"An" (Contén)

1. Que trepida.

2. Que ten un movemento vivo e axitado.

PERSOEIRO

Arquitecto mexicano. Iniciouse no campo da pintura, que abandonou cedo para dedicarse á arquitectura. É o autor da igrexa do Carmen e da ponte de Celaya, do teatro de San Luis Potosí, e das igrexas de Santa Clara e Santa Rosa de Viterbo de Querétaro.

PERSOEIRO

Naturalista alemán. Foi xunto con Lamarck, o primeiro en empregar o termo bioloxía, que definiu como o coñecemento relativo aos seres tanto animais coma vexetais. É autor de numerosos traballos sobre anatomía comparada, medicina, fisioloxía e matemáticas.

PERSOEIRO

Botánico e médico alemán. Foi catedrático de Botánica da Universidade de Rostock. Dedicouse especialmente á anatomía e á fisioloxía, e descubriu os movementos do protoplasma celular, a individualidade das células vexetais e a orixe dos vasos leñosos. É autor de Physiologie der Gerwächse (1835-1838) e de moitos estudos monográficos sobre o mundo vexetal.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Triacastela. Construída en estilo románico, reformouse no s XVIII. Ten planta dunha soa nave rectangular con cuberta a dúas augas. A fachada ten unha torre de tres corpos. No baixo atópase un pórtico con catro arcos que antecede á entrada. Remata cunha pequena cúpula octogonal. Destaca tamén un reloxo de sol realizado en lousa.

1. Homeomorfismo dun espazo topolóxico nun poliedro que ten triángulos por caras.

2. Conxunto de operacións xeodésicas destinadas a fixar a posición dun certo número de puntos, mediante a determinación dunha serie de triángulos que teñen por vértices ditos puntos. O fundamento teórico deste procedemento, inventado por Tycho Brahe a finais do s XVI, é o teorema do seno, segundo o que, se nun triángulo ABC se coñece o lado AB e os ángulos nos vértices A e B, poden ser calculados os outros lados por medio da fórmula BC/sen A= AC/sen B=AB/sen C. Desta maneira obtense a posición dunha serie de puntos, os vértices de cada triángulo, que constitúen a denominada rede de triangulación. Na práctica, a rede de triangulación dunha rexión xeográfica extensa comprende diferentes fases. En primeiro lugar cómpre fixar un punto astronómico fundamental que serve de orixe do sistema de coordenadas. En segundo lugar establécese a rede de triangulación principal, que está constituída por triángulos regulares...

1. Que ten forma de triángulo.

2. Aplícase ao poliedro que ten unha base triangular.

3. Que ten lugar coa participación de tres equipos ou países.

1. Dividir en triángulos.

2. Efectuar unha triangulación.

1. 1. Figura que se forma ao unir tres vértices non aliñados con tres segmentos de liña recta.

   2. triángulo esférico

      Triángulo curvilíneo que está formado por tres círculos máximos dunha esfera. O estudo e a resolución destes triángulos constitúe o obxectivo básico da trigonometría esférica.

2. ferriños.

3. 1. Área ou espazo do corpo que está limitado por tres lados reais ou imaxinarios.

   2. triángulo de Calot

      Triángulo que ten por base a arteria cística e por vértice o ángulo formado pola unión dos condutos cístico e hepático.

   3. triángulo de Garland

      Zona sonora de forma triangular, co vértice dirixido cara a abaixo, que se produce xunto á columna vertebral ao baixar o nivel do líquido dun derramo pleural.

   4. triángulo de Hesselbach

      Triángulo que está limitado polo ligamento inguinal, a arteria epigástrica profunda e o bordo externo do recto abdominal.

   5. triángulo de Scarpa

      Espazo da coxa que está comprendido entre o ligamento inguinal e os músculos sartorio e adutor longo.

4. ...