"AND" (Contén)

1. de mandrilar.

2. Operación de mecanización que consiste en ensanchar un burato cilíndrico. O mandrilado realízase normalmente mediante unha mandriladora cunha ou máis brocas dun só fío, pero tamén se pode realizar cunha máquina.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Silleda baixo a advocación de san Tirso.

CIDADES

Cidade do estado de Karnātaka, India, situada en Deccan Plateau, ao S do estado (119.970 h [1991]).

PERSOEIRO

Sacerdote e pedagogo. En 1877 foi profesor de dereito canónico en Santiago de Compostela e, en 1902, foi a figura máis destacada do Congreso Católico Nacional de 1902, celebrado en Santiago de Compostela. En 1888 abriu en Granada a primeira escola católica para nenos pobres, as escolas do Ave María, en que introduciu métodos orixinais de pedagoxía activa, desde unha posición ecléctica, que rexeitaba as posicións filosóficas do movemento internacional da escola nova e activa. Foi un dos defensores da moral católica e un dos rivais de F. Giner de los Ríos. Escribiu El pensamiento de las escuelas del Ave María (1900-1903), Derechos de los padres de familia en la instrución y la educación de sus hijos (1902), Las escuelas laicas (1910), El maestro mirando hacia dentro (1915), El maestro ideal (1916) e El maestro mirando hacia fuera (1923). Ademais publicouse unha edición das súas obras en 8 volumes (1945-1951).

PERSOEIRO

Enxeñeiro austríaco. Por conta de Austria, deseñou armas, especialmente fusís militares e pistolas automáticas que foron empregados polos exércitos alemán, austríaco, romanés ou neerlandés. Tamén alcanzou gran prestixio o seu rifle de caza, con mecanismo de ferrollo.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Formouse en Padua, onde realizou interesantes experimentos coa perspectiva na decoración da capela Ovetari da igrexa dos Eremitani (1448-1451) e no retablo da Virxe da igrexa de San Zeno de Verona. Xenro de Iacopo Bellini, recibiu influencias dos pintores desta familia, reflectidas en La morte della Vergine ou Madonna col bambino. En 1460 foi chamado á Corte de Mantua, onde pintou San Sebastino (1476) e Orazione nell’orto e decorou a Camera degli sposi no palazzo ducale (1472-1474). Tras unha viaxe a Roma (1488-1490), fixo a serie Trionfo di Cesare para Federico Gonzaga, Madonna della Vittoria (1495) e Il Parnaso. Nos últimos anos pintou Cristo morto, estudo de anatomía que representaba un magnífico escorzo e a culminación do seu estilo. Como gravador foi un dos primeiros mestres do Renacemento.

PERSOEIRO

Escritor. Formado no ambiente da ilustración lombarda, adoptou os principios da cultura romántica a través da ideoloxía dos críticos e escritores franceses dos primeiros anos do s XIX. A súa formación intelectual concluíu coa súa adhesión ao catolicismo de orientación xansenista. A súa obra énchese de modelos esquemáticos da tradición literaria anterior e exprésase co italiano falado pola burguesía, como mostra da funcionalidade social da literatura e a súa orientación a un público non especializado. Da súa produción destacan Inni sacri (1812-1822), as Odi (Cinque maggio, Marzo 1821), e varias traxedias que representan a parte máis significativa da súa produción, e a novela I promessi sposi (1825-1827), a súa obra máis importante que narra a historia das desventuras de dous campesiños contra os que se manifesta a mala vontade dos poderosos, no s XVII.

GALICIA

Arquitecto. Desenvolveu a maioría da súa obra en Lugo, cidade na que introduciu o movemento modernista así como o concepto de casa xardín coa construción de vivendas unifamiliares. Destaca o edificio de vivendas na praza de España, o Instituto Xoán Montes (1935-1936), de estilo racionalista, e o Mercado Municipal. O seu racionalismo tamén quedou patente en Ourense no edificio Constantino Bouzo (1940).

PERSOEIRO

Futbolista arxentino. Comezou xogando en Argentinos Juniors, de onde pasou ao CA Boca Juniors. Despois de gañar a liga arxentina, fichou polo FC Barcelona, co que gañou a Copa da Liga e a Copa do Rei (1983). Co Nápoles obtivo dúas ligas (1986-1987 e 1989-1990), a Copa de Italia (1987), a Copa da UEFA (1989) e a Supercopa de Italia (1990). Tamén gañou o campionato do mundo coa selección arxentina (1986) e recibiu tres Balóns de Ouro (1979, 1980 e 1981).

PERSOEIRO

Escritor. Nacionalizado estadounidense, na súa obra, cunha prosa influída por S. Freud e T. Mann, rexeita a Hungría socialista, e expresa o desarraigamento do exiliado. Escribiu as memorias Egy polgár vallomásai (As confesións dun burgués, 1934), as novelas Béke Ithakában (Paulo en Ítaca, 1952) e San Gennaro vére (O sangue de san Xenaro, 1963), e o volume de poesía selecta A delfin visszanézett (O golfiño observa ao seu redor, 1978).

PERSOEIRO

Militar francés. Foi oficial de infantería de Mariña desde 1889, e explorou diversos territorios de África Occidental e a rexión do alto Níxer, no interior de Costa de Marfil. En 1898 protagonizou o incidente de Fāshōda.