"Roi" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á tiroide.

2. 1. Glándula de secreción interna dos vertebrados, difusa ou impar, que deriva do aparato dixestivo e se orixina como evaxinación media da farinxe. No home está situada na parte inferior e anterior do pescozo, ten consistencia mol e é de cor gris rosada que, no adulto, pesa de 20 a 30 gramos. Intervén na regulación do metabolismo fosfocálcico e é unha glándula endócrina que segrega diversas hormonas como a tiroxina e a calcitonina. OBS: Tamén se denomina glándula tiroide.

   2. tiroide accesoria

      Porción dependente da tiroide que se atopa na base da lingua.

3. Cartilaxe da larinxe que está unida ao óso hioide e ao cartílago cricoide por ligamentos elásticos. Está formada por dúas placas que se unen na liña media formando un ángulo, máis ou menos prominente segundo o sexo, a idade ou o individuo. OBS: Tamén se denomina nó da gorxa.

1. Que ten forma de toro ou de toroide

2. Relativo ou pertencente ao toroide.

3. Aplícase ao campo magnético en que as liñas do campo están dispostas ao longo de círculos cuxo centro é o eixe de revolución do toro en que están contidos.

GALICIA

Paleógrafo e anticuario. Estudou letras en Salamanca e foi procurador síndico do concello de Betanzos e comisario de montes dos distritos de Santiago de Betanzos. Publicou El archivo cronológico-topográfico. Arte de archiveros... (1835) e El cazador gallego con escopeta y perro (1837).

1. Relativo ou pertencente a Troia ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Troia.

1. Zorra rusa tirada por tres cabalos enganchados diante en paralelo.

2. Grupo de tres persoas que gobernan un estado, dirixen unha organización ou un organismo. O termo aplicábase sobre todo en relación coa antiga Unión Soviética.

1. 1. Peixe que pertence ao xénero Salmo, da familia dos salmónidos.

   2. troita común [Salmo trutta fario, Fam dos salmónidos]

      Peixe de río de ata 50 cm de lonxitude cun corpo con forma fusiforme e cabeza forte coa boca rasgada e grande. Entre a aleta dorsal e a aleta caudal dispón dunha aleta adiposa cunha característica mancha vermella no bordo. As aletas peitorais e caudal son moi robustas, as pélvicas e anal pequenas e a aleta caudal escotada nos máis novos, que co tempo termina por ter un bordo posterior truncado ou incluso algo convexo. A cor é variable, normalmente o dorso e os flancos acastañados con manchas negras ou vermellas aureoladas ou non de claro. Adáptase moi ben a multitude de ambientes acuáticos, co requisito de que se trate de augas frías, limpas e ben osixenadas. Aliméntase de invertebrados bentónicos e pequenos insectos. A súa distribución é pola maior parte de Europa, Asia Menor e N de África. Na Península Ibérica habita a totalidade dos ríos do N de Portugal, Galicia, cornixa cantábrica e Pireneos, e só está ausente nos ríos con augas máis contaminadas.

   3. troita mariña/maresa

      1 reo.

2. Peixe de río que foi introducido nalgúns ríos no canto da troita común. Presenta un maior crecemento e resiste mellor as variantes de temperatura; poden atoparse en augas que superen os 18°C, a diferenza da troita común. Habita os tramos baixos dos ríos repoboados e comunmente se cría en piscifactorías. É a principal troita de consumo e a súa carne é moi parecida á do salmón.