"qu" (Contén)

GALICIA

Xornalista, produtora e realizadora cinematográfica. Licenciouse en Interpretación na Real Escuela Superior de Arte Dramático de Madrid e realizou moitos traballos como guionista e responsable de programas de televisión de Canal +, como La noche +   corta ou Especial Piezas. Tamén dirixiu curtametraxes, como a comedia A todo tren (1995), e participou como guionista de Planeta extraño (1997), onde tamén actuou. No filme Amores (1994) rodou o capítulo “Sopa de cucarachas”.

GALICIA

Debuxante e humorista. Coñecida como Sex, foi unha das primeiras mulleres que realizou humor gráfico en xornais e publicacións en España. Destacan as súas colaboracións en La Voz de Galicia e a creación do seu personaxe “Sir Ope de Buxo”.

PERSOEIRO

Poeta. Dirixiu La Unión (1886) e foi redactor de El Ciclón (1899), de Pontevedra. Obtivo diversos premios en certames rexionais, un deles pola poesía costumista Os feitizos y-os meigallos.

GALICIA

Político e escritor, fillo de Tomé María Mosquera García. Foi deputado polo Carballiño en 1886. Publicou diversos poemas no xornal El Heraldo Gallego, entre os que destacan “Anacreóntica al uso”, “El conde Fullero” e “La calabaza”. En 1884 estrenou o monólogo dramático Antes del baile.

GALICIA

Pintor. De raíces expresionistas, comezou a utilizar materiais non pitóricos e evolucionou cara á composición de instalacións. Nelas, recreou a escenografía das paisaxes e comezou a búsqueda da cor e utilización de materiais ensamblados. Realizou tamén carpetas de gravados, ensamblaxes e caixas-colaxe, obras derivadas do construtivismo. En 1980 fundou, xunto a Ignacio Basallo, a primeira asociación sindical de artistas plásticos de Galicia. Da súa obra destaca Vela (1982), Pozzu Cangiari’na testa no tutti i testi (1990) e a serie A Revolta.

GALICIA

Político e avogado. Foi deputado (1869-1873), senador (1881-1882) e ministro de Ultramar (1871-1873), de Graza e Xustiza (1871) e de Fomento (1874). Desde 1883 foi senador vitalicio e formou parte do Consello do Estado desde 1888. Firmou o proxecto de lei que aboliu a escravitude en Puerto Rico. Defensor da democracia e partidario do sufraxio universal, interesouse pola lei hipotecaria.

GALICIA

Pintor. Comezou a súa formación da man de Román Navarro e en 1920 trasladouse a Madrid onde acadou unha praza no corpo técnico de Aduanas do Estado español. Alí coñeceu o ambiente artístico e en 1927 realizou a súa primeira viaxe a París, onde coñeceu a pintura máis vangardista. De volta a Madrid participou nos certames oficiais e obtivo a terceira medalla da Exposición Nacional de 1941 por Desnudos, a segunda medalla na mostra de 1943 por Desnudo e a primeira medalla en 1945 por Disfraces. Foi profesor na Escuela de Bellas Artes de Madrid e pertenceu á Junta de Valoración de Importación e Exportación de Obras de Arte do Museo del Prado. Cultivou o bodegón, o nu e a paisaxe e destacou como retratista. Os seus retratos amosan, en ocasións, unha composición clásica e, noutras, unha estrutura máis dinámica. Neles acadou a personalidade do retratado, personaxes procedentes do mundo da ciencia e da cultura e do seu ámbito familiar e persoal. Destacan os de María...

PERSOEIRO

Avogado. Fundou e dirixiu a Revista Compostelana e publicou Derecho civil. Tratado de la sucesión testamentaria (1883).

GALICIA

Relixioso franciscano. Dirixiu o colexio seráfico de Herbón (Padrón), antes de trasladarse a Santiago de Compostela. Nesta cidade recibiu un premio literario no certame en honor a san Francisco (1909) pola obra La impresión de las llagas en el cuerpo de San Francisco. Colaborou na sección científica da publicación El Eco Franciscano.

PERSOEIRO

Pintor, fillo de Luís Mosquera Gómez. A súa pintura pode cualificarse como realista, aínda que recorre á subxectividade e engade simboloxías á obra. En canto á temática, mestura a tradición coa actualidade. Da súa obra destaca Nocturno (1994).

PERSOEIRO

Profesor. A súa actividade e entrega á causa galeguista centrouse no aspecto artístico, nas iniciativas culturais e na política. Dirixiu o grupo de teatro Cativezas (1923-1925). De 1932 a 1936 popularizou o famoso personaxe de O vello dos contos, do que se valeu para desenvolver un labor cultural importante na emisora santiaguesa Unión Radio Galicia e para facer campaña a favor do Estatuto de Galicia de 1936. No período de posguerra centrouse en recuperar a figura de Rosalía de Castro, e mesmo promocionou a creación do Patronato, do que foi presidente. En 1952 foi elixido membro correspondente da Real Academia Galega.

PERSOEIRO

Profesor. Publicou Legitimidad de la Reina de españa Dª Isabel II de Borbón (1855) e diversos tratados didácticos, como Ábaco aritmético o nuevo sistema de cálculo numérico y en gran parte mecánico (1864),   Redutor métrico y dicionario metrológico en español, inglés y norteamericano (1873) e Redutor métrico (de tipos y precios), seguido de un dicionario metrológico (1876).

GALICIA

Sindicalista. Foi un dos primeiros membros da Unión Sindical Obrera (1966-1967). Foi deputado no Parlamento galego polo PSOE (1985-1988) e secretario xeral da UGT desde 1980. Participou na creación e constitución do Consello Sindical Interrexional Galicia-Norte de Portugal e da Fundación para a defensa do Consumidor (FUNDECO), e impulsou a formación da Fundación Luís Tilve (1989).

GALICIA

Compositor. Obtivo o título de frauta no Conservatorio Superior de Música da Coruña. Foi membro fundador de distintos grupos musicais, como Talea (1986), e da Asociación Galega de Compositores (1987). Da súa produción destacan obras como a música para a obra dramática Edipo Rei (1983), Fotosíntese (1985), Plaint for García Lorca (1986) ou Tres pezas para quinteto de vento (1988).

PERSOEIRO

Relixioso bieito. Foi predicador xeral da orde de San Bieito en Santiago de Compostela, onde foi secretario das Festas Minervais de 1697. Na obra publicada co gallo do certame, inseriu unha Oración poética.

PERSOEIRO

Político e militar colombiano. Candidato conservador, foi elixido presidente da república (1845-1849) e contribuíu á penetración económica de EE UU. Rompeu co Partido Conservador e, como representante do liberalismo radical, obtivo o poder (1861). Foi elixido presidente constitucional (1863-1864) e reelixido en 1866, pero enfrontouse cos liberais e foi derrocado (1867).

1. Soldado armado con mosquete.

2. Compoñente de cada unha das dúas compañías dacabalo, coñecidos como grises ou negros, segundo a cor dos cabalos que montaban, que durante o s XVII pertenceron á casa do rei de Francia.

1. Arma de fogo portátil, de repetición, máis curta e máis longa ca o fusil e que constituíu o armamento propio dos exércitos durante máis de medio século.

2. Especie de elo ou anel metálico de diferentes formas, que se pecha automaticamente abríndose cara ao interior grazas a un resorte, co fin de pasarlle unha corda ou o burato dun pitón.

3. Broche metálico de diferentes formas que se pecha automaticamente grazas a un resorte que adoita ser colocado no extremo dun cabo, que se emprega para envergar as velas dos balandros.