"Manu" (Contén)

GALICIA

Escultor. Traballou en talleres de cantería en Lugo e Madrid. Restaurou monumentos do cemiterio de Millerada, entre outros, unha imaxe do Corazón de María enmarcada por columnas salomónicas.

GALICIA

Político e industrial. Foi alcalde da Pobra do Caramiñal por Unión de Centro Democrático (1972-1977, 1979-1983) e por Coalición Progresista Galega (1983-1990). Ocupou tamén os cargos de deputado provincial pola Coruña, pola UCD (1979-1983) e por CPG (1983-1987); e de deputado do Parlamento galego, polo Partido Popular, na terceira lexislatura (1989-1993), na que formou parte, entre outras comisións, das de Obras Públicas, Sanidade, Política Social e Emprego.

PERSOEIRO

Xurisconsulto e político. Foi catedrático de Dereito Romano e de Dereito Mercantil na Universitat de Barcelona. Como vogal da Comisión Xeral de Codificación redactou a Memoria acerca de las instituciones del derecho civil de Cataluña (1883), alegato básico do ordenamento legal catalán. Foi deputado provincial (1856-1862), deputado a cortes, senador electivo e vitalicio. En 1899, no goberno presidido por Silvela, rexentou a carteira de Gracia e Xustiza. Entre as súas obras destacan Consideraciones sobre la historia de la ciencia del derecho (1863) e La escuela jurídica catalana (1891).

GALICIA

Xornalista. Coñecido cos pseudónimos de Ego e Man D’Uval, comezou a súa andaina no mundo periodístico como redactor deportivo en La Integridad de Tui. Posteriormente, trasladouse a Ourense e colaborou no diario La Zarpa, nunha sección titulada “Mostacilla”. Na mesma cidade foi un dos fundadores da sociedade artístico-recreativa La Troya. Ao seu regreso a Vigo, ingresou no xornal El Pueblo Gallego, no que asinaba a sección “Pedradas” e na que reflexionaba en verso sobre temas locais.

PERSOEIRO

Pintor, fillo do artista M. Barrias. Formouse en París (1947-1950), onde acudía á École du Louvre e onde entrou en contacto co estudo de Léger e Jean Cassou, con quen estudiou historia da arte. De regreso a Portugal, comezou a expoñer desde 1958 e converteuse nun dos representantes do movemento surrealista portugués. Na súa obra perdura a abstracción lírica e a variedade cromática. Destacan as obras Homenagem a Paul Eluard (1955), Génesis (1958) e Espaço-Deus (1960). Está representado, entre outros, no Museu de Arte Contemporânea de Lisboa e na Fundação Serralves de Porto. O seu fillo, Alberto D’Assumpção (Lisboa 1956) tamén é pintor.

GALICIA

Dominicano. Emigrou a Arxentina e ingresou no convento de San Telmo de Bos Aires (1871), onde exerceu a docencia. Publicou Sumario de las Indulgencias del Santísimo Rosario (1906).

GALICIA

Político e empresario. Licenciado en Veterinaria pola Universidad de León, foi presidente do Sindicato da Gandería durante a ditadura franquista e xerente de GAPER e de Sociedades Agrarias de Transformación. Presidente do comité local de Alianza Popular (AP) desde 1981, foi deputado pola Coruña no I Parlamento galego (1981-1985) e deputado por Coalición Popular no Congreso na III lexislatura (1986-1990).

PERSOEIRO

Compositor e musicólogo francés. Estudiou no Conservatorio de París, no que posteriormente exerceu a docencia, e foi discípulo de E. Guiraud. Foi autor de obras dramáticas como Prométhée enchaîné (1918), Salamine (1928) e Amphitryon (1936), música sinfónica e sonatas. Así mesmo, escribiu Histoire de la langue musicale (Historia da linguaxe musical, 1911) e biografías de músicos.

PERSOEIRO

Arqueólogo e historiador portugués. Doutor en Historia (1984) e profesor catedrático na Universidade de Coimbra desde 1991, especializouse en museoloxía, arqueoloxía e epigrafía romana. Director do Ficheiro Epigráfico e secretario de redacción da revista Conimbriga. Colaborou, entre outras publicacións, en Revista de Guimarães, Archivo Español de Arqueología, Veleia, Espacio, Tempo e Forma e Studia Historica. Entre as súas obras destacan Divindades indígenas sob o domínio romano em Portugal. Subsídios para o seu estudo (1975), Inscrições romanas do Conventus Pacensis. Subsídios para o Estado da Romanização (1984), Introdução ao estudo da epigrafía latina (1987), Roteiro epigráfico romano de Cascais (1994), Para uma história da água no concelho de Cascais (1995) e Estudos sobre epigrafia (1998). Pertenceu á Associação dos Arqueólogos Portugueses, á Associação Portuguesa de Museologia...

GALICIA

Político. Membro do Partido Liberal, foi deputado por Xinzo de Limia entre 1886 e 1887.

PERSOEIRO

Filólogo. Licenciouse en Filoloxía Galego-Portuguesa. Como estudoso da literatura galega, encargouse da edición das obras de Fermín Bouza-Brey Trillo Nao senlleira, Seitura e Cabalgadas en Salnés (1992), e de Aqueles anos de Moncho, de X. Neira Vilas. Colaborou no Diario 16 de Galicia, no Faro de Vigo e noutras revistas literarias. Así mesmo, é autor de material didáctico como Unidade didáctica de Bouza-Brey (1992) e dos estudios Ilustrísima de Carlos Casares (1992) e Contos de tres mundos de Xosé Neira Vilas (1996).

PERSOEIRO

Actriz e cantante.

GALICIA

Médico e xornalista. Licenciouse en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse pola Universidad de Madrid. Entre 1881 e 1892 foi enviado a Cuba como médico militar e foi membro do Centro Galego de La Habana. Colaborou, entre outras publicacións, en Ilustración Gallega y Asturiana, Revista Gallega e Nuevo Támega, e na fundación de El Eco de Galicia con Waldo Álvarez Insúa (1878). En 1877 recibiu a Cruz Vermella de Primeira Clase ao Mérito Naval, en recompensa aos servicios prestados no desembarco de Cinco Villas.

PERSOEIRO

Enxeñeiro de Camiños, Canais e Portos. Traballou en Pontevedra como enxeñeiro auxiliar de Obras Públicas (1914-1922), onde foi enxeñeiro-xefe. Entre 1934 e 1959 ocupou o posto de enxeñeiro-director do Porto de Vigo. Presentou en 1945 un Plan Xeral de Obras do Porto de Vigo que abarcou desde a zona de Guixar ata Samil e co que dividiu o porto en cinco zonas: porto comercial, de transatlánticos, pesqueiro, diques secos para a construción en Coia e o porto da Zona Franca en Alcabre. Elaborou o proxecto da Estación Marítima de Pasaxeiros. Durante o seu mandato levouse a cabo a construción da avenida de Beiramar e a creación da Zona Franca de Vigo. Ideou tamén unha nova lonxa en 1936, que foi un referente racionalista en arquitectura, e o edificio da Autoridade Portuaria. Foi trasladado a Madrid como vicepresidente da sección de Puertos do Consejo de Obras Públicas. Concedéuselle a cruz do Mérito Naval e a do Mérito Civil. Publicou “El Puerto Pesquero de Vigo” (1944) na Revista de Obras Públicas...

PERSOEIRO

Pintor uruguaio. En 1940 recibiu unha bolsa do Círculo de Bellas Artes de Montevideo pola obra Circo al mediodía (1938). Alí, formouse con G. Laborde e J. Cúneo. Foi un dos fundadores do grupo Carlos Federico Sáez. Traballou con diferentes técnicas e realizou retratos, escenografías, deseños gráficos e intervencións urbanas. Na súa obra, que evolucionou dende o neoimpresionismo á pintura matérica, está presente a figuración. Foi asesor plástico da presidencia da República de Uruguay (1985) e proxectou, entre outras, a decoración da residencia presidencial. Participou, entre outras mostras, nas bienais de Venecia e de São Paulo. Recibiu, entre outros galardóns, diversas medallas no Salón Nacional de Bellas Artes.

PERSOEIRO

Pintor e gravador venezolano. Formouse na Escuela de Artes Aplicadas Arturo Michelena de Valencia (1953) e na Escuela de Artes Aplicadas Cristóbal Rojas de Caracas (1955-1957), e ampliou estudios en Berlín, París e Roma. Foi director do movemento El Círculo del Pez Dorado e pertenceu ao Centro de Enseñanza Gráfica (CEGRA) e ao Taller de Artistas Gráficos Asociados (TAGA). Participou en 1967 na creación da Galería de Arte Nacional e no proxecto de creación da Escuela de Artes Plásticas. Recibiu o Premio Nacional de Artes Plásticas en 1987.

PERSOEIRO

Político. Elixido deputado pola Fonsagrada en 1879, presentou a solicitude ao goberno para a construción do ferrocarril do NO.

PERSOEIRO

Político. Emigrado a Arxentina, foi procurador nos tribunais de xustiza. En 1856 elixírono concelleiro suplente no municipio de Barracas, onde exerceu tamén como xuíz de paz, administrador de correos (1859-1875) e presidente do Consejo Escolar. Foi alcalde do municipio e en 1880 iniciou a construción dun novo templo parroquial, da nova casa do concello, do teatro Ribadavia e do mercado. Foi comisionado da Asociación Protectora de los Inválidos, socio fundador da Sociedad de Socorros Mutuos de Barracas e simpatizante da asociación Libre Italia e da loxa masónica Hijos del Progreso.