Lingua falada por unhas 700.000 persoas en Euskal Herria ou Vasconia. Ademais, tamén se fala no municipio de Esquiule, en Bearn. En América, fálase sobre todo no O dos EE UU e outros países (Arxentina, Venezuela e Chile). Antes estaba máis estendido e tamén se falaba en zonas de Araba e Navarra correspondentes á vertente mediterránea, Alta Rioja (Ollauri, Ezcaray, etc) e comarcas da actual provincia de Burgos (zona de Belorado, Zalduendo, etc), rexións pirenaicas de Aragón e Catalunya. Con respecto a Francia, as inscricións da época romana en Aquitania reflicten unha variedade do éuscaro, como xa viu Achille Luchaire. A influencia é clara no gascón e na toponimia. Segundo unha idea, xeralmente aceptada, o nome da tribo dos ausci (reflectido na cidade de Auch) pode ser relacionado con euskara, quizá un adverbio substantivado, analizable como euska-ra (‘á maneira vasca’). En cambio, o corte parece claro ao O -actual Cantabria e N de Burgos-, onde non consta a presenza histórica deste...

1. Facer que algo veña á memoria ou á imaxinación.

2. Facer que algo recorde outra cousa pola súa semellanza ou pola relación que garde con ela.

3. Facer aparecer, por medio de exconxuros, invocacións ou exorcismos, almas dos mortos ou demos.

4. Reclamar o paso ou transferir unha causa ou demanda dun tribunal ou xurisdición para outro.

1. Ilustrar ou explicar algo cun exemplo.

2. Servir algo de exemplo.

1. 1. Contar con detalle algunha cousa.

   2. Expoñer ou expresar algo, máis ou menos difícil, de xeito claro e preciso, para que sexa comprensible.

   3. Ensinar unha materia.

2. 1. Dar a razón ou as causas que xustifican un feito.

   2. Ser unha cousa a xustificación ou razón doutra.

3. Facerse comprender con claridade.

4. Chegar a comprender a razón ou a causa de algo.

5. Xustificarse ou dar as razóns ou causas de algo.

MUNICIPIOS

Municipio da Comunidad Autónoma de La Rioja, na marxe dereita do río Oja, nos contrafortes setentrionais da serra da Demanda (1.812 h [1996]). A súa economía baséase principalmente na industria madeireira e no turismo, especialmente no relacionado coas actividades deportivas que xera a súa estación de montaña, con pistas de esquí. Repoboada por Sancho Garcés I con vascóns, recibiu o nome de Ez Garai (pena alta). En 974 os monarcas doárona ao mosteiro de San Andrés de Cirueña e en 1074 pasou a formar parte do Reino de Castela. En abril de 1312, Fernando IV concedeulles a todas as vilas do val do Oja o foro polo que todos os seus habitantes quedaban libres de todo tributo ou empréstito. Do seu patrimonio cultural destacan a igrexa de Santa María Mayor de Ezcaray (s XVI), a ermida barroca de Nuestra Señora de Allende (1710) e o centro histórico.

PERSOEIRO

Avogado e xornalista. Traballou en La Vanguardia (1952) e foi profesor na Escola de Periodismo de Barcelona. Entre os anos 1958 e 1959 foi director de Radio Nacional en Barcelona. Como primeiro director da emisora de televisión de Barcelona, promoveu a creación dos estudios Miramar (1959). En 1964 trasladouse a Madrid para exercer como director xeral de televisión. Foi membro do consello de administración de Antena 3 Televisión e de Antena 3 Radio.

PERSOEIRO

Político. Derrocou o xeneral Francisco Menéndez e proclamárono presidente provisional (22.6.1890-1.1.1891). Houbo de afrontar a guerra con Guatemala. Foi elixido presidente da República en 1891, cargo no que se mantivo ata que foi deposto en 1894, tralo que fuxiu a México.

PERSOEIRO

Ourive ruso. Formouse en Europa Occidental (1860-1864) e dende 1870 encargouse do obradoiro familiar, do que abriu sucursais en cidades rusas e en Londres. Traballou con diferentes metais, xemas, pedras duras e esmaltes, e foi ourive e xoieiro da corte rusa. Participou na Exposición Panrusa de Moscova (1882) e recibiu unha medalla de ouro. En 1990 fundouse a Fabergé Arts Fundation con sedes en Washington e San Petersburgo.

GALICIA

Prehistoriador e arqueólogo. Catedrático de Prehistoria da Universidade de Santiago de Compostela (2000), especializouse no estudo do fenómeno megalítico desde que defendeu en 1990 a súa tese de doutoramento sobre Estudio de los ajuares líticos de las sepulturas megalíticas del NO: Galicia y el N de Portugal (1991). Colaborou, entre outras publicacións, en Brigantium, Gallaecia, Arqueohistórica e BAR International Series. Das súas obras destacan Megalitismo de la Península Ibérica. Tipología y secuencia de los materiales líticos (1992) e Arqueoloxía da morte na Península Ibérica, desde as orixes ata o medievo (1995).

1. 1. Producir bens e servicios mediante a transformación de materias primas ou produtos intermedios, coa axuda dunha maquinaria e dunha organización determinadas.

   2. Crear algo a partir dos medios ou materias primas de que se dispón.

2. Realizar ou facer calquera tipo de construción.

3. Crear ou inventar algo non material.

4. Facer o necesario para conseguir algo ou para que algo se produza.

PERSOEIRO

Pintor holandés. Discípulo de Rembrandt (1641?-1643), cultivou o retrato, a paixase e a composición figurativa. Estableceuse en Delft en 1650. As súas obras sitúanse entre a liberdade do trazo do seu mestre e a rotundidade volumétrica do seu discípulo J. Vermeer. Entre as súas pinturas destacan Autorretrato, A resurrección de Lázaro (1642) e O xilgaro (1654). O seu irmán, Barent Fabritius (1624-1673), foi pintor e quizais discípulo de Rembrandt. Cultivou o retrato, a temática mitolóxica e bíblica e as escenas costumistas.