"Sil" (Contén)

GALICIA

Concello da comarca de Terra de Caldelas, situado no SL da Comunidade Autónoma de Galicia e no N da provincia de Ourense. A súa posición xeográfica é 42° 23’ latitude N e 7° 34’ lonxitude O. Limita ao N co concello de Sober (comarca de Terra de Lemos), ao L co da Teixeira (comarca de Terra de Caldelas), ao S co de Montederramo (comarca Terra de Caldelas) e Xunqueira de Espadanedo (comarca de Allariz-Maceda), e ao O co de Nogueira de Ramuín (comarca de Ourense). Abrangue unha superficie de 62,4 km 2 , en que acolle unha poboación de 752 h (2007), distribuída nas parroquias de Caxide, Chandrexa, Forcas, A Hedrada, Parada de Sil, As Paradellas, Pradomao, Sacardebois e San Lourenzo de Barxacova. A capital está no lugar de Parada de Sil, na parroquia homónima, localizada a 160 km de Santiago de Compostela e a 49 km de Ourense. Está adscrito á diocese de Ourense e ao partido xudicial da Pobra de Trives.
Xeografía física
O territorio repártese en tres franxas...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de León, Castela e León, situado na Cordilleira Cantábrica, preto do pantano de Las Rozas (1.664 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, na gandaría, nas minas de carbón, nas canteiras de xeso e na central hidroeléctrica.

1. Que ten un número par de sílabas.

2. 1. Que ten o mesmo número de sílabas ca outro.

   2. Que presenta o mesmo número de sílabas en todos os casos da declinación latina.

PERSOEIRO

Escultor. Iniciouse na década de 1970 no postsurrealismo influído por Cruzeiro Seixas, membro fundador do grupo surrealista de Lisboa. Na década de 1980, a súa obra caracterizouse polo dominio da xeometría e un detallado estudo da figura humana. A partir de 1988 fixou a súa residencia en Narón. A mediados da década de 1990 evolucionou desde o representativo cara ao obxectual. Realizou as súas obras preferentemente en aceiro, que lle permitiu a construción de volumes xeométricos, deixando o cobre e o latón para os detalles. Destacan as series Silencios do Día e Clérigos de Lugo e os monumentos públicos A vida nun puño (Narón), Animalalma (Madrid) e o monumento a Revolução dos Cravos en Póvoa de Santa Iria.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Teórico do denominado nuevo cine español, realizou desde esta corrente Nueve cartas a Berta (1966, Concha de Plata en Donosti) e Del amor y otras soledades (1969). Posteriormente dirixiu Caudillo (1977), Los paraísos perdidos (1985), Madrid (1987) e Octavia (2002).

MONTES

Monte situado na parroquia de Rubiás dos Mixtos (Calvos de Randín). O seu cumio acada os 1.241 m de altitude.

PERSOEIRO

Emperador de Brasil (1822-1831) e rei de Portugal (Pedro IV, 1826), fillo de Xoán VI de Portugal. En 1807 marchou cos seus pais a Brasil fuxindo das tropas napoleónicas. Sendo príncipe rexente de Brasil, en 1822 proclamou a independencia brasileira e fíxose coroar emperador. Á morte do seu pai foi coroado rei de Portugal (1826), pero abdicou na súa filla María II ese mesmo ano. Foi un monarca constitucional, pero en 1831 tivo que renunciar á coroa imperial por presión dos parlamentarios e abdicou no seu fillo, Pedro II.

PERSOEIRO

Emperador de Brasil (1831-1889), fillo e sucesor de Pedro I de Brasil. Durante a súa minoría de idade, ocuparon a rexencia diversas persoas ata 1840. Formou a Tripla Alianza con Arxentina e Uruguay fronte a Paraguay (1865-1870). A súa política liberal quitoulle o apoio da Igrexa e da oligarquía terratenente escravista. O decreto de abolición da escravitude de 1888 motivou un alzamento republicano que o destronou e o obrigou a exiliarse.

PERSOEIRO

Romanista. Estudou en Turín e foi lector de italiano en Heidelberg (1925-1939), onde profundou no estudo dos poetas galego-portugueses. Interesouse pola historia da literatura portuguesa, sobre todo pola figura de Luis Vaz de Camões, e pola lírica galego--portuguesa e foi un destacado dantista, sobre quen versou a súa tese. As súas investigacións foron fundamentais para a elaboración científica e para o desenvolvemento dos estudos de poesía ibérica medieval. En 1927 publicou Don Denis, unha selección de textos de don Denís con tradución italiana. Ao ano seguinte publicou a edición crítica de cincuenta composicións en Auswahl altportugiesischer Lieder e tamén neste ano realizou a edición diplomática de “I Lais portoghesi del codice vaticano”, en Archivum romanicum. Tamén é fundamental o seu Repertorio bibliografico, as edicións críticas de poesías afonsinas e Il canzoniere di D. Lopo Liáns (1964). Traduciu ao italiano Os Lusíadas (1934) e elaborou unha antoloxía da lírica de Camões (Liriche...

PERSOEIRO

Escritor. Romántico revolucionario, inicialmente escribiu poesía romántica e neoclásica, para logo regresar á ideoloxía cristiá da súa primeira xuventude. Da súa produción destacan Laodamia (1812), Francesca da Ramini (1814), Le mie prigioni (1832), Eufemio di Messina (1834) e Il doveri degli uomini (1834).

1. Que está suspendido no aire.

2. Xardín delicioso.

1. Relativo ou pertencente a Pennsylvania ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Pennsylvania.

1. Que ten cinco sílabas.

2. Verso de cinco sílabas.

PERSOEIRO

Arquitecto. Foi un dos mellores representantes do neoclasicismo hispánico. En Euskadi realizou o Teatro de Vitoria, a casa do concello de Donostia e as igrexas de Motrico (1789) e Bermeo (1820). En Madrid destaca a Puerta de Toledo e en Galicia a igrexa de Mugardos.

PERSOEIRO

Atamán cosaco ucraíno. Foi un dos principais expoñentes do partido revolucionario ucraíno. Aliado con J. Piésudski (1920), loitou contra os bolxeviques e conseguiu ocupar Kiev. Expulsados os polacos de Ucraína, refuxiouse en París. Foi asasinado por un xudeu como vinganza polo pogrom acontecido en Ucraína.

PERSOEIRO

Político ruso. Funcionario do ministerio de Asuntos Exteriores, organizou un grupo intelectual en Peterburgo, de ideas socialistas. O grupo foi acusado de conspiración e desterraron ou encarceraron os seus membros.