"An" (Contén)

1. Abertura feita nun valado, nun muro ou parede para permitir o paso.

2. Porta rústica que serve para pechar esta abertura.

3. Abertura ou xanela pequena por onde se atende ao público en oficinas ou en despachos de billetes.

4. Abertura que se fai nos costados dos barcos, pechada cun cristal groso, que serve para que entre claridade e ventilación.

IGREXAS

Igrexa situada en Ventosa (Agolada). Construída no s XIII, presenta nave única cunha sancristía anexada ao alzado N da ábsida. Destaca a fachada principal, rematada nunha espadana de dous vans e cunha portada principal que leva dúas arquivoltas. Os tímpanos son lisos e os capiteis levan decoración vexetal.

GALICIA

Político e escritor. Foi alcalde de Ribeira, membro da Comisión Executiva do PSdeG-PSOE (1987-1994), deputado autonómico (1990-1997) e voceiro do grupo socialista no Parlamento de Galicia (1993-1997). Das súas obras destacan Galicia en terra allea (1997), A pesca está no vento (2001), Os señores do mar (2002) e As sombras dos mortos: historias de naufraxios en Cabo Corrubedo (2003).

PERSOEIRO

Físico e inventor italiano. Foi profesor en Modena e París. Estudou cuestións relacionadas coa calor, a óptica, as cores e os sons audibles. Destacan as súas investigacións sobre os fluídos, en que deu a coñecer o tubo que leva o seu nome.

1. Relativo ou pertencente ao planeta Venus.

2. Presunto habitante do planeta Venus.

PERSOEIRO

Poeta e escritor. En 1870 foi ordenado sacerdote. A súa obra nace de dúas fontes, a nostalxia e o soño. Unha boa parte dos poemas relixiosos son lendas ou alegorías populares, como Montserrat (1880). Lo somni de Sant Joan (1887) constitúe unha evocación das grandes figuras da historia da Igrexa. A triloxía Natzaret (1890), Betlem (1891) e La fugida a Egipte (1893) canta a infancia de Xesús. A expresión máis xenuína da nova produción son dous poemas épicos, de factura romántica, L’Atlàntida (1877), onde canta lendas dos tempos heroicos da humanidade; e Canigó (1886). Cultivou tamén a prosa.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Verea. Datada no s XVI, sufriu algunhas reformas posteriores. Presenta unha nave única de dous tramos, cun arco triunfal que dá acceso ao presbiterio. A fachada, de trazos clásicos e pouco decorada, ten unha fornela coa imaxe de Santiago sobre a portada principal, que remata con espadana.

PERSOEIRO

Impresor. Casado cunha filla do editor Manuel María Vila, del herdou os obradoiros tipográficos cos que se estableceu primeiro en Vigo, onde foi o segundo editor na cidade (1835), e logo en Pontevedra (1836). Co tempo estableceuse en Tui (1852-1853). A súa viúva e fillos continuaron co negocio á súa morte, coa edición do Bosquejo histórico de Galicia (1854), de Xoaquín Araújo, e dun libro de López de la Vega, Santa Cristina de Valeije (1857).

PERSOEIRO

Escritor italiano. Representante do verismo, nas súas obras reflectiu unha Sicilia primitiva. Publicou as novelas Storia di una capinera (1871), I Malavoglia (1881), Mastro don Gesualdo (1889) e Cavalleria rusticana (1884); as narracións Vita dei campi (1880) e Per le vie (1883); e o drama Dal tuo al mio (1903).

CIDADES

Cidade da República de Jakuzia-Saha, Rusia, situada no N do círculo polar, na beira do Jana (2.000 h). É un dos puntos máis fríos do hemisferio boreal, cunha temperatura mínima de -78°C.