"Sil" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor ucraíno. Foi o autor das novelas Rossijskij Žilblaz (O Gil Blas ruso, 1814) e Bursak (1825).

PERSOEIRO

Escritor ruso. Participou na Revolución de 1905. A súa obra máis importante foi a novela histórica Cusima (1932-1935). Recibiu o Premio Stalin (1941).

PERSOEIRO

Escritora, irmá de Victoria Ocampo Aguirre. Caracterizouse por unha poesía clasicista e unha prosa chea de humor negro e fantasía. Escribiu os libros de poemas Espacios métricos (1942), Poemas de amor desesperado (1949) e Los Nombres (1953); os contos Viaje olvidado (1937), Y así sucesivamente (1987); contos infantís, como El cofre volante (1974); e relatos fantásticos, como Informe del cielo y del infierno (1970). Obtivo o Premio Nacional de Poesía de Arxentina (1953 e 1962).

1. 1. Que ten oito sílabas.

   2. Que está formado por versos de oito sílabas.

2. Verso de oito sílabas.

GALICIA

Escritor. Realizou investigacións nos campos da xenealoxía e o   folclore. Da súa produción destacan Ortografía española (1933) e os artigos “Os canteiros” (1951), “Toponimia gallega” (1967-1968), “El mariscal Pedro Pardo de Cela y el sitio de Peña Frouxeira” (1973) e “Vocabulario gallego” (1956-1961), recollidos no Boletín de la Comisión Provincial de Monumentos Históricos y Artísticos de Lugo.

PERSOEIRO

Microbiólogo ucraíno. Discípulo de Sergei N. Vinogradskij, estudou o papel dos microorganismos nos ciclos bioxeoquímicos do carbono e do xofre. Foi o primeiro que obtivo cultivos de bacterias anaerobias.

PERSOEIRO

Matemático ucraíno. No campo da física matemática contribuíu a resolver problemas suscitados pola mecánica newtoniana (principio de Ostrogradskij-Hamilton), estudou as deformacións dos corpos elásticos e o desprazamento dun móbil dentro dun medio resistente. Estableceu tamén unha fórmula xeral que permite pasar dunha integral de volume a unha integral de superficie, coñecida como teorema de Ostrogradskij ou teorema de Gauss.

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. De espírito revolucionario, nas súas obras manifestou a ideoloxía que o levou á loita contra a ditadura de Juan Vicente Gómez, o que o conduciu ao exilio. Iniciou a súa actividade literaria coa novela Fiebre (1941), á que seguiron Casas muertas (1955), Oficina número uno (1961), La muerte de Honorio (1963), Cuando quiero llorar no lloro (1970), as coleccións Prosa completa (1976) e Obra humorística completa (1976), e La piedra que era Cristo (1985). Recibiu o Premio Nacional de Literatura de Venezuela (1955), o Premio Nacional de Periodismo (1959) e o Premio Lenin da Paz (1980).

GALICIA

Pintor. Debuxante de corte postimpresionista, traballou a acuarela. A paisaxe galega está presente na súa obra cun desexo de transformación e de idealización da realidade concreta. Captou recantos das cidades que visitaba, destacando o seu traballo sobre París e Vigo. Destacan Rúa de Santiago (1970), Paisaje de La Guardia (1970), El Berbés (1970) e Paisaje onírico (1972?).

PERSOEIRO

Escritor. As súas obras reflicten a vida da burguesía lisboeta do s XX coas fórmulas da narrativa realista do s XIX. Da súa produción destacan Patologia da Dignidade (1928), Ana Paula (1938), obra coa que iniciou o ciclo de cinco novelas Crónica da vida lisboeta, Peça em três actos (1944, Prémio Gil Vicente), O Navio dos Mortos e Outras Novelas (1952), Novelas pouco Exemplares (1967) e Memórias da Minha Vida e do Meu Tempo (1976).

PERSOEIRO

Político e militar. Ministro de Finanzas (1911) e embaixador en Berlín (1913), cando chegou ao poder instaurou a República Nova (1917). Foi presidente da República de Portugal (1918) e desenvolveu un notable saneamento político e económico.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de santa Mariña, que dá nome ao concello de Parada de Sil, onde se atopa a capital municipal.