"RM" (Contén)

PERSOEIRO

Raíña de Aragón. Casou con Fernando II de Aragón polo segundo tratado de Blois (1505) e deu a luz un neno morto (1509), o que truncou a separación dos reinos de Aragón e Castela. Foi lugartenente de Catalunya, Aragón e València.

REINOS

Estado xurdido do Imperio Carolinxio polo Tratado de Verdún de 843. Comprendía Saxonia, Turinxia, Franconia, Alemaña, Baviera e as marcas orientais. O seu primeiro rei foi Luís o Xermánico. Desapareceu no s XV.

1. 1. Relativo ou pertencente aos pobos xermánicos.

   2.   Individuo do pobo xermánico.

   3. Pobo indoeuropeo que habitaba Xermania. Malia que de orixe descoñecida, parece ser que se pode identificar a primitiva cultura xermánica cunha civilización do Bronce Final que, partindo dun núcleo situado ao S de Escandinavia, ocupou a gran chaira de Europa Central. Na época de Augusto, o límite meridional do poboamento constituíuno o curso do Danubio ata o final da conca panónica. No s III apareceron confederacións de carácter militar que ameazaron constantemente as fronteiras do Imperio Romano ata a época das grandes invasións dos ss IV e V, que penetraron en territorio romano e constituíron reinos independentes. A súa estrutura social comprendía tres estamentos: a nobreza, os homes libres (guerreiros) e os escravos. Seminómades, con tendencia ao sedentarismo, habitaban en poboados de cabanas illados e en campamentos. A súa economía era rudimentaria e diversa, dedicábanse á agricultura, principalmente de cereais, e á gandaría de bovinos e de equinos. Destacaron como tecedores, metalúrxicos...

2. Dereito dos pobos xermánicos. A forma habitual de ditar este dereito era oral, e estaba ao coidado dos xuíces, escollidos por votación maioritaria entre o pobo. A forma literaria deste dereito chegou coa influencia do dereito romano, razón pola que os dereitos xermánicos escritos adoptaron o latín vulgar. Non obstante, coñécense as excepcións dos anglosaxóns e dos xermanos do N, que empregaban a mesma lingua do pobo para redatar os dereitos propios.

3. Estilo tectónico orixinado nos antepaíses ou nas zonas cratónicas e caracterizado pola presenza de numerosas fracturas e a ausencia de dobramentos.

4. Grupo de linguas do phylum indoeuropeo orixinarias dun tronco común non documentado e reconstruído por comparación: o protoxermánico. Adóitase dividir en tres subgrupos: o oriental, xa extinguido, do que se conserva a Biblia gótica, en visigótico, obra de Ulfila (mediados do s IV); o setentrional, ou escandinavo, que xurdiu do nórdico ou antigo escandinavo, e que comprende, por unha parte, o islandés e o noruegués e, doutra banda, o danés e o sueco; o occidental, que comprende o inglés, o frisón, o neerlandés (holandés, flamengo, afrikaans), co seu antepasado, o fráncico, o baixoalemán e o altoalemán, antigo e moderno. En canto ao yiddish, de base xermánica, comporta moitos elementos hebreos e eslavos (ruso e polaco). No campo fonético, o grupo xermánico caracterízase, dentro da familia indoeuropea, por unha reestruturación vocálica, como consecuencia de modificacións de timbre, cantidade e configuración ditongal no sistema orixinario, por unha serie...

1. Relativo ou pertencente ao xermanio.

2. Que contén xermanio.

3. Aplícase a algúns compostos de xermanio nos que este presenta unha valencia ou número de oxidación de +4.

PERSOEIRO

Xeneral romano, fillo de Druso e sobriño do Emperador Tiberio, que o adoptou (4 d C). Foi cónsul (12) e en dúas ocasións imperator. Destacado xeneral e moi popular en Roma, realizou vitoriosas campañas no Rin e venceu a Arminio. Obtivo un triunfo en Roma (17), e despois foi enviado polo emperador a Oriente.

1. Elemento das linguas xermánicas transmitido a outro idioma. Cómpre distinguir entre os xermanismos antigos, impostos cando tivo lugar o afundimento do Imperio Romano de Occidente, e os modernos, en particular os préstamos do alemán e do inglés (anglicismo).

2. Palabra de orixe xermánica.

1. Materia que estuda temas de historia e cultura dos pobos xermánicos.

2. Estudo das linguas xermánicas.

1. 1. Relativo ou pertencente aos pobos que ocupaban Xermania ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante da antiga Xermania.

2. 1. Relativo ou pertencente a Alemaña ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante de Alemaña.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cospeito baixo a advocación de santa María.