"An" (Contén)

PERSOEIRO

Eclesiástico e escritor. Foi abade de Fleury e arcebispo de Orléans (798 -821?). Protexido polos emperadores Carlomagno e Luís I, foi acusado despois de ter participado no complot do Rei Bernaldo de Italia contra Luís I. Na prisión compuxo o Gloria Laus, que entrou na liturxia do día de Ramos.

PERSOEIRO

Pintor bizantino. Coñecido como o Grego, traballou en Constantinopla, Crimea e Rusia. Decorou a igrexa e pintou iconas en Novgorod (igrexas da Transfiguración e de San Teodoro), en Nižnij Novgorod e en Moscova, onde decorou a catedral da Anunciación xunto con Andrej Rubl’ov.

1. Aparición ou manifestación sensible da divindade. Reserva o nome para as manifestacións sorprendentes ou extraordinarias.

2. Nome grego da festa da Epifanía. OBS: Nesta acepción adóitase escribir en maiúscula.

PERSOEIRO

Emperatriz de Oriente. En 956 casou con Román II, co que tivo catro fillos: Basilio (Basilio II de Bizancio), Constantino (Constantino VIII), Teófano e Ana. Rexente á morte do seu home en 963, o mesmo ano esposou e asociou ao trono ao xeneral Nicéforo II, quen, en 969, foi asasinado, de acordo co seu amante armenio, o criado Xoán Tzimiszes (Xoán I de Bizancio) co que casou. Este, non obstante ao abeiro do trono, relegouna a un mosteiro.

PERSOEIRO

Relixioso. Coñecido como o penitente, foi ecónomo da igrexa de Adana (Cilicia). Deposto polo bispo, vendeu a súa alma ao demo e despois, arrepentido, acudiu á Virxe para que lla devolvese. A súa festividade celébrase o 4 de febreiro.

PERSOEIRO

Patriarca de Alexandría (385-412). Propugnou sen escrúpulos o predominio da sé alexandrina en Oriente e foi un adversario violento dos pagáns e dos oroxenistas. Acusou a Xoán Crisóstomo de selo e, en 403, conseguiu que fose deposto.

PERSOEIRO

Bispo de Antioquía. O seu pensamento está no inicio da teoloxía trinitaria e cristolóxica. Consérvanse os tres libros Ad autolycum, de carácter apoloxético. A súa festividade celébrase o 13 de outubro.

PERSOEIRO

Comentarista grego do período alexandrino. Crese que foi o último científico encargado do Museo de Alexandría. Escribiu uns comentarios á obra de Ptolomeo e unha edición comentada dos Elementos e da Óptica de Euclides.

1. Relativo ou pertencente aos tepanecas.

2. Individuo do pobo tepaneca.

3. Pobo amerindio precolombino, do grupo nahua, que vivía preto do lago Texcoco (México).

PERSOEIRO

Xeógrafo. Catedrático na Universidad de Madrid (1951-1975), foi un dos introdutores da xeografía moderna e da xeografía rexionalista francesa en España. Publicou Geografía de España y Portugal (1958) e Geografía regional de España (1968), e dirixiu a revista Estudios Geográficos (1975-1984), do CSIC. Foi membro da Real Academia de la Historia e da Real Academia Española.

1. Aplícase a certos moluscos que furan a rocha, a madeira, ou outros materiais.

2. Aplícase á dor que produce unha sensación como se perforase a zona dorida.

1. Relativo ou pertencente aos terebrantes.

2. Insecto da suborde dos terebrantes.

3. Suborde de insectos pterigotos, hemimetábolos, da orde dos tisanópteros, co décimo segmento abdominal dividido ventralmente, alomenos unha vea que chega ao ápice das ás e pola presenza dun oviscapto nas femias.

1. Relativo ou pertencente ás teresianas.

2. Membro da congregación relixiosa feminina fundada en Tarragona en 1876 por Enrique de Ossó. En 1878 fundouse o primeiro colexio en Vilallonga del Camp e foi aprobada definitivamente por Roma en 1908. Adícanse ao ensino e ás misións, e crearon a editorial Jesús Maestro, de textos de ensino e piadosos.

1. Relativo ou pertencente a santa Tareixa de Xesús ou ás ordes relixiosas fundadas baixo a súa advocación.

2. Membro dunha orde teresiana.

PERSOEIRO

Psicólogo estadounidense. Estudou a psicoloxía diferencial e a intelixencia do infante superdotado, e das súas obras destacan The Measurement of Intelligence (1916) e Genetic Studies of Genius (1926-1959).