"GR" (Contén)

Organización non gobernamental, de ámbito estatal, sen ánimo de lucro e declarada de utilidade pública, que se constituíu en 1987 para a defensa da igualdade de dereitos e oportunidades para as mulleres. Ten unha forte implantación en todas as comunidades autónomas e polo seu número de socias considérase unha das asociacións máis importantes no seu campo de acción. A súas actividades baséanse na loita contra a violencia de xénero, contra a linguaxe sexista e a súa integración no mundo laboral.

Aplícase ao aceite lubricante dos motores que mantén as súas características aínda que se produza unha alteración na temperatura, polo que pode ser empregado en calquera época do ano.

Teoría, da física dos reactores nucleares, que afirma que o intervalo de enerxía en que evolucionan os neutróns se descompón nun determinado número de bandas de características definidas, o que simplifica o estudo do fluxo neutrónico.

Técnica que permite executar simultaneamente dous ou máis programas grazas á acción do sistema operativo, que intercala a execución dos programas, por medio das técnicas do proceso de prioridade, co obxectivo de maximizar o volume de traballo realizado por intervalo de tempo e, en xeral, de facer un uso óptimo do sistema. A multiprogramación fai posible a concorrencia de programas que funcionan en tempo real e outros que funcionan en tempo diferido; os primeiros forman o primeiro plano en relación cos segundos, que constitúen o fondo.

Fortificación situada en China, considerada como unha das máis antigas e monumentais de Asia. Destinada a protexer o territorio chinés das invasións dos pobos nómades do N, especialmente dos hunos, iniciouse baixo o goberno do Emperador Qin Shi Huangdi (s III a C), partindo da unificación de moitas das murallas xa existentes. Baixo a dinastía Ming (ss XIV-XVII) restaurouse e ampliouse ata acadar as definitivas dimensións, 6.000 km. A muralla comezaba preto do mar Bo Hai e continuaba ata o deserto de Gobi, seguindo o curso dos ríos e adaptándose aos contornos dos vales e montañas. Construíuse con terra, madeira e pedra e está formada por dous muros paralelos, interrompidos por torres, pasos e postos militares, que se uniron por medio dun camiño de considerable anchura de xeito que, ademais do seu valor defensivo, tivo un importante uso como vía de comunicación. Foi declarada Patrimonio Mundial pola UNESCO en 1987.

Museo arqueolóxico fundado en 1914 pola Sociedade Pro-Monte da Guarda, para acoller os vestixios prehistóricos atopados no monte Santa Tegra, onde se trasladou en 1950. Atópase nun edificio baseado nun proxecto de Antonio Palacios. Custodia restos arqueolóxicos, ourivaría, numismática, cerámica e escultura, das idades de Pedra e dos Metais e sobre todo os achados castrexos, dos que sobresae a colección de esvásticas. Conta tamén cunha colección numismática de moedas romanas. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1962.

Museo comarcal fundado en 1984 na Fonsagrada por un padroado veciñal, do que tamén forman parte o concello e os centros educativos. Pertence ao Consello Galego de Museos. Os seus fondos agrúpanse en seccións de arquitectura popular (vivenda, hórreos, muíños), etnografía (oficios, vida rural, xogos e outros aspectos), arqueoloxía (época megalítica, castrexa e romana), historia local, e escultura relixiosa e contemporánea. Ten unha biblioteca especializada e un arquivo fotográfico, ademais de salas para exposicións temporais.

Museo situado en Santiago de Compostela. Creado en 1951, foi aberto ao público definitivamente en 1996, coa montaxe e a exposición permanentes. Dependente da Xunta de Galicia e membro do Consello Galego de Museos, atópase na coñecida como Casa Gótica. Os seus obxectivos centráronse no estudo e ilustración da orixe do culto ao Apóstolo Santiago e do fenómeno das peregrinacións, así como en poñer de manifesto a súa relevancia relixiosa e cultural. Deste xeito, estuda as orixes da peregrinación e do culto xacobeo, a cidade e a catedral, os camiños e os ritos, a imaxe do Apóstolo na historia, os gremios e as tradicións artesanais compostelás, os gravados composteláns e os instrumentos do Pórtico da Gloria.

Casa museo de titularidade estatal situada no barrio xudeu de Toledo. Atópase en dous edificios comunicados entre si por un xardín: unha casa toledana do s XVI e un palacio renacentista, recuperado polo marqués de la Vega-Inclán. Inaugurouse en 1911 co fin de reunir as obras de El Greco e evitar a súa perda ou desaparición. A maioría das obras pertencen a última época do pintor. Acolle tamén pinturas das escolas españolas do s XVII, mobles dos ss XVI e XVII e cerámica toledana e talaverana. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1962.

Museo situado na casa de turismo rural A Rectoral de Artes (Ribeira). Naceu pola iniciativa do seu propietario Javier Expósito para mostrar a súa colección particular. Mostra gravados de autores desde o s XV ata a actualidade. Xestionado pola Fundación do Museo do Gravado e da Estampa Dixital de Artes, entre os seus obxectivos atópase o de actuar como centro de promoción das técnicas dixitais aplicadas á estampa.

Museo situado en Vilar de Santos. Membro do Consello Galego de Museos, está dedicado á colección, recreación e exposición de obxectos relacionados coa etnografía galega. Ten salas dedicadas ao liño, aos oficios, á pataca, á casa e ao agro, ademais dun taller de tecidos artesanais e unha sala dedicada a xeografía, a historia e a memoria da comarca da Limia. Conta cunha biblioteca especializada.

Parque Etnográfico do Cebreiro.

Museo inaugurado en 2001 situado na antiga casa de Ricoy en Cambados. Dedicouse ao viño en xeral e ao albariño en particular. A súa colección combina restos arqueolóxicos e pezas de valor etnográfico, con paneis e audiovisuais en que se explican os diferentes procesos de crianza, obtención, conservación e cata do viño, cunha especial atención á rexión das Rías Baixas. Destaca a maqueta que recrea as adegas cistercienses e a zona exterior, onde se sitúan as cepas de albariño nas súas distintas formas de plantación.