"qu" (Contén)

1. Tumor que aparece nun testículo.

2. escrotocele.

GALICIA

Gravador e pintor. Despois de formarse en diversas cidades europeas, instalouse en Madrid onde, xunto con Reimundo Patiño, fundou o taller de gravado Redor e formou parte do grupo Estampa Popular Galega. Especializouse en varias técnicas, como a augaforte e as litografías. Na súa obra destaca a temática social e o interese por reflectir a natureza humana. Fundou tamén o Obradoiro da Sé (Monforte de Lemos, 1975). Da súa obra destaca A Emigración Galega (1964), Resistencia (1992), Rivus (1993), Castenatum (1998) e A ferida do amanecer (2002).

PERSOEIRO

Avogado, político e historiador da arte, duque de Osma. Formado na Sorbonne e en Oxford, foi diplomático (1877-1891), deputado en Cortes polo distrito de Monforte de Lemos co Partido Conservador (1891-1919) e senador vitalicio (1919). Foi ministro de Facenda (1903-1904 e 1907-1908) con Antonio Maura e presidente do Consello de Estado. En 1916 fundou en Madrid o Instituto de Valencia de Don Juan que contén cerámica hispano-arábiga, armas, numismática e unha importante biblioteca especializada.

GALICIA

Químico e farmacéutico. Foi alcalde de Santiago de Compostela. Escribiu Análisis de grasas, ceras y sus mezclas comerciales (1946) e Introdución al estudo físico-químico (1950). Publicou en revistas científicas unha gran cantidade de artigos relacionados coa analítica e a física-química e interesouse polo tema dos aceites e dos ácidos graxos de peixe e das técnicas de espumación. Colaborou con revistas de divulgación como Farmacia Nueva, Mares e Industria Conservera. Foi académico da Real Academia de Farmacia (1944). Recibiu o Premio Nacional da Real Academia de Farmacia (1944).

GALICIA

Mestra e guerrilleira antifranquista. Coñecida como María Dolores, ou a Pasionaria lucense, ampliou os seus estudos de maxisterio en Madrid, onde exerceu como mestra e onde a sorprendeu o inicio da Guerra Civil Española. Incorporouse como miliciana de cultura na Brigada Móbil de Choque da 46 División. Dirixiu o hospital de Carabanchel e a Escuela Central de Milicias de la Cultura. Ao remate da Guerra Civil Española foi detida pero conseguiu fuxir e chegar ata Lugo. En Galicia coordinou a resistencia antifranquista ata que foi apresada en 1946. Condenada a morte, conmutáronlle a pena por 30 anos de reclusión e en 1965 acadou a liberdade. Recuperou o seu traballo de mestra en 1974. Fundou a Asociación de Veciños de Castroverde e a Asociación O Carriño.

GALICIA

Músico. Coñecido como O Gaiteiro do Fragoso, foi membro da Banda de Música Municipal da cidade de Vigo (desde 1946), profesor de gaita do Conservatorio Profesional de Música de Vigo (1971-1983) e da Agrupación Breogán de Moaña (1987-2004). Foi o autor do método de ensino Leccións de gaita (1978), e escribiu un total de 223 composicións para este instrumento. Recibiu a Gaita de Ouro do Ateneo Ferrolán (2001) e o Premio da Crítica de Galicia no apartado musical (2002).

GALICIA

Xornalista. Redactor do xornal Arriba, foi subdirector e director da revista Interviú. Guionista de radio e televisión, foi colaborador da revista El Jueves. A partir da década de 1980 comezou a publicar sarcásticas recompilacións de textos educativos do franquismo como foron Al alegre paso de la paz (1996), Mi mamá me mima (1998), La española cuando besa (1999), Fechas y Pelayos (2000) ou El Sexo: no fornicar (2002).

MONTES

Monte situado entre a parroquia de Aranga (Aranga) e Santa Mariña de Lagostelle (Guitiriz). O seu cumio acada os 600 m de altitude.

PERSOEIRO

Dramaturgo e director chinés. Foi un dos fundadores do teatro de estilo occidental, e o autor dunha versión moderna do drama poético O abano de flor de pexego, de Gong Shanren (1648-1718), e da obra Flor de pexego e a nena, sobre o amor dos mozos na China antiga.

1. Que ten o bico aguzado.

2. Cangrexo que se caracteriza por presentar a cabeza aguzada. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

GALICIA

Militar e pintor. A carreira militar impediulle dedicarse exclusivamente á pintura ata 1946. Dedicouse ao retrato e ás escenas de interior, aínda que tamén cultivou a paisaxe, a figura e o bodegón. Traballou preferentemente o óleo. Destacan Playa de Puentedeume e Muchacha cosiendo. Acadou a terceira medalla na Exposición Nacional de Bellas Artes de 1950.

PERSOEIRO

Militar, conde de La Bisbal. Xeneral durante a Guerra da Independencia, foi rexente do reino durante a ausencia de Fernando VII e venceu a Schwartz en La Bisbal (1810). Capitán xeneral de Andalucía (1814), preparou unha conspiración liberal xunto co xeneral Lacy, que fracasou. Apoiou o levantamento de R. del Riego de 1810 e durante o Trienio Liberal foi capitán xeneral de Castela a Nova. Tras a chegada dos Cen Mil Fillos de San Luís (1823), exiliouse en Francia.