"RC" (Contén)

GALICIA

Compositor e pianista, curmán de Marcial del Adalid. Formado en Londres con I. Moscheles, viaxou por Europa e estableceu amizade con Chopin, Liszt e Rossini. Das súas composicións destacan Seven Waltzes for the Piano Forte, Bagatela campestre e Tres bagatelas.

PERSOEIRO

Pintor e retórico da arte. Formouse en Barcelona, onde participou na decoración do Palau da Generalitat. Como pintor ao óleo e debuxante tendeu progresivamente ao esencialismo, e acusou unha influencia futurista. Residiu en Nova York (1920-1922) e en París (1926-1932), desde onde realizou unha salientable tarefa de aglutinador de artistas de vangarda organizando a exhibición da obra de pintores rexeitados polo Salon d´Automne (1926) e do grupo abstracto Cercle et Carré. Formou parte tamén do grupo Abstraction-Création. En Madrid (1932-1934), impulsou a formación do Grupo de Arte Construtivo. En París a súa pintura desprendeuse do primitivismo e dun esquematismo de raíz cubista para combinar as formas xeométricas coas alusións á realidade virtual, concepto plástico que chamou construtivismo ou universalismo construtivo e que continuou aplicando ata o remate da súa vida. De novo en Montevideo, difundiu os principios teóricos da súa última modalidade pitórica. Escribiu Historia de mi vida...

CIDADES

Cidade de Flandres, no departamento do Nord, Francia, situada na fronteira belga (93.540 h [1999]). Forma parte da conurbación de Lille.

PERSOEIRO

Emperador romano (98-117). Membro dunha familia pertencente á orde senatorial, foi xeneral de profesión. Adoptado por Nerva (96), sucedeuno á súa morte. Adoptou unha política belixerante e guerreou contra os dacios (101-107) e os partos (113-117). Fixo frecuentes esforzos por asegurar as fronteiras do Imperio, o que ampliou coas cinco novas provincias de Dacia, Arabia, Mesopotamia, Asiria e Armenia. Foi un grande administrador e procurou sanear as finanzas e a xustiza, organizar a asistencia social, aumentar o número de provincianos no Senado e de cabaleiros na administración e fomentar a agricultura e o comercio coas provincias.

PERSOEIRO

Xurista romano. Cónsul sufecto (56?) e autor do senadoconsulto trebeliano, ordenou facer o censo da Galia (61). Legado en Britania, foi reclamado a causa da súa cobiza, feito que o desamigou co exército (69).

CABOS

Cabo do litoral mediterráneo situado na costa de Marrocos, fronte ao illote de Alborán.

1. Capitán dunha trirreme.

2. Cidadán encargado de equipar, ás súas expensas, unha trirreme.

1. Formación dun ou máis tubérculos.

2. Infección que provoca o bacilo da tuberculose.

3. Tratamento ou diagnose dunha enfermidade con tuberculina.

1. Causar a tuberculización dun órgano.

2. Efectuar unha tuberculización.

1. 1. Órgano caulinar subterráneo engrosado e rico en substancias de reserva.

   2. Prominencia arredondada da superficie dun órgano.

2. Eminencia ou protuberancia dun órgano, especialmente dun óso.

3. Lesión característica da tuberculose que está constituída pola reunión de diversos folículos tuberculosos.

1. Neoformación producida polo bacilo tuberculoso.

2. Tumoración que está formada pola conglomeración de tubérculos.

3. Absceso tuberculoso.

1. Enfermidade infecciosa causada polas bacterias do xénero Mycobacterium, principalmente pola especie M. tuberculosis, que se caracteriza por unha reacción inflamatoria a partir da que se forman os tubérculos. É unha enfermidade que primariamente afecta aos pulmóns pero que pode estenderse a calquera órgano do corpo humano, sobre todo ao cerebro, os riles, os ósos e as articulacións. Transmítese de persoa a persoa principalmente por vía aerea. Nun principio prodúcese unha infección que pode permanecer latente en equilibrio co sistema inmunolóxico do hospedeiro durante anos. Se este equilibrio se rompe desenvolverase a enfermidade como tal, en forma de tuberculose primaria ocasionalmente asintomática, ou posprimaria ou secundaria ou clínica característica. O seu tratamento lévase a cabo con antibióticos e quimioterápicos como a rifampicina, a isoniacida , a pirazidamida e o etambutol.

2. granulia.

3. Forma de tuberculose máis frecuente, que se caracteriza pola aparición, nos vértices en primeiro lugar, e logo no resto do pulmón, dunha infiltración de tubérculos con condensación do tecido pulmonar e formación de escavacións ou cavernas. Os seus síntomas xerais son: febre, perda do apetito, enfraquecemento, suores e caquexia progresiva.

1. Relativo ou pertencente ao tubérculo.

2. 1. Relativo ou pertencente á tuberculose.

   2. Que ou quen padece tuberculose.