"Roi" (Contén)

1. Que ten abundancia de troitas.

2. Que ou quen pesca ou vende troitas.

GALICIA

Relixioso. Doutor en Dereito, foi profesor de dereito canónico na Universidade de Santiago de Compostela. Ordenado sacerdote en 1937, foi cóengo da catedral de Santiago de Compostela, secretario capitular da mesma e chantre do cabido. Publicou Vida del Ilustrísimo Sr. D. Francisco de Aguiar y Seixas (1951) e La bula “Apostolici Ministerii” en Santiago (1952).

GALICIA

Sindicalista. Emigrou a Bos Aires onde foi panadeiro e adoptou o ideal libertario, dirixindo o seu gremio. Foi representante da Sociedad de Resistencia y Colocación de Obreros Panaderos creada en Montevideo (1901). En 1903 expulsárono de Arxentina e instalouse ao ano seguinte en Montevideo. Foi membro do Sindicato de Oficios Varios da Villa del Cerro e dirixiu o xornal El Obrero. Participou na Conferencia Latino Americana del Trabajo en México (1938), dirixiu o Sindicato de Vendedores de Diarios e foi o xestor da Casa del Canillita, denominación dos vendedores de xornais na rúa.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Baña baixo a advocación de santa María.

PERSOEIRO

Escritor. Publicou os seus primeiros poemas na revista La Conque, baixo a influencia de S. Mallarmé. Abandonou a poesía (1892) e publicou Introdution à la méthode de Léonard de Vinci (1895) e Une soirée avec Monsieur Teste (1896), en que analiza o poder da intelixencia. Continuou conciliando a súa vida como funcionario coa investigación e a reflexión persoal para, co tempo, volver ao cultivo da poesía con La jeune parque (1917) e Cimetière marin (1920). Grazas a L’album de vers anciens (1920) e Charmes (1922) conseguiu certo renome e ingresou na Académie Française. Autor de Variété (1924-1944), en 1937 foi nomeado titular da cátedra de Poética no Collège de France.

PERSOEIRO

Marchante de arte. Abriu a súa galería parisiense en 1893. Organizou unha importante exposición de Cézanne (1895), comprou obras de Van Gogh (1900) e fixo un contrato con Gauguin (1900). Organizou a primeira exposición en París de Picasso (1901) e a primeira absoluta de Matisse (1904). Promoveu a Bonnard, Redon, Derain e Vlaminck. Orientou as carreiras de Roualt cara á cerámica, Renoir cara á escultura e moitos artistas cara ao gravado e á ilustración de libros de bibliófilo, que el mesmo editou. Editou tamén bronces de Rodin, Maillol, Renoir e Picasso. En 1937 publicou Souvenirs dun marchand de tableaux.