"Rel" (Contén)

1. Que ou quen profesa a mesma relixión.

2. Que ou quen ten a mesma ideoloxía ou pertence ao mesmo partido político.

PERSOEIRO

Avogado, militar e corrixidor. Estudiou na Universidade de Santiago de Compostela, onde realizou estudios de filosofía e leis. En 1808 converteuse en avogado da Real Audiencia de Galicia. Durante a Guerra da Independencia liderou a resistencia da súa comarca fronte aos franceses, cos que se enfrontou en Melide, Arzúa e Sobrado. Foi nomeado comandante de alarma, cargo que desempeñou ata 1814, e procurador síndico das xurisdicións de Ventosa e Borraxeiros. Nas revoltas contra Fernando VII, combateu no bando realista entre 1821 e 1823. Posteriormente, foi nomeado corrixidor da súa vila.

1. Elevación pouco pronunciada nun terreo situada, polo xeral, nunha chaira.

2. Parte máis elevada dun monte.

1. Apelido de orixe toponímica. Trátase dunha forma diminutiva da voz común coto. Documéntase no século XVIII: “Francisco Rodríguez do Cotarel” (doc ano 1753 en Tuy 1753 según las Respuestas Generales del Catastro de Ensenada, p 113).

2. Liñaxe asturiana que leva como armas un escudo cortado: primeira partición, en campo de azul, con tres flores de lis de ouro, ben ordenadas; segunda partición, en campo de goles, cunha cota de malla de prata; bordo de ouro, con oito aspas de goles.

PERSOEIRO

Profesor, polígrafo, conferenciante, articulista, dramaturgo e director teatral, fillo do académico e secretario da Real Academia Española Emilio Cotarelo Mori. Cursou estudios en Madrid e Oviedo (1889-1899), e foi catedrático de Lingua e Literatura españolas desde 1904 na Universidade de Santiago de Compostela, da que foi vicerrector e decano da súa facultade de Filosofía e Letras. Presidiu o Ateneo León XIII. En 1909 participou na Exposición Rexional de Santiago, e dous anos despois o seu Teatro de Cervantes foi galardoado co Berwick e Alba da Academia Española. En 1919 deuse a coñecer como narrador con Palladys tyrones e a seguir editou La enseña raída (1922) e El pazo (1923). Desde 1920 foi académico da Academia Galega. A partir de 1923 converteuse no primeiro presidente do Seminario de Estudos Galegos. Foi membro da Academia de Historia e do Instituto de España. A súa actividade teatral centrouse en especial no período 1922-1931, logo de promover o Cadro...

1. caurel.

2. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘tren’.

PERSOEIRO

Médico. Exerceu en Viana do Bolo e destacou polo seu labor na epidemia da varíola de 1881. Director médico dos balnearios de Baños de Molgas, Sousas e Caldeliñas, editou unha memoria sobre as augas de Verín, premiada polo Real Consejo de Sanidad, Establecimiento hidro-mineral de Verín (provincia de Orense). Estudio físico-hidrológico de la estación balnearia de Verín (1901). Tamén publicou un informe oficial sobre as augas de Guitiriz en 1905.

SERRAS

Sistema montañoso e espazo natural situado entre as comarcas de Ancares, Quiroga e Sarria, nos concellos de Folgoso do Courel, Quiroga, Pedrafita do Cebreiro, Triacastela e Samos.

Relevo e xeoloxía

Nun contexto de lousas e cuarcitas dispostas nunha serie de bandas, cunha orientación NO-SL, afloran de xeito puntual e discontinuo filóns de calcarias. Esta alternancia de materiais é a consecuencia dunha historia tectónica particularmente intensa, que tivo o seu momento de maior actividade no dobramento herciniano. En concordancia co anterior, o relevo caracterízase pola alternancia de vales estreitos con fortes pendentes asimétricas, nos que é posible detectar marcas do modelado glaciar, como é o caso do circo glaciar e das morrenas de Lucenza, na parroquia da Seara (concello de Quiroga). As máximas elevacións localízanse preto deste sector: a serra culmina nos Formigueiros, con 1.639 m de altitude, entre as parroquias da Seara (Quiroga) e Seoane do Courel (Folgoso...

1. Relativo ou pertencente ao Courel e aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante do Courel.

PERSOEIRO

Escultor e arquitecto italiano. Discípulo de Francesco di Giorgio, traballou na igrexa da Observancia (1476) e no palacio do Magnífico (1506?).

PERSOEIRO

Político belga. Foi cofundador e dirixente do Movemento Rexista, de tendencia antiparlamentaria e autoritaria (1935). Durante a Segunda Guerra Mundial organizou a Lexión Valona, que combateu contra a URSS. Ao rematar a guerra fuxiu a España, mentres en Bélxica foi xulgado e condenado a morte en rebeldía pola súa colaboración coa Alemaña nazi.

PERSOEIRO

Escultor. Segundo unha inscrición, foi un dos autores do retablo maior da colexiata de Xunqueira de Ambía, no que empregou columna de balaústres, xunto co escultor flamengo Juanín, identificado por algúns historiadores con Cornielles de Holanda, e co pintor Pedro Bello.

PERSOEIRO

Político e enxeñeiro turco. Traballou como enxeñeiro civil nos EE UU (1949-1951) e, ao regresar a Turquía, converteuse en dirixente do partido da Xustiza. Vencedor nas eleccións de 1965, foi nomeado primeiro ministro (1965-1971), cargo que ocupou en posteriores ocasións (1975-1977, xullo-decembro 1977, 1979-1980) e no que mantivo unha política prooccidental e liberal, que favorecía os investimentos estranxeiros. En setembro de 1980 foi deposto por un golpe de estado do exército; como consecuencia, foi encarcerado durante un mes, disolveron o seu partido e inhabilitárono para a actividade política. Rehabilitado en 1987, fundou o partido da Recta Vía, co que se presentou ás eleccións de 1991, en coalición co Partido Socialdemócrata Popular. Nestas eleccións foi elixido primeiro ministro (1991-1993) e presidente da República, en substitución de Özal (1993-2000).

1. Sacar os aparellos a unha cabalería.

2. Sacar ou desmontar o aparello a unha embarcación.