"Pol" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1042.
-
PERSOEIRO
Realizador cinematográfico estadounidense, coñecido como Henry Hathaway. Con dez anos debutou como actor de cine e, posteriormente, foi o encargado do gardarroupa dos estudios Universal. Nos anos vinte foi axudante de dirección de Victor Fleming, Josef von Sternberg e outros. Entre 1932 e 1934 rodou oito westerns para os estudios Paramount, compañía para a que traballou en exclusiva durante a década dos trinta e para a que produciu películas como The Lives of a Bengal Lancer (Tres lanceiros bengalís, 1935) ou Souls at Sea (Almas no mar, 1937). Posteriormente dirixiu The Real Glory (A xungla en armas, 1939) para o produtor independente Samuel Goldwyn. Durante a década dos corenta e cincuenta traballou en exclusiva para os estudios 20th Century Fox. Do resto da súa produción destacan: Kiss of Death (O bico da morte, 1947), The Desert Fox (Rommel, o raposo do deserto, 1951), Niagara (Niágara, 1953), Legend of the Lost...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Crítico de arte, pai de Paul Fierens. Colaborador de Journal des débats, foi profesor na Universidade de Liexa. Das súas obras destaca Histoire de la peinture flamande des origens à la fin du XVe siécle (s XV).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Filipe II.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Filipe III.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Filipe IV.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Plovdiv.
-
PERSOEIRO
Físico. En 1842 conseguiu imaxes impresas a partir de daguerrotipos. Traballou con J. B. C. Foucault no campo da óptica e fixo a primeira medición da velocidade da luz no aire. Probou que o efecto Doppler se pode utilizar para medir a velocidade radial das estrelas. Estudiou tamén a dilatación dos cristais e a polarización da luz.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor francés. Discípulo de J. M. J. Ingres, pintou os frescos das igrexas de Saint-Sévérin, Saint-Germain-des Prés e Saint-Vicent-de-Paul, en París, e decorou o castelo de Dampierre. Foi o retratista oficial de Napoleón III e da sociedade aristocrática e burguesa do Segundo Imperio. Cultivou tamén a pintura histórica e mitolóxica. En 1830 gañou o Prix de Rome.
VER O DETALLE DO TERMO -
CAPITAIS
Capital do estado de Santa Catarina, Brasil, na costa oriental da illa de Santa Catarina, no Atlántico (254.994 h [1991]. Exporta os produtos das súas terras e ten industria azucreira e de conservas. Fundada en 1675 por Francisco Dias Velho co nome de Nossa Senhora do Desterro, converteuse en 1726 en vila. Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, o edificio da antiga Aduana e as igrexas de São Sebastião, Nossa Senhora da Conceição e Nossa Senhora da Lapa.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Movemento de liberación nacional do territorio do Sahara Occidental baixo administración española que reivindicou a independencia do territorio desde 1973, data na que iniciou unha loita guerrilleira levada a cabo polo Exército de Liberación Saharauí. Tralo Acordo de Madrid (1975), o territorio pasou ás mans de Marrocos e Mauritania, mentres que a FP proclamaba a independencia da República Democrática do Sahara (1976). Mauritania renunciou ao territorio en 1979 e Marrocos procedeu á anexión. Desde 1989 buscouse unha solución negociada, coa intervención da ONU, para a celebración dun referendo popular para a autodeterminación do territorio, pero a controversia sobre o establecemento do censo electoral aprazou indefinidamente a convocatoria.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Periódico de tendencia conservadora editado na Coruña a partir de 1820. Levaba como subtítulo “Año 1º del heroyco alzamiento de esta capital, y el 10 de la promulgación de la Constitución política de la Monarquía en Cádiz”. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de Vila e, posteriormente, nos de Pascual Arza. Incluíu noticias estranxeiras, de ultramar, nacionais e información sobre os acordos das Cortes de Cádiz.
-
PUBLICACIÓNS
Publicación aparecida na Coruña o 12 de novembro de 1812. Cesou a súa edición o 20 de maio de 1813. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de Antonio López Rodríguez e saía catro veces por semana. Incluía novas do estranxeiro e de España, xunto con información sobre decretos das Cortes.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Militar. Foi un dos artífices do golpe militar arxentino de 1976 e sucedeu o xeneral Viola na presidencia da República en 1981. Ordenou a ocupación das Illas Malvinas e foi cesado trala derrota fronte aos ingleses (1982). Foi procesado e condenado a prisión en 1986 e indultado en 1990.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Actriz de teatro, cine e televisión. Coñecida como Lola Gaos, iniciou a súa carreira teatral no campo afeccionado e despois da Guerra Civil fixo estudios de Arte Dramática no exilio, de onde volveu en 1943 para debutar pouco despois no teatro María Guerrero. A súa carreira sempre estivo marcada por papeis secundarios en espectáculos como La casa de Bernarda Alba ou De San Pascual a San Gil. Da súa extensa filmografía cómpre sinalar títulos como: Molokai (1959) de L. Lucía; Viridiana (1961) e Tristana (1969) de L. Buñuel; El Verdugo (1963) de L. G. Berlanga; Mi querida señorita (1972) de J. de Armiñán; e Furtivos (1975) de J. A. Bardem.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Da súa produción poética destaca Sobre la tierra (1945), Profecía del recuerdo (1956), Poesías completas (1959) e Un montón de sombra (1972). Os seus estudios críticos recolléronse nos volumes La poética de Campoamor (1955), Poesía y técnica poética (1955), Temas y problemas de literatura española (1959) e Claves de la literatura española (1971). Postumamente concedéuselle o Premio Nacional de Poesía (1981).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político. Militou no Partido Conservador e no ano 1922 foi nomeado director xeral de prisións. Deputado desde 1914, representou o distrito do Carballiño entre 1918-1923.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Tenor e compositor. En 1816 participou na estrea en Roma de Il barbieri di Siviglia de Rossini. Actuou tamén nos EE UU e México e exerceu a docencia. Das súas composicións destaca a ópera El poeta calculista.
VER O DETALLE DO TERMO -
PUBLICACIÓNS
Publicación política editada en Santiago de Compostela a partir do 1 de febreiro de 1812. Cesou a súa edición o 30 de decembro de 1813. Dirixiuna Xoán Bautista Caamiña. Impresa nos obradoiros tipográficos de Manuel A. Rey, saía todos os mércores e sábados. Erixiuse no substituto de “El Patriota Compostelano” e “El Cartel”. Incluíu extractos das sesións das Cortes de Cádiz, comunicados e noticias estranxeiras e de España.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Químico alemán, discípulo de F. Wöhler. Descubriu o ferricianuro de potasio, que se coñece co nome de Sal de Gmelin, e introduciu os termos éster e cetona en química orgánica. Polas súas investigacións sobre a química da dixestión, pódese considerar o fundador da fisioloxía química.
VER O DETALLE DO TERMO -
CIDADES
Cidade do voivodato de Lubuskie, Polonia (12.285 h [2000]). Está situada 120 km ao NO de Poznań, no curso inferior do río Warta. Destacan as industrias de fibras téxtiles artificiais e sintéticas, da madeira e alimentarias.
VER O DETALLE DO TERMO