"An" (Contén)

PERSOEIRO

Papa. Fixo fronte ás invasións lombardas do duque de Benevento.

PERSOEIRO

Emperador bizantino (1347-1355). Conselleiro íntimo de Adrónico III, ao converterse o fillo deste en emperador, Xoán V Paleólogo (1341), foi nomeado rexente. Foi destituído polas diferenzas con Ana de Savoia, titora de Xoán V. Proclamouse emperador e desencadeouse unha guerra civil. Reconciliado coa rexente (1347), esta recoñeceuno como o emperador principal por un período de dez anos. Fíxose impopular pola súa política fiscal opresiva e polos fracasos militares na loita contra os xenoveses. Favoreceu o hesicasmo. O golpe de estado de 1355 de Francisco Gattilusio, a favor de Xoán V, obrigouno a abdicar.

PERSOEIRO

Rei de Portugal (1822-1826) e do Reino Unido de Portugal, Brasil e os Algarves (1816-1822) e emperador titular de Brasil (1822), fillo de Pedro III e María I. Foi nomeado rexente a causa da demencia da súa nai (1790-1816). En 1808 fuxiu da invasión das tropas napoleónicas e refuxiouse en Brasil, onde tomou o título de emperador. En 1821 retornou a Portugal.

PERSOEIRO

Papa (705-707). Influído por Xustiniano II aprobou os decretos do sínodo in Trullo (692).

PERSOEIRO

Emperador bizantino (1399-1402), filla de Andrónico IV. Derrocado polo seu tío Manuel III, ocupou o trono cando este marchou a Europa para demandar axuda contra os turcos. A desfeita de Baiazaet en Ancira (1402) provocou a súa caída.

PERSOEIRO

Papa (872-882). Iniciou o costume papal de coroar os emperadores coa entronización de Carlos II o Calvo (875). Fixo as paces con Bizancio, rehabilitou o patriarca Focio e patrocinou as actividades misioneiras de Cirilo e Metodio.

PERSOEIRO

Emperador bizantino (1425-1448), fillo de Manuel II. Asociárono ao trono en 1419. Para obter axuda dos latinos contra os turcos, dispúxose a restablecer a unión da Igrexa Ortodoxa con Roma, pero os seus súbditos negáronse a aceptala. Recibiu axuda dos polacos e húngaros e foi derrotado polos turcos en Varna (1444).

PERSOEIRO

Papa (914-928). De nome Xoán de Tossignano, venceu os sarracenos en Garigliano. Coroou emperador a Berenguel I de Friuli (915) e, tras a súa morte, aliouse con Hugo de Provenza. Detido e aprisionado por Marozia, morreu violentamente.

PERSOEIRO

Papa (931-935). Foi elixido grazas á influencia da súa nai Marozia, no nome de quen gobernou. Apoiou a Odón, bispo de Cluny, nos seus intentos de reforma.

PERSOEIRO

Papa (955-964). De nome Ottaviano dei Conti di Tuscolo, para defenderse de Berenguel II apoiou a Odón I, quen lle concedeu o privilexio que ratificaba os Estados Pontificios. Foi deposto por un sínodo romano.

PERSOEIRO

Papa (965-972). De nome Giovanni Crescenzi, foi elixido por designación dos legados imperiais, e rexeitado e expulsado polo pobo de Roma. Volveu entrar en Roma apoiado polas tropas de Odón I.

PERSOEIRO

Papa (983-984). Foi chanceler de Odón III, grazas ao que foi elixido papa. Os seus adversarios puxeron no seu lugar ao antipapa Bonifacio VII.

PERSOEIRO

Papa (1024-1032), irmán do Papa Benedito VIII. De nome Romano, coroou emperador a Conrado II e rompeu as relacións con Bizancio.

PERSOEIRO

Papa (985-996). Elixido grazas ao apoio do grupo dos Crescenzi, foi o primeiro en realizar unha canonización, a de Ulrico de Ausburgo.

PERSOEIRO

Papa (1003-1009). Restableceu a relación con Bizancio e iniciou a evanxelización eslava.

PERSOEIRO

Papa (1276-1277). De nome Pietro Giuliano, foi coñecido como Petrus Hispanus. Estudou medicina en París, perfeccionou os seus estudos médicos na Escola de Salerno e ensinou medicina no estudo de Siena. Foi médico do Papa Gregorio X e arcebispo de Braga (1272). Escribiu unhas Summulae logicales que acadaron unha gran difusión.

PERSOEIRO

Papa (1316-1334). De nome Jacques Duesa, foi chanceler do reino de Sicilia e bispo de Frejus e Aviñón. A súa actividade centralizadora suscitou a oposición de Luís de Baviera, que foi excomungado e apoiou a elección do antipapa Nicolau V. Condenou os franciscanos espirituais e o mestre Eckart.

PERSOEIRO

Antipapa (1410-1414). De nome Baldassare Cossa, foi elixido papa á morte de Alexandre V. Convocou un concilio para condenar as doutrinas de Wycliff. Influído polo Emperador Sexismundo para convocar o Concilio de Constanza para rematar co Cisma de Occidente, foi deposto, considerado antipapa e levado a prisión. Martiño V reintegrouno no cardealado.

PERSOEIRO

Papa (1958-1963). De nome Angelo Giuseppe Roncalli, ordenouse sacerdote en Roma en 1904 e foi secretario do bispo de Bérgamo, Giacomo Maria Radini Tedeschi. Profesor de historia eclesiástica, patroloxía e apoloxética no seminario de Bérgamo, foi presidente para Italia do consello central da Pontificia Opera della Propagazione della Fede (1921). En 1925, Pío XI nomeouno visitador apostólico en Bulgaria e ordenouno bispo. En 1935 foi nomeado delegado apostólico en Turquía e Grecia. Durante a Segunda Guerra Mundial salvou a moitos xudeus mediante os permisos de tránsito que lles facilitaba a través da Delegación Apostólica. En 1944 Pío XII enviouno a París como nuncio apostólico. Nomeado cardeal en 1956 pasou a Venecia como patriarca. Elixido papa, e en contra da expectativa xeral de que sería un papa de transición, puxo en marcha o maior intento de achegamento da Igrexa Católica á sociedade do seu tempo. Propuxo unha reformulación do papel da Igrexa no mundo, dos seus ritos, estruturas e...