"eo" (Contén)

1. 1. Relativo ou pertencente a Parténope ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante de Parténope.

2. 1. Relativo ou pertencente a Nápoles ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante de Nápoles.

1. 1. Camiñada ou desprazamento que se fai por pracer e despreocupadamente

   2. Acción de levar a alguén á forza, durante a Guerra Civil Española, para executalo sen un xuízo previo.

2. Lugar por onde se pasea, xeralmente unha rúa, avenida ou vía dunha certa amplitude con zonas arborizadas e especialmente habilitadas para os paseantes.

3. Distancia curta que se pode percorrer a pé.

4. Cada unha das partes do baile tradicional galego que concatena os puntos, e que se realiza formando unha roda ou mediante uns pasos cara a adiante e atrás, ou cara aos lados, que serve de transición e descanso entre os puntos.

1. Relativo ou pertencente ás pasifloráceas.

2. Planta da familia das pasifloráceas.

3. Familia de violais composta por plantas gabeadoras, herbáceas ou leñosas, capreoladas, de follas alternas, enteiras ou divididas, estipuladas, frecuentemente con nectarios; de flores regulares, hermafroditas ou unisexuais, xeralmente pentámeras, de xineceo súpero e dispostas en cimas paucifloras, e de froitos en cápsula loculicida ou en baga. Danse, sobre todo, nas rexións cálidas de América e de África.

PERSOEIRO

Escritor e tradutor. Doutorouse en Filosofía e Filoloxía pola Universidade de Moscova. Influído por R. M. Rilke, os seus primeiros poemas teñen un marcado carácter simbolista, como os publicados en Bliznec v tucakh (Un xemelgo nas nubes, 1914), Poverkh bar’erov (Máis alá das barreiras, 1917) e Sestra moja zizn (Miña irmá, a vida, 1922). As obras posteriores caracterízanse pola visión individual da realidade, a complexidade das imaxes e o refinamento da linguaxe, como Lejtenant Schmidt (O tenente Schmidt, 1926), Dev’at’sot p’atyj god (O ano 1905, 1927) e Vtoroje rozdenije (O segundo nacemento, 1932). En 1956 publicou Doktor Zhivago, retrato dos anos da guerra e da revolución. Como tradutor, realizou versións dalgunhas traxedias de Shakespeare, do Faust: Eine Tragödie de Goethe e de obras de poetas xeorxianos. Recibiu o Premio Nobel de Literatura (1958).

PERSOEIRO

Militar estadounidense. Principal especialista en blindados do exército de EE UU, durante a Segunda Guerra Mundial participou nas campañas de Tunisia e Sicilia. Cabeza do terceiro exército, destacou, despois do Desembarco de Normandie (1944), pola súa penetración dentro de Alemaña.

PERSOEIRO

Escritor. Inicialmente cultivou argumentos exóticos e despois o seu estilo evolucionou, e cultivou temas da natureza e vinculados coas teorías socialistas. Publicou libros históricos, biográficos e autobiográficos, ademais dun gran número de novelas e contos. Destacan as súas obras Kara Bugas (1932) e Zolotaja roza (A rosa dourada, 1955).

1. Relativo ou pertencente ás paxiláceas.

2. Fungo da familia das paxiláceas.

3. Familia de fungos da orde das boletais, que comprende fungos con esporocarpos grandes ou medios, de cor castaña, con esporas pardas ou negras, e de láminas decorrentes e facilmente separables.

1. Relativo ou pertencente ás pecizáceas.

2. Fungo da familia das pecizáceas.

3. Familia dos pecizais constituída por cogomelos cóncavos, carnosos e a miúdo coloreados.

1. Aplícase ao músculo pectíneo ou ás estruturas relacionadas con el.

2. Músculo aplanado e cuadrilátero que se insire na pube e no trocánter do fémur, e que contribúe á anteversión, á rotación externa e á adución da coxa.

1. Relativo ou pertencente ás pedaliáceas.

2. Planta da familia das pedaliáceas.

3. Familia de plantas herbáceas, da orde das escrofulariáceas, que presentan pelos secretores de mucilaxe, de follas simples opostas, de flores cigomorfas, infundibuliforme e co xineceo bicarpelar, e de froitos en cápsula ou en aquenio, a miúdo apendiculados. Son propias das rexións cálidas de Europa, Asia e África. Ten importancia como planta oleaxinosa o sésamo, Sesamum indicum.

GALICIA

Escritor e profesor. Doutor en Filosofía e Letras, exerceu como catedrático de instituto en La Laguna, Baeza, Cuenca e A Coruña. Colaborou na prensa diaria, de xeito habitual en La Voz de Galicia, El Eco de Galicia, Revista Contemporánea, Ilustración Nacional ou Unión Católica, en Madrid, desde os que atacou a ideoloxía rexionalista. Participou na fundación de Las Noticias de Cuenca, e dirixiu Diario de la Laguna, El Lagunero e Aguerre en Canarias. Da súa obra destacan La enseñanza de la geografía, lo que es y lo que debe ser en España (1909), Ensayo de antología geográfica (1910), Desde la terraza (ensayos poéticos) (1912), Descripción de España. Nociones elementales de geografía nacional (1915) e o inacabado Cuadros de España (1914). Recibiu a Cruz de Alfonso XII e foi académico correspondente da Real Academia Galega.

MONTES

Monte situado na parroquia da Ribeira (Cervantes). O seu cumio acada os 900 m de altitude.

PERSOEIRO

Dramaturgo. Formouse en Oxford e experimentou con diversas técnicas teatrais. Achegou unha nova visión escénica no reinado de Isabel I, aínda que as súas obras non lograron moito éxito na época. Da súa produción destacan Edward I (1593), The Battle of Alcazar (1594) e The Old Wive’s Tale (1595).

PERSOEIRO

Ar-quitecto chinés. Naturalizado estadounidense, realizou a súa obra en EE UU, como o centro de Investigacións Atómicas en Boulder (Colorado) e a Biblioteca J. F. Keneddy en Cambridge. Tamén destacan pola súa espectacularidade, o Edificio de Ciencias do Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts e a ampliación do Musée du Louvre, cuberta cunha pirámide de vidro e aceiro. Recibiu o Premio Pritzker (1983).