"RAG" (Contén)

CIDADES

Cidade do estado de Bengala Occidental, India (189.010 h [1991]). É un centro ferroviario e conta con construcións mecánicas e produtos químicos.

CIDADES

Cidade da República de    Serbia e Montenegro (154.489 h [2000]). A súa economía baséase na industria do automóbil, de maquinaria e material eléctrico.

GALICIA

Xornalista e escritor. Comezou a súa andaina profesional en La Noche (1946-1951) e foi correspondente do diario Madrid e de La Vanguardia no estranxeiro. Ao seu regreso, exerceu como xefe de redacción, subdirector e director de Faro de Vigo (1964-1979). Colaborador da revista Grial, exerceu tamén como xefe de prensa do Tribunal Constitucional. Escribiu, ademais de diversos ensaios sobre Guimarães Rosa, Fernando Pessoa e Lima Barreto, Elucidario de Camões (1963), Dicionario del Quijote (1965), Dos devanceiros ao dezaoito (1975) e Federico García Lorca y Galicia (1986). Realizou tamén unha tradución ao galego da obra A barca do inferno (1970), de Gil Vicente.

MUNICIPIOS

Municipio de Nafarroa, drenado polo río Arga (1.920 h [2001]). De orixe romana, do seu patrimonio cultural destaca a igrexa de San Miguel Arcángel.

PERSOEIRO

Xesuíta e lexicógrafo. En 1707 entrou na Compañía de Xesús e foi impulsor do movemento literario vasco no s XVIII. Escribiu apoloxías en defensa da lingua e estudios gramaticais como El imposible vencido. Arte de la lengua bascongada (1729), primeira gramática vasca, Dicionario trilingüe castellano, bascuence y latín (1745) e Corografía o descripción general de la M. N. y M. L. provincia de Guipúzcoa (1882).

PERSOEIRO

Escritor. En 1567 foi ministro da Igrexa Reformada, despois da adhesión de Xoana de Albret, raíña de Navarra, ao calvinismo. Traduciu textos relixiosos, entre outros, o Novo Testamento: Iesus Christ Gure Iaunaren Testamentu Berria (1571) e Kalendrera (1571).

PERSOEIRO

Raíña de Castela (1379-1382), filla de Pedro IV de Aragón e de Leonor de Sicilia e nai de Enrique III de Castela e Fernando I de Aragón. Casou co príncipe Xoán, futuro Xoán I de Castela, en 1375.

PERSOEIRO

Raíña de Portugal e infanta de Aragón, filla de Fernando I de Aragón e Leonor de Alburquerque. Casou en 1428 co infante Don Duarte de Portugal, que en 1433 se converteu no Rei Duarte I. Cando enviuvou en 1438, exerceu a rexencia do seu fillo Afonso ata 1440, ano en que as Cortes nomearon rei a don Pedro.

PERSOEIRO

Raíña de Navarra (1465-1479) e infanta de Aragón, filla de Xoán II de Aragón e de Branca I de Navarra. En 1455, ao estalar a Segunda Guerra Civil navarresa, Xoán II desposuíu os seus fillos, Carlos de Viana e Branca, dos seus dereitos de sucesión ao trono de Navarra, en favor dela. Cando Xoán II foi coroado rei de Aragón encargoulle o goberno de Navarra (1465-1479). Tentou calmar as loitas entre agramonteses e beaumonteses e, ao morrer o seu pai (1479), herdou Navarra pero morreu 15 días despois da súa proclamación.

PERSOEIRO

Eclesiástico e escritor. Foi cofundador e redactor da revista literaria El Censor (1820-1822). Escribiu Poesías (1842), Ensayos literarios y críticos (1844), A la muerte de Jesús e La resurreción del Señor.

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de Ábedes e Cabreiroá (Verín). O seu cumio acada os 601 m de altitude.

PERSOEIRO

Bispo, predicador e escritor. Organizou o grupo dos irmáns bohemios. Apoiou a reforma luterana, pero achegouse ideoloxicamente a Zwingli e coincidiu coa doutrina católica na cuestión dos sacramentos, o sacerdocio e o celibato eclesiástico. Escribiu himnos (1505) e un catecismo (1522).

PERSOEIRO

Eclesiástico. Presidiu o I Concilio de Braga (561), que tiña como fin regular os preceptos da fe ortodoxa e dos deberes clericais relativos ao culto de Deus. Asistiron oito bispos e ocupáronse tamén de buscar unha solución definitiva ao problema do priscilianismo.

PERSOEIRO

Escritor. Foi membro fundador da sección filolóxica do Institut de Estudis Catalans. Despois duns anos de dúbida entre as súas aspiracións románticas e a súa vida burguesa, decidiu encamiñarse cara a un rexeitamento consciente da retórica romanticista e unha volta á expresión sinxela da realidade cotiá. Converteuse nun axitador que promoveu unha ideoloxía dinámica, cosmopolita e moderna. Despois desta etapa, entrou nunha época modernista que marcou o seu estilo. Das súas obras destacan Poesies (1895), Visions i Cants (1900), Les disperses (1904), Enllà (1906) e Seqüències (1911).

PERSOEIRO

Político. Paticipou activamente no Front Obrer de Catalunya desde a súa creación (1961) e tomou parte na fundación de Convergència Socialista de Catalunya (1974), despois integrada no PSC-PSOE (1976). Alcalde de Barcelona (1982-1997), durante o seu mandato a cidade foi sede dos xogos olímpicos de 1992. En 1997 renunciou á alcaldía e foi elixido presidente do Comité das Rexións da UE (1996). Acadou a presidencia da Generalitat de Catalunya en 2003.

ENTRADA LARGA

Comarca integrada na provincia de León, Castela e León. Limita ao N coa comarca de Omaña, ao L coa de El Páramo, ao S coa de Cabrera e ao O co Bierzo. Está formada polos municipios de Astorga, Brazuelo, Lucillo, Luyego, Magaz de Cepeda, Quintana del Castillo, Santa Colomba de Somoza, Santiago Millas, Val de San Lorenzo, Villamejil e Villaobispo de los Oteros, e conta cunha poboación de 18.793 h (2001). A cabeceira comarcal é Astorga.
Xeografía
Localízase na vertente oriental dos montes de León. A Sierra del Teleno é a principal elevación, con máis de 2.100 m de altitude, e pecha a comarca polo S. O relevo e a rede hidrográfica dispóñense en dirección ONO-LSL deixando La Maragatería cunha suave inclinación cara ao L e unha altitude media de 1.100 m. Presenta un relevo suave, destacando os tramos de vales que se encaixan nas fallas onde o substrato rochoso paleozoico deu lugar a pendentes abruptas. Litoloxicamente, o relevo está composto por rochas...

1. Relativo ou pertencente a La Maragatería ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de La Maragatería.

3. Personaxe típico do entroido de Galicia que leva un traxe volto do revés ou formado por pezas de distintos uniformes.

PERSOEIRO

Mosaicista. Introduciu o moderno mosaico artístico en España e adoptou o estilo Art Nouveau. Traballou en diversas obras de Domènech i Montaner en Barcelona e Comillas, e no Rosari Monumental de Montserrat (1903).