"Aso" (Contén)

GALICIA

Pintor. Formado na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, colaborou en La hora e Alcalá, e realizou murais e escenografías para o Teatro Español Universitario. Introduciu a arte abstracta en España e foi un dos pioneiros da vangarda española da década de 1950. Traballou na renovación da pintura con obras como Verdes y redes (1950-1951), Ocre y gris (1960) e Composición (1960), onde expresou o paso da figuración cara ao xestual co establecemento dunha organización abstracta e xeométrica das relacións formais, cromáticas e lumínicas. Empregou a mancha firme de cores puras e abordou a estrutura compositiva e a diferenciación cromática. A finais desta década decantouse cara a unha abstracción baseada na action painting e amosou afinidades co grupo El Paso. Posteriormente, aventurouse no campo da escena e vinculouse ao mundo do teatro e do cine, onde traballou como figurinista e decorador e realizou as escenografías das obras teatrais La Celestina e Medea ou a ópera Norma. Traballou...

1. Pequeno xerador de estímulos eléctricos que, conectado permanentemente ao corazón, o excita ritmicamente e asegura a súa contracción e o seu ritmo cando é incapaz de facelo por si mesmo.

2. Calquera tecido especializado que inicia e mantén o ritmo de determinadas funcións do organismo (contraccións do útero, latidos do corazón).

PERSOEIRO

Escritor. Redactou o seu primeiro manifesto en 1909, en que propugnaba a ruptura dos esquemas literarios tradicionais e da sintaxe. No Manifesto tecnico della letteratura futurista (1912) definiu a guerra como a ‘única hixiene do mundo’, e trala Primeira Guerra Mundial adheriuse ao fascismo. Das súas obras destacan, en poesía, Spagna veloce e toro futurista (1913), Poemi simultanei futuristi (1933), Canto eroico e macchine della guerra mussoliniana (1942) e L’esercito italiano, poesia armata (1942), e, en prosa, Novelle con le labbra tinte (1930) e Patriottismo insetticida (1939).

PERSOEIRO

Pintor italiano. Documentado en Florencia entre 1341 e 1353, foi un dos discípulos máis destacados de Giotto di Bondone. Atribúenselle os frescos da capela Bardi da basílica da Santa Croce de Florencia.

PERSOEIRO

Escritor. Foi un dos fundadores da revista de vangarda Hèlix (1929) e de Destino. Coñeceu en París a Breton, e foi un dos introdutores do surrealismo na Península. Publicou Guía de Roma e itinerarios de Italia (1950) e Antología poética de Ausias March (1981). Recibiu o Premio Nacional de Tradución (1988).

1. Relativo ou pertencente á masonería.

2. Membro da masonería.

PERSOEIRO

Político estadounidense. Defensor da escravitude, na Guerra de Secesión (1861-1865) foi enviado a Reino Unido como delegado dos Estados Confederados de América (1861).

PERSOEIRO

Actor. Comezou representando papeis dramáticos en pequenas producións británicas e posteriormente converteuse nun dos actores principais de Hollywood na década de 1950, triunfando en cine e televisión. Da súa filmografía destacan I met a murdered (1939), The Reckless Moments (1949), Five Fingers (1952), A Star is Born (1954), pola que foi nominado ao Oscar; Lolita (1961), Georgy Girl (1966),nominado ao Oscar; The Boys from Brazil (1978) e The Veredit (1984), que significou a súa terceira nominación ao Oscar.

1. Modalidade de comportamento sexual caracterizada polo feito de que a excitación erótica e sexual, que a miúdo chega ao orgasmo, é provocada polo sufrimento físico que o suxeito se autoinfrixe ou recibe doutra persoa. Este termo derivou do novelista Leopold Ritter Sacher-Masoch (1836-1896), que presentaba a algúns dos seus personaxes caracterizados por este comportamento. Sigmund Freud ampliou este concepto ao cualificar o masoquismo como un comportamento sempre secundario, contraposto ao sadismo, e ao diferenciar tres tipos: o masoquismo que está condicionado pola gratificación sexual, o que é expresión da natureza do sexo feminino e o que deriva de determinacións inconscientes que esixen un castigo.

2. Comportamento da persoa que goza ao se sentir humillado ou maltratado.

1. Relativo ou pertencente ao masoquismo.

2. Que ou quen ten tendencias ao masoquismo ou  que o practica.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Castroverde baixo a advocación de Santiago.