"An" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Cuenca, Castela-A Mancha, situado na ribeira esquerda do Tajo, e regado polo Riansares (11.786 h [2001]). Ten industria alimentaria, metalúrxica e de material para a construción.

PERSOEIRO

Patriarca de Constantinopla (784-806). Foi un dos animadores do II Concilio de Nicea, que condenou aos iconoclastas. A súa festividade celébrase o 18 de febreiro.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Albacete, Castela-A Mancha, situado ao N da capital provincial e delimitado ao S polo Júcar (6.252 h [2001]). Ten industrias derivadas das actividades agropecuarias.

PERSOEIRO

Sociólogo. A partir do estudo de criminais desenvolveu unha teoría dos procesos de interacción social. Das súas obras cómpre destacar Les lois de l’imitation (1890) e Les lois sociaux (1898).

PERSOEIRO

Político. Diplomático de carreira e deputado desde 1914, foi conselleiro de Clemenceau para os asuntos de política exterior. Ministro con Poincaré (1926-1929), foi presidente do Consello (1929-1930, 1932). Volveu ser ministro noutras ocasións.

PERSOEIRO

Raíña de León (960-966), filla de Ansur Fernández, conde en Monzón de Campos. A súa alianza matrimonial con Sancho I de León facilitou a derrota de Ordoño IV e a restauración de Sancho I. Ao morrer este en 966, asumiu a rexencia durante a minoría de idade de Ramiro III, xunto coa súa cuñada Elvira de León, e, tras a razzia de Almanzor, retirouse a un convento en 985.

PERSOEIRO

Relixiosa carmelita. De nome Teresa de Cepeda y Ahumada, en 1535 entrou no convento de La Encarnación (Ávila). Propúxose reformar a orde do Carmelo para facela retornar ao antigo rigor. En 1562 fundou o primeiro convento reformado, o de San José de Ávila. Despois realizou, en medio de dificultades e mesmo persecucións, moitas outras fundacións. A tarefa renovadora e as súas experiencias místicas ata a fundación do primeiro convento narrounas en Vida, da que se conserva só a segunda redacción, pois a primeira foi requisada pola Inquisición. Os azares das fundacións posteriores explicounos en Libro de las fundaciones. Estes dous documentos autobiográficos compleméntanse coas Cartas. Entre as súas obras de carácter doutrinal destacan Camino de perfección (1562-1564) e o tratado ascético-místico Moradas del castillo interior (1577). O seu estilo é coloquial, cheo de formas da lingua viva da época, de locucións populares e de comparacións tiradas...

PERSOEIRO

Relixiosa carmelita. Ingresou con 15 anos no convento de Lisieux, ofrecía as súas enfermidades para o ben das misións. Morreu de tuberculose. Escribiu, por orde da súa superiora, Historia dunha alma (1897). Canonizada en 1923, o Papa Pío XI proclamouna patroa das misións e en 1997 o Papa Xoán Paulo II Doutora da Igrexa e da Santa Faz. Represéntase con hábito carmelita, crucifixo con rosas entre as mans como atributo persoal, xa que cando estaba a morrer dixo que faría chover rosas e grazas do ceo. A súa festividade celébrase o 1 de outubro.