"Aso" (Contén)

PERSOEIRO

Profesor. Foi catedrático de Lingua e Literatura Latinas na Universidade de Santiago de Compostela. Ocupou o cargo de vicereitor da Universidade de Santiago de Compostela (1945-1952, 1966-1968) e vicedirector da facultade de Filosofía e Letras de Santiago e do Instituto de Estudios Galegos Padre Sarmiento. Destacan os seus traballos sobre toponimia galega que nun principio foron publicados nas revistas Verba e Cuadernos de Estudios Gallegos e, posteriormente, recompilados no libro Toponimia gallega y leonesa (1977). Tamén publicou Los Nombres propios personales con referencia a los españoles principalmente: discurso leído en la solemne inauguración del curso académico de 1933 a 1934 en la Universidad Literaria de Santiago (1934) e Orígenes de la literatura latina (1965). Ademais realizou numerosas traducións, entre as que destaca a do Liber Sancti Jacobi. Codex Calixtinus (1951), en colaboración, a de El mundo maravilloso del lenguaje: problemas, métodos y resultados de la lingüística moderna...

PERSOEIRO

Político xaponés. En 1982 foi elixido presidente do Jiyu Minshu-to (Partido Liberal Demócrata, JMt), partido conservador no poder desde 1955, para despois ser nomeado primeiro ministro (1982-1987). Impulsor dunha política de apertura económica e de aliñación do Xapón no mundo occidental, renunciou á presidencia do JMt e do goberno en 1987.

PRAIAS

Praia da costa N da illa de Arousa, situada entre as puntas de Cabalo e A Cova, na parroquia e concello da Illa de Arousa.

1. Relativo ou pertencente ao nariz e ao estómago.

2. Sonda que, introducida polo nariz, chega ata o estómago. Utilízase para extraer o contido gástrico ou para alimentar a un paciente.

1. Relativo ou pertencente ao nariz e ás queixadas.

2. Rañura que separa as ventas do nariz das queixadas.

PERSOEIRO

Poeta ruso. Publicou contos, poemas e vaudevilles, e fundou a revista Sovremennik. O triste destino dos pobres da capital foi o tema do libro Peterburgskie ugly (Rincóns de Peterburgo, 1845). A súa poesía enriqueceuse co espírito progresista da época, como en N’esčastnye (Os desgraciados, 1856). Influíu de forma decisiva na poesía rusa e soviética.

PERSOEIRO

Escritor ucraíno. Desenvolveu a súa obra en ruso, e nela reflectiu as súas diferenzas co réxime soviético, polas que se exiliou en París (1974). A súa obra V Okopakh Stalingrada (Nas trincheiras de Stalingrado, Premio Stalin 1946), está considerada como unha das novelas bélicas máis importantes da época. Tamén publicou Kira Georgievna (1961) e Po obe storomy okeana (Os dous lados do océano, 1962).

1. Posta dun astro, especialmente do Sol, tras o horizonte.

2. Punto do horizonte por onde se pon o Sol.

3. Proceso de decadencia dalgunha cousa.