"To" (Contén)

1. Acción de calar os aparellos de pesca.

2. Cabo empregado para calar os aparellos de pesca.

1. Que constitúe ou orixina unha calamidade.

2. Persoa que é unha calamidade.

REXIÓNS

Rexión de Aragón, na provincia de Teruel. Caracterízase pola secura do seu clima e a grande erosión do solo. O seu centro rexional é a vila de Calanda.

1. Cesto de forma tronconónica feito con vimbios ou canas que adopta a forma do capitel corintio.

2. Corpo do capitel corintio.

3. Toucado das cariátides que adopta a forma de cesto.

4. Peza de cerámica con forma de cesto.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Zaragoza, Aragón, drenado polo río Jalón (2.692 h [1996]). A súa economía baséase no sector agropecuario, especialmente no cultivo de cereais e árbores froiteiras e na gandería porcina e ovina. Tiveron moita importancia as súas canteiras. Á beira da vila e no alto dun outeiro están as ruínas do castelo medieval de Calatorao.

PERSOEIRO

Compositor. Foi membro do coro de San Marcos de Venecia e alumno de Giovanni Legrenzi tamén en Venecia. Dirixiu na Llotja de Barcelona (1708), a estrea da súa ópera Il più bel nome. Posteriormente estreou outras óperas, como Zenobia, Imeneo e Scipion nella Spagna. Compuxo numerosas óperas: Dafne (1719), Don Quichotte (1727) e La Clemenza di Tito (1734). Tamén foi autor de numerosos oratorios e cantatas.

PERSOEIRO

Químico e mineraloxista, asinaba as súa obras como Laureano. Logo de estudar farmacia na Universidad de Madrid, o 28 de maio de 1874 foi nomeado catedrático de Farmacia Químico-Orgánica na facultade de Farmacia da Universidade de Santiago de Compostela. Foi discípulo de Giner de los Ríos e un dos fundadores da Institución Libre de Enseñanza. En Santiago de Compostela, xunto con Augusto González Linares, constituíu a cerna do grupo krausista na universidade. En 1875 foi apartado da cátedra como consecuencia da defensa que realizou da evolución e da divulgación das teorías evolutivas na cidade de Santiago de Compostela. Ao negarse a cumprir o decreto do ministro Orovio e defender a liberdade de cátedra, foi encarcerado no castelo de Santo Antón da Coruña. Unha vez liberado emigrou a París e despois a Estrasburgo, onde seguiu os cursos dos químicos Berthelot, Claude Barnard Groth e Hope-Seyler. En 1881, coa derrogación da circular de Orovio, Laureano volveu a España e, no 1888, ocupou...

GALICIA

Realizador cinematográfico. Desenvolveu o seu labor profesional como cámara e editor da produtora Iris-Ferrol, e exerceu como profesor de imaxe en diversos obradoiros para rapaces. Entre as súas obras destacan: A Sociedade de Instrución e Recreo de Fene; Fenestra; Evocando a Celso Emilio; 25 de xullo, día da patria galega; A arte románica en Galicia e A arte barroca galega.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Ourense, probablemente cara ao ano 1907. Denominada como “Semanario circunstancial, taurino”, o seu carácter foi principalmente cultural.

GALICIA

Poetisa, narradora e dramaturga. Colaborou na prensa galega, española e americana baixo o pseudónimo Esperanza. Publicou Horas de inspiración (1867), Cuadros sociales o pequeñas novelas (1878) e Crepusculares (1894).

1. Persoa que constrúe, instala ou amaña aparatos de calefacción.

2. Aparello produtor de calor destinado á calefacción dun determinado lugar.

PERSOEIRO

Compositor e organista italiano. De gran sona no seu tempo, foi autor de obras escénicas, cantatas, oratorios e pezas sacras de grande éxito. Na súa produción destaca a peza escénica Deucalione e Pirra (1781) e varios tratados de harmonía.

PERSOEIRO

Xornalista. Traballou como redactor do periódico coruñés El Ciudadano por la Constitución, editado entre os anos 1812-1815. Por mor das súas ideas e actividades liberais, entre elas a súa disputa coa Inquisición, tivo que emigrar en diversas ocasións. Estableceuse en Londres en 1823 onde creou unha imprenta.

1. Dignidade de califa.

2. Reinado dun califa ou dunha dinastía califal.

3. Territorio gobernado polo califa.

1. Relativo ou pertencente aos caliptoblastos.

2. Individuo da suborde dos caliptoblastos.

3. Suborde de cnidarios hidroideos que teñen como característica principal a presencia dunha hidroteca que protexe os pólipos. As medusas deste grupo son leptomedusas.

PERSOEIRO

Historiador grego. Sobriño de Aristóteles, acompañou como historiador a Alexandre o Grande na súa expedición a Asia. Implicado no Complot dos Magos caeu en desgraza e morreu en prisión. Non se conserva ningunha das obras que escribiu: Hellēniká, crónica da Guerra Sagrada (357-346) e Práxeis Aléxandrou, a historia de Alexandre con trazos novelescos que influiría nos séculos posteriores. Na Antigüidade foille falsamente atribuída unha vida novelada de Alexandre, que acadou gran difusión.