"Pin" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 715.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Familia marquesal italiana coñecida a partir do s XI. Fundou un verdadeiro organismo político-territorial garantido por unha notable rede de fortificacións. Os seus membros loitaron contra Xénova e contra a comuna de Piacenza, o que lles obrigou a render a vasalaxe da maior parte dos castelos aos poderosos gobernos comunais. O dominio efectivo dos Malaspina foi reducido aos territorios da Lunigiana. En 1221 foi feita a división destes territorios entre Corrado Malaspina (?-1250) e Obizzino Malaspina (?-1249). Conseguiron con Spinetta Malaspina o Grande (1282?-1383), ampliar os dominios da Lunigiana Oriental, crear o marquesado de Fosdinovo e apoderarse de Sardeña. A partir do s XV, os seus dominios fraccionáronse e foi case extinguido pola acción de xenoveses e florentinos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Glaciar situado ao SL de Alasca, en EE UU, ao NO da baía de Yakutat, que forma parte do monte Saint Elias. Ten un espesor medio de entre 300 m e 140 km de lonxitude.
-
PERSOEIRO
Mariño. Realizou a volta ao mundo (1781-1782) e, ao servizo de España participou en diversas expedicións científicas (1782-1789) entre as que se atopaba unha patrocinada polo goberno (1789-1794). Os informes que recolleu en Viaje político-científico alrededor del mundo (1885), esixían grandes reformas das colonias.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Bispo de Bos Aires (1778-1783) e arcebispo de Santiago de Compostela (1783-1795). Relixioso franciscano, á fronte da diocese de Bos Aires colaborou na fundación de novas poboacións e no sometemento da revolta de Túpac Amaru. Volveu á Península Ibérica como arcebispo de Santiago de Compostela, onde patrocinou importantes construcións e dotou a cidade dunha vía que a uniu con Pontesampaio, e pretendía unila co mar mediante un canal.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete ou xerga dos afiadores que corresponde á locución ‘facer tempo’.
-
GALICIA
Enxeñeiro de telecomunicacións e militar. Licenciado pola Universidad Politécnica de Madrid, investigou modelos probabilísticos de sinais. Comandante enxeñeiro do Corpo de Enxeñeiros Politéc- nicos do Exército de Terra, participa en diversas axencias internacionais (ESA, NETMAN) para o desenvolvemento de proxectos estratéxicos da Unión Europea (Galileo). Secretario cofundador da Irmandade Galega de Madrid, presidida por Celso E. Ferreiro, publicou un artigo no libro homenaxe a D. Gamallo Fierros (2001) e diversos estudios sobre o Pasatiempo de Betanzos, como “Mito y Utopía; sabiduría pedagógica del Pasatiempo”, no Anuario Brigantino. Ademais realizou unha Maqueta dos Primeiros Zócalos do Pasatiempo, exposta no Museo das Mariñas (1999).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Enxeñeiro de telecomunicacións. Doutor enxeñeiro pola Universidad Politécnica de Madrid e profesor titular do departamento de Tecnoloxía Electrónica na E.I.S.I. Industria e Telecomunicación da Universidade de Vigo, foi director da División de Comunicacións Dixitais do departamento de Tecnoloxía Electrónica e membro fundador do Instituto de Enxeñería Electrónica “Pedro Barrié de la Maza”. Das súas obras destacan Instrumentación electrónica (1989), en colaboración con Enrique Mandado e Alfonso Lago, e Comunicaciones en la empresa: normas, redes y servicios (1995). Ademais, dirixiu os estudios Contribución al estudo de los sistemas de comunicaciones industriales mediante técnicas de descripción formal (2000), de Francisco Poza, e Metodologías de especificación formal aplicadas a modelos normalizados de protocolos de comunicación industriales (2001), de J. B. Nogueira.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xornalista. Foi director do Departamento de Prensa e Publicacións do Colexio de Arquitectos de Galicia, director de Edicións do Cerne e director xeral de Edicións Xerais de Galicia. Ocupou a dirección da área de cultura da TVG e presentou os programas Etcétera e Moderato Cantábile. Participou na edición da obra completa de Fermín Bouza Brey (Premio do Padroado Rosalía de Castro, 1980) e en diversos libros de Méndez Ferrín. Recibiu o Premio Santiago de TVE ao mellor labor cultural realizado en Galicia (1986), o Premio Irmandade do Libro ao mellor programa cultural de televisión (1992) e o Premio Galicia de Comunicación ao mellor labor desenvolvido en televisión (1992).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xograr, probablemente de orixe galega, conforme á súa colocación no Cancioneiro de Xograres Galegos. Estivo activo entre o segundo e o último cuarto do s XIII. Atribúenselle as cantigas “O meu amig’, amiga, vej’andar” e “Diz meu amigo que eu o mandei”, conservadas no Cancioneiro da Biblioteca Nacional e no Cancioneiro da Biblioteca Vaticana. Estas composicións desenvolven o motivo da separación dos namorados e empregan a rima máis común na lírica galego-portuguesa (abbacc), distribuída en tres estrofas singulares de decasílabos.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xogador de baloncesto. Debutou en primeira división en 1979 co Estudiantes, para fichar polo Real Madrid C.F. dous anos despois, co que conseguiu catro ligas (1981-1982, 1983-1984, 1984-1985 e 1985-1986), tres Copas do Rei (1984-1985, 1985-1986 e 1988-1989), dúas Recopas de Europa (1984 e 1989) e unha Copa Korac (1987-1988). Na tempada 1986-1987 xogou na NBA cos Portland Trail Blazers. Coa selección española gañou a medalla de prata no Eurobasket de Nantes (1983) e nos Xogos Olímpicos de Los Angeles (1984).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Hormona peptídica, sintetizada pola adenohipófise, que estimula a produción de melanina e a pigmentación cutánea. OBS: Tamén se denomina hormona estimulante dos melanocitos.
-
PERSOEIRO
Emperador de Oriente (1071-1078), fillo e sucesor de Constantino X. O seu reinado foi unha sucesión de desastres: insurrección dos búlgaros, incursións dos pechenegos en Macedonia e Tracia ou revoltas dos selxúcidas en Armenia. Impotente para afrontar unha situación tan difícil, abdicou e abrazou o estado eclesiástico.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Erudito. Estudou filosofía, teoloxía e diversas disciplinas musicais mentres permaneceu no mosteiro de Poio. Cultivou a música galega e deixou publicadas máis dun cento de obras entre motetes, vilancicos e himnos. Dominaba un gran número de linguas, entre elas as orientais, o que lle permitiu profundar no estudo das Sagradas Escrituras.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto. Estivo moi en contacto con Santiago de Compostela e coas novidades barrocas que alí se produciron; de feito foi un dos primeiros e principais seguidores das propostas de José de Vega y Verdugo. Foi autor da igrexa do mosterio de Santa María de Sobrado dos Monxes.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Filósofo. Introduciu e propagou a filosofía analítica en España. Da súa obra destacan La Concepción analítica de la filosofía (1974), e que recompilou escritos de prestixiosos filósofos analíticos, La razón sin esperanza (1977), El fundamento de los derechos humanos (1989) e Desde la perplejidad. Ensayos sobre la ética, la razón y el diálogo (1990).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Museo municipal situado en Ferrol. Ademais das obras do ferrolán Filipe Bello Piñeiro, os seus fondos mostran obras doutros artistas galegos ademais de fotografías antigas e gravados sobre a historia da cidade.
-
CIDADES
Cidade do sheng de Fujian, China, situada na rexión do Leste (195.064 h [1990]).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
noradrenalina.
-
CIDADES
Cidade do län de Östergötland, Suecia, situada no esteiro do Bråviken (122.199 h [2000]). A súa economía baséase na industria téxtil, química, papeleira, do coiro, do tabaco e de mobles.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Alcaloide do opio, que o contén entre un 3 e un 10%, cun núcleo de isoquinoleína. Empregouse como analxésico e hipnótico, pero ten máis ben unha acción antiespasmódica.