"Jos" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor portugués. Estudiou dereito en Coimbra e exerceu como maxistrado. Da súa produción destaca In illo tempore (1902), Os meus amores (1891) e Manual político do cidadão português (1906).

PERSOEIRO

Matemático norteamericano. É profesor da Universidade de Stanford. Probou a imposibilidade da demostración de hipóteses continuas a partir do conxunto de axiomas dunha teoría. Estudiou as ecuacións diferenciais parciais e a análise harmónica.

PERSOEIRO

Debuxante de cómic. Deuse a coñecer na posguerra con colaboracións en La Risa, Pocholo, L’infantil e, principalmente, en TBO. Foi un dos enlaces entre os debuxantes da xeración de TBO e os representantes máis novos do xénero, cos que compartiu as páxinas de Cairo.

PERSOEIRO

Humorista, escritor e presentador de televisión. Comezou a súa andaina profesional en Radio Nacional de España. En 1955 trasladouse a Madrid, onde coñeceu a Mingote e Álvaro de Laiglesia, e pasou a colaborar no semanario de humor Don José. A partir de 1959 participou en La Codorniz. Formou un dos dúos humorísticos (Tip y Coll) máis famosos do teatro e da televisión en España xunto a Luis Sánchez Polack, coñecido como Tip. A partir de 1962 traballou como guionista e actor en diversos programas de televisión, como La tortuga perezosa, La vida discreta e Sonría, por favor. Colaborou tamén co humorista Pedro Ruiz nos programas Como Pedro por su casa e Esta noche Pedro. Publicou, entre outros libros: Epitafios (1982) e El hermano bastardo de Dios (1984). En setembro de 1994 recibiu o II Premio Espasa-Calpe de Humor pola súa novela Firmes!, na que trata con ironía e sarcasmo o tema do servizo militar.

PERSOEIRO

Dramaturgo e poeta. Coñecido como o Schiller austríaco, escribiu dramas neoclásicos de problemática burguesa como Regulus (1801) e Coriolan (1802), para o que Beethoven escribiu unha obertura en 1807.

PERSOEIRO

Astrónomo. Licenciouse en Ciencias Físico-matemáticas en Barcelona (1889). Foi astrónomo do observatorio de R. Patxot (1896) e ingresou na Academia de Ciencias e Artes de Barcelona (1901), que lle encargou que dirixise a instalación do Observatorio Fabra e a súa Sección Astronómica (1904-1937). Descubriu dous cometas (un deles leva o seu nome), unha estrela variable e once pequenos planetas ou asteroides; un destes, chamado Barcelona, é excepcional pola grande inclinación da súa órbita. Realizou estudios sobre Marte, Xúpiter, Saturno e as estrelas dobres. Realizou tamén estudios de xeofísica e de física teórica; neste eido deu a coñecer en 1915 unha teoría orixinal da radiación electromagnética coñecida como teoría emisivoondulatoria. En 1911 fundou a Sociedade Astronómica de España e América, da que foi presidente.

PERSOEIRO

Político. Líder do grupo progresista do partido conservador, opúxose ao restablecemento das relacións cos EE UU e ao recoñecemento de Panamá. Como presidente da República (1914-1918), sostivo a neutralidade de Colombia durante a Primeira Guerra Mundial e resolveu as antigas disputas fronteirizas con Ecuador (1916).

PERSOEIRO

Político. Ingresou no Partido Socialista Obrero Español (PSOE) e na Unión General de Trabajadores (UGT) en 1973 da man de Nicolás Redondo. Polo seu contacto cos Altos Fornos de Bizkaia, foi o organizador do sector do metal do sindicato, e secretario de Organización da Federación Sindical Socialista ata 1985. Foi deputado por Bizkaia en 1982 e por Burgos en 1993. No XXXI Congreso socialista (1988) conseguiu a secretaría de Política Institucional e, no mesmo ano, foi ministro de Interior como substituto de José Barrionuevo. Desde este posto propuxo unha nova Lei de Seguridade Cidadá (Lei Corcuera), que foi rexeitada polo Tribunal Constitucional en 1993 por excederse nos límites constitucionais referentes á privacidade legal. Neste ano dimitiu no seu posto pero continuou co seu labor dentro do partido.

GALICIA

Político. Fundou e foi director xerente da Cooperativa Hortofrutícola HORSAL. Membro do Partido Popular, foi edil do concello de Cambados entre 1987 e 1999 (ano en que foi elixido alcalde), e senador por Pontevedra desde 1997. Foi elexido alcalde de Cambados en 1999 e reelixido nas eleccións de 2003 e 2007. En 2009 abandonou o cargo tras ser nomeado delegado territorial da Xunta de Galicia en Pontevedra do novo goberno de Alberto Núñez Feijóo. Foi tamén senador pola provincia de Pontevedra nas eleccións de 2000, nas de 2004 e nas de 2008. En abril de 2009 presentou a súa renuncia ao pasar a ocupar o posto de designación como delegado da Xunta de Galicia para a provincia de Pontevedra. Foi deputado do Parlamento de Galicia desde 2012 e renunciou para volver ocupar o cargo de delegado territorial da Xunta de Galicia.

PERSOEIRO

Artista plástico. Interesado polos traballos dos surrealistas, participou nas actividades deste movemento nos EE UU. Realizou colaxes con diferentes obxectos, principalmente caixas, material tipográfico, obxectos de uso persoal e fotografías antigas. Progresivamente, o seu traballo fíxose máis sistemático e centrouse na evocación da realidade, de maneira que se considera un dos precursores da pop art.

PERSOEIRO

Escritor. Foi o abandeirado do movemento que ao redor de 1925, sobre todo desde a revista Vanguardia, renovou a poesía do seu país ao apartala da liña de Rubén Darío. En 1968 editouse unha escolma da súa poesía en Cuba e, a finais dos setenta, outra en Nicaragua. Da súa produción destaca Obrerismo y artesanía (1932), La muerte del hombre símbolo (1939), Reflexiones sobre la historia de Nicaragua (1962-1967) e Prosa (1972).

PERSOEIRO

Pintor. Trasladouse moi novo a Ciudad Real, onde asistiu a clases de debuxo artístico e pintura na Escuela de Artes y Oficios e iniciou a súa formación con Manuel Mendía Santos. Posteriormente, trasladouse a Ourense onde foi profesor de debuxo artístico e figura en xeso, e coordinador e director da Escola Provincial de Artes e Oficios. Viaxou por Colombia e outros países de Hispanoamérica, onde realizou exposicións individuais e participou en mostras colectivas, entre as que destacan oito exposicións en Venezuela (1956-1958), e en Francia, Bélxica e nos Países Baixos. Colaborador en diversos xornais con artigos relacionados co mundo da arte e a filosofía, cultivou a paisaxe, o bodegón e o retrato. Na súa obra están presentes os temas das terras nas que viviu: Aragón, A Mancha e Galicia, en especial Ourense.
A súa obra, de carácter impresionista,...

GALICIA

Pintor e debuxante. Fillo de José Corral Díaz, a quen considera o seu mestre. Graduouse en cerámica na Escola de Artes Plásticas e Deseño de Lugo e foi profesor da Escola Provincial de Ourense dende 1982 e da Escola de Arte Antonio Faílde dende 1990. A súa obra caracterízase polo dominio do debuxo, da cor e da luz. Pintou interiores de edificios relixiosos, nos que experimentou coa luz, e realizou murais cerámicos. Obtivo numerosos primeiros e segundos premios en certames provinciais (1956-1964), catro premios nacionais, e participou en diversas mostras, como a de Mestres Pintores (Ourense, 2001). Da súa produción destacan O Pórtico da Gloria, Nave da catedral de Ourense e O deambulatorio do mosteiro de Oseira.

PERSOEIRO

Escritor. Colaborador da revista Ínsula, destaca como crítico xornalístico. Autor de numerosos estudios, da súa produción sobresaen Hombres de acero (1935), Por la orilla del tiempo (1954), El haz y el envés (1960) e Semana de pasión (1976).

PERSOEIRO

Arquitecto. Titulado pola Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Madrid (1948), na que exerceu como profesor, foi un dos renovadores da arquitectura española da segunda metade do s XX grazas á combinación das pautas do estilo internacional e do organicismo. Traballou con Luis Gutiérrez Soto (1946-1949) e con Ramón Vázquez Molezún (1952-1994). Das súas primeiras obras destacan o Poblado de Almendrales (Madrid, 1958), realizado con García de Paredes e Carvajal. En colaboración con Vázquez Molezún realizou, entre outras obras, a residencia infantil de Miraflores de la Sierra (1958), proxectada en colaboración con Alejandro de la Sota, o desaparecido instituto de Herrera de Pisuerga (1952), o pavillón de España na Exposición Universal de Bruxelas (1958), a Casa Huarte (1966), o edificio Bankunion (1975) e o Banco Pastor (1969), todos de Madrid, onde se amosa o organicismo....

PERSOEIRO

Actor teatral e cinematográfico norteamericano. Co-municoulles aos seus personaxes, a pesar da súa aparencia fría e distante, unha profunda intensidade dramática. Traballou, entre outras películas, en Citizen Kane (Cidadán Kane, 1940), Shadow of a Doubt (A sombra dunha dúbida, 1943), Duel in the Sun (Duelo ao sol, 1947) ou The Third Man (O terceiro home, 1949).