"RM" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos baguirmis.

2. Individuo do pobo baguirmi.

3. Pobo islamizado do Chad meridional, composto por agricultores e gandeiros sedentarios.

PERSOEIRO

Novelista, dramaturgo e crítico literario. Desde o Naturalismo evolucionou cara ao Expresionismo. Debe o seu prestixio ao ensaio Überwindung des Naturalismus (Superación do Naturalismo, 1891). Entre a súa obra de creación destaca a comedia Das Konzert (O concerto, 1909).

REXIÓNS

Rexión administrativa de Francia que comprende os departamentos de Calvados, Manche e Orne (17.589 km2; 1.412.064 h [1995]). A capital é Caen.

GALICIA

Sacerdote e doutor en Historia, foi profesor na Universidade de Santiago de Compostela de Lingua e Literatura latinas. Nos anos vinte escribiu varios artigos para a revista franciscana Archivo Ibero-Americano sobre temas relixiosos. O seu traballo Los Arzobispos de Santiago y la Universidad Compostelana (1926) recibiu o Premio da Federación de Estudiantes Católicos de Santiago de Compostela no ano 1923.

CIDADES

Cidade de Balkesir, Turquía, na beira do mar de Mármara (77.200 h [1990]). Correspóndese coa cidade grega de Cízico.

CAPITAIS

Capital da provincia de Kalimantan Meridional, Indonesia, na beira do Martapura (482.931 h [1995]). Ten un porto fluvial exportador de petróleo, madeira, diamantes, ouro, ferro e carbón.

PERSOEIRO

Escritor. Desenvolveu o seu labor no eido do xornalismo, da crítica e do teatro, aínda que destacou como novelista da escola realista. As súas obras, xeralmente breves, poñen de manifesto un grande espírito de observación e un profundo coñecemento da vida, pero tamén destacan pola súa acertada pintura de caracteres. Ademais de dous tomos de estudios críticos Kritische Studien (1879) e Realism og Realister (1879), tamén escribiu Haablose Stägter (1880), Fädra (1883), Excentrische Noveller (1885) e Stille Existenser (1886), coleccións de novelas entre as que se conta Ved Vejen, considerada a súa mellor obra.

PERSOEIRO

Poeta e dramaturgo francés. Defensor do Clasicismo, foi sempre contrario ás novas tendencias que propugnaba o Romanticismo. A súa obra, pouco orixinal, consta de adaptacións doutros poemas, como Jérusalem délivrée (1812), de Torquato Tasso, e as Poésies (1801), de Ossian. Escribiu tamén traxedias e sátiras contra o Romanticismo, coma o diálogo en verso Le classique et le romantique (O clásico e o romántico, 1825).

PERSOEIRO

Humanista. Discípulo de Teodoro Gaza, foi profesor de Filosofía e de elocuencia en Padua. Defendeu o aristotelismo ante os averroístas e os retóricos humanistas. Opúxose ao platonismo da academia florentina. Tentou traducir a obra de Aristóteles mais só fixo algúns libros de retórica e dialéctica. Editou e corrixiu a Historia naturalis (Historia natural) de Plinio   e Castigationes plinianae (1492-1493).

GALICIA

Poeta. Tipógrafo de profesión, publicou poemas en xornais, ás veces baixo o pseudónimo de Noé Vila. Foi un dos contertulios da Cova Céltica e en 1907 apareceu como asinante do Manifiesto solidario de septiembre, acta fundacional do movemento da Solidaridad Gallega. Como poeta publicou o volume bilingüe Nada (1906). Recibiu o premio da Académie Montréal e do Athenée des Troubadours pola tradución da obra Magali de Federico Mistral e pola súa vinculación co movemento dos felibres, trobadores modernos provenzais.

PERSOEIRO

Revolucionario francés. Participou en diversas conspiracións republicanas con Blanqui. No 1839, despois de ter dirixido a Conspiración de Maio con Blanqui e Martin-Bernard, foi condenado a morte, pena que lle foi conmutada pola de cadea perpetua. A revolución do 1848 liberouno. Con moita popularidade, foi elixido deputado por Aude. O 15 de maio do 1848, intentou constituír un goberno revolucionario, e foi novamente prendido. Napoleón lll indultouno no 1854 e, voluntariamente, marchou ao exilio.

CIDADES

Cidade do departamento de Santander, Colombia, na beira dereita do río Magdalena (180.653 h [1995]). É o primeiro centro produtor de petróleo de Colombia.