"AND" (Contén)

PERSOEIRO

Matemático polaco. Nacionalizado francés, trasladouse a EE UU, onde traballou na IBM, e foi profesor de matemáticas na Universidade de Harvard. Introduciu o concepto de fractal con obras como Les objets fractals, forn, hasard et dimension (1975) e The fractal geometry of nature (1982).

RIOS

Río da vertente atlántica que forma na súa desembocadura a ría de Betanzos. Nace na parroquia de Roade (Sobrado) e baña os concellos de Sobrado, Curtis, Oza dos Ríos, Aranga, Coirós, Irixoa, Paderne e Betanzos, onde desemboca, na parroquia de Tiobre, tras un percorrido de 52 km. Discorre formando ao límite natural entre os concellos de Aranga e Irixoa, e Coirós e Paderne. Entre os seus afluentes está o Dombrete, o Maizoso e o Ramalleiro.

1. Relativo ou pertencente ao mandeísmo.

2. Seguidor do mandeísmo.

PERSOEIRO

Pintor e humanista. Destacou a súa obra como historiador da arte. Escribiu Het Schilder Boeck (O libro da pintura, 1604) e biografías de pintores italianos, flamengos e alemáns dos ss XV e XVI, en que se recoñeceu por primeira vez a orixinalidade da pintura nórdica.

PERSOEIRO

Escritor e filósofo holandés. Nacionalizado británico, dedicouse á escritura, e das súas obras, que constitúen un ataque contra a moral hipócrita, destacan Typhon (1704), Assop Dress’d (1704) e The Fable of the bees or Privates Vices, Public Benefits (1714).

PERSOEIRO

Cabaleiro e escritor. A súa obra máis importante é unha colección sobre narracións de viaxes de diferentes personaxes, denominada The Voyage and Travels of Sir John Mandeville, Knight (1356-1357), unha das mostras primitivas da prosa inglesa, escrita orixinalmente en francés.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ferrol baixo a advocación de santa Uxía.

GALICIA

Bispo auxiliar de Toledo (1652), bispo de Almería (1662-1672) e Astorga (1672-1674). Cóengo e provisor de Mondoñedo, foi gobernador eclesiástico de Santiago de Compostela e prior de Santo Agostiño de Caaveiro, e exerceu como chanceler das universidades de Santiago de Compostela e Salamanca.

REXIÓNS

Rexión de Guinea (15.456 km2; 136.317 h [1983]). A capital é Mandiana.

PERSOEIRO

Antropólogo. Científico titular do CSIC, dirixiu o Instituto de Estudios Sociales Avanzados (IESA) en Barcelona (1996-1999). Realizou un importante labor de investigación sobre temas antropolóxicos de Galicia. Ademais, publicou diversos capítulos en obras colectivas e numerosos artigos en revistas como Grial, Boletín Auriense e El Museo de Pontevedra. Das súas obras destacan Loureses, antropoloxía dunha parroquia galega (1984), Las serpientes contra Santiago (1989), Que enterren o meu corazón en Loureses (1992), El valle de Josafat, un fresco de la España actual (1993), O ciclo da vida (1998), en colaboración con Fina M. Antón, En cueros vivos. Pensamiento de C. J. C. sobre el hombre (2002) e O burro (2002). Forma parte da Societé des Étudiés Euroasiatiques, da Societé de Mythologie Française e da EASA (European Association of Social Anthropologists). É membro fundador de EURETHNO (Organización de...

1. 1. Cada unha das pezas duras, formadas de óso, quitina ou substancias parecidas, que teñen algúns animais no costado ou ao redor da boca e que serve xeralmente para a obtención, trituración e a deglución do alimento ou para a defensa. Os artrópodos teñen unhas mandíbulas quitinosas, duras e serradas, que poden modificar en formas moi variadas, segundo a alimentación. Algúns invertebrados non artrópodos, como certos tipos de vermes, poden presentar tamén mandíbulas quitinosas. Os vertebrados máis primitivos non teñen ningún tipo de mandíbula; esta comeza a desenvolverse e a adquirir a súa natureza ósea a partir dos peixes óseos cartilaxinosos.

   2. Maxilar inferior no home.

2. Cada unha das dúas pezas da machucadora que, revestidas dunha aliaxe de elevada dureza, efectúan a compresión do sólido que se vai desintegrar.

1. Que ten mandíbulas.

2. 1. Relativo ou pertencente aos mandibulados.

   2. Individuo do grupo dos mandibulados.

   3. Grupo de artrópodos con antenas e apéndices mastigadores, que engloba os crustáceos, insectos e miriápodos.

1. 1. Peza de vestir feminina, máis pequena ca o mantelo e feita de la ou liño, que se pon sobre a saia. A súa feitura é máis longa ca o mandil do traxe de gala, que é de dimensións máis reducidas e está confeccionado con tecidos máis luxosos, como o pano e o veludo, aos que se lles poden engadir adornos de acibeche e pasamanería.

   2. Peza de roupa, aberta pola parte posterior, que, atada á cintura e ás veces ao pescozo, se emprega en determinados labores para evitar que se lixe a parte dianteira do corpo.

   3. Peza de roupa semellante a unha capa curta que se usa como protección contra as inclemencias do tempo.

2. Pano semellante a unha baeta que se emprega para limpar o cabalo.

3. Emblema dos masóns que representaba o uniforme empregado polos obreiros.

4. Rede de pesca que está composta de mallas moi estreitas.