"An" (Contén)

1. Planta arbustiva, da familia das papilionáceas, con follas pinnaticompostas, flores axilares e froitos en legume. Atópase en Armenia e en Kurdistán.

2. Goma que se extrae do tronco do tragacanto e doutras especies conxéneres que se emprega na industria farmacéutica (para facer pastillas e como emulsionante), na industria alimentaria (como emulsionante e como espesante), na industria téxtil (para tinguiduras e cores de estampación), nos curtidos (para o acabado do coiro) e como adhesivo.

GALICIA

Monxa. Profesou nun mosteiro no lugar de San Martiño en San Xoán de Poio onde foi cativada polos musulmáns en tempos de ‘Abd al-Ra ḥ mān II. Torturada, foi encarcerada e ao cabo de 11 anos, ao recordar a festa de san Xoán, dous anxos librárona da cadea e levárona ata Poio. Represéntase como unha monxa, con hábito negro, co libro da Regra na man e cunha palmeira á dereita. Antigamente a súa festividade celebrábase o 14 de novembro pero pasou ao 25 de xuño.

SERRAS

Cordilleira de Mallorca, a máis importante das Illes Balears. De orientación SO-NL, os materiais, en boa parte calcarios do fondo do xeosinclinal, emerxeron en forma de arquipélago durante o Eoceno Superior, pero o seu paroxismo tectónico é posterior e coincide co dobramento alpino. A costa é alta e rectilínea, con pequenas calas.

1. Forma prefixada de orixe latina que se emprega na formación de palabras co significado de ‘máis alá de’, ‘a través de’ ou ‘cambio’.

2. Forma prefixada que denota que certos átomos ou grupos dun isómero xeométrico se atopan en lados opostos dun plano.

1. Barra de ferro ou madeira que se emprega para asegurar por dentro unha porta ou unha ventá.

2. Estadullo que se coloca horizontalmente sobre os dous dianteiros dun carro cando hai moita carga.

3. Pau que se coloca no pescozo dos animais para que non fuxan.

1. Golpe que se dá ou recibe cunha tranca.

2. Golpe forte que se dá ou recibe, mesmo por efecto dunha caída.

3. Catarro ou gripe moi forte.

1. Estado crítico ou situación decisiva pola que pasa alguén.

2. Estado en que os sentidos suspenden as súas funcións.

3. Condición ou estado psicofisiolóxico especial, típico dos médiums e doutras persoas durante as sesións de espiritismo. Moi semellante ao estado hipnótico e ao somnambulismo, adoita implicar unha notable disociación da personalidade.

4. 1. Paso da vida á morte.

   2. Estado en que a alma se sente en unión física con Deus.

1. Anaco de tea que, cosido sobre outro, serve para tapar un buraco.

2. Anaco de madeira curto e groso.

3. Anaco grande dun alimento.