"Omo" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos fisóstomos.

2. Peixe do grupo dos fisóstomos.

3. Grupo de peixes caracterizado por presentar a vexiga natatoria comunicada co tubo dixestivo por unha canle pneumática que lles serve para enchela tragando aire.

FILOSOFOS

Filósofo e poeta xudeu. Coñecido como Avicebrón, trasladouse de neno a Zaragoza, onde se formou na cultura árabe e hebrea. Filósofo neoplatónico, influíu en numerosos filósofos escolásticos franciscanos, polo que foi considerado ata 1846 como cristián. Elaborou un sistema baseado na existencia dunha materia ou substrato común das cousas materiais e espirituais e unha forma ou principio de diferenciación que teñen o desexo de unirse unha a outra e que esta unión é a clave da perfección; e afirmou que a oposición entre o Deus único, infinito e eterno e o mundo múltiple, finito e perecedeiro, esixe a existencia de intermediarios como o intelecto, a alma e a natureza. Como poeta destacou polas súas poesías profanas moi influídas na forma e no contido pola poesía árabe. Entre as súas obras, nas que utilizou indistintamente o árabe e o hebreo, salientan Kéter malkut (Coroa real), Kitāb i ṣ lā ḥ al-akhlāq...

1. Persoa versada en gastronomía.

2. Persoa amante da boa cociña.

1. Relativo ou pertencente aos gnatóstomos.

2. Vertebrado do grupo dos gnatóstomos.

3. Grupo de vertebrados provistos de mandíbulas. Inclúe todos os vertebrados agás os agnatos, que carecen dela, como por exemplo os ciclóstomos.

1. Ser fabuloso da mitoloxía nórdica, que segundo os cabalistas vive nas partes interiores da Terra e das montañas. Segundo a tradición popular presentan figura de anano barbudo, de trazos rudos e grotescos; algúns posúen orellas grandes e aguzadas e gran cantidade de pelos no corpo. Ao igual ca os grifóns e os dragóns teñen a misión de custodiar os minerais e os tesouros ocultos. Viven arredor de cen anos e chegan a constituír familias. Gustan da comida e de facer brincadeiras, como esconder obxectos. Por estaren próximos aos humanos, presentan tamén actitudes propiamente humanas; cando confían nas persoas tórnanse fieis e grandes protectores.

2. Xenio ou anano dos contos infantís.

1. Colección ou tratado de aforismos.

2. Uso de máximas na escritura e na fala.

1. 1. Instrumento rudimentario constituído por unha variña ou estaca cravada verticalmente na terra e empregada polos gregos para determinar a altura do Sol e a súa orientación, é dicir, a hora.

   2. Agulla ou variña que indica a altura do Sol e, polo tanto, a hora nos reloxos de sol.

2. 1. Espacio que queda dun paralelogramo cando se extrae un paralelogramo semellante a el construído sobre un dos seus ángulos.

   2. Espacio que queda dun polígono calquera cando se extrae un polígono semellante apoiado sobre unha das súas caras.

1. Relativo ou pertencente ao gnomon.

2. 1. Aplícase ao sistema de proxección no que o punto de orixe é o centro da esfera e o plano de proxección é unha tanxente á esfera.

   2. Aplícase á carta náutica que se basea no sistema de proxección gnomónica.