"Ove" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 360.

  • Premio literario anual creado por Edicións Xerais de Galicia en 1984 para obras en lingua galega e que constitúe un dos galardóns literarios de referencia en Galicia. Ao primeiro galardoado, Carlos G. Reigosa, autor de Crime en Compostela, seguíronlle outros destacados escritores como Xoán Bernárdez Vilar (1986), Darío X. Cabana (1989), Xosé C. Caneiro (1992), Xosé Miranda (1998) ou Teresa Moure (2005).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Incentivar ou favorecer o nacemento, desenvolvemento ou progreso de algo.

    2. Elevar a alguén a un grao, dignidade ou categoría social superior.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que avanzou ou progresou en algo, sobre todo en exeperiencia.

    2. Que ten moitos anos de idade.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que ou quen prové ou subministra algo.

    2. Persoa ou empresa que prové ou subministra algo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que proporciona algún proveito.

    2. Beneficio ou utilidade que se obtén de algo ou que se proporciona a alguén.

    3. antaxe ou aproveitamento que se tira de algo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Beneficio ou utilidade que se obtén de algo ou que se proporciona a alguén.

    2. Vantaxe ou aproveitamento que se tira de algo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que proporciona algún proveito.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Cuenca, Castela-A Mancha, situado na confluencia dos ríos Záncara e Rus, que drenan o termo (2.557 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura e nas industrias vinícolas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Orixe dalgunha cousa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que provén dalgún sitio ou de algo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • REXIÓNS

    Rexión de Occitania que limita ao O con Languedoc, ao L con Liguria e Piemonte, ao N co Delfinado e ao S co Mar Mediterráneo. Pertence á rexión Provenza-Alpes-Costa Azul da división administrativa francesa. O relevo presenta unha estrutura graduada desde unha liña de cristas prealpinas ou alpinas (monte Vetor 1.912 m; monte Pelat 3.053 m) ata o mar. Este feito explica o clima mediterráneo uniforme, seco e luminoso. Diferénciase entre a Provenza do Ródano e do baixo Durance, a Provenza marítima (Costa Azul), a Provenza alpina e a Provenza interior. A parte do territorio industrial corresponde ao L, o punto onde se articula a cidade de Marsella e o Ródano. A industria petrolífera substituíu a antiga elaboración industrial do azucre e do aceite e patrocinou a creación dun complexo petroleoquímico portuario. O turismo é un dos seus recursos máis importantes. Dominada polos romanos, constituíuse a partir do Tratado de Verdún (843) como unha fronteira, establecida polos carolinxios no Ródano....

    VER O DETALLE DO TERMO
  • REXIÓNS

    Rexión administrativa de Francia (31.400 km2; 4.506.151 h [1999]). Comprende os departamentos de Altos Alpes, Alpes da Alta Provenza, Alpes Marítimos, Bouches-du-Rhône, Var e Vaucluse. A súa capital é Marsella.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente a Provenza, á súa lingua ou aos seus habitantes.

      2. Natural ou habitante de Provenza.

    1. Aplícase ao conxunto da cultura (lingua, literatura, arte) occitana. O uso do termo referido a todo o mundo occitano débese á influencia da antiga literatura dos trobadores, que consagraron o seu uso; con todo a finais do s XX, esta denominación caeu en desuso en favor do termo occitano para referirse á lingua, á literatura e á arte de todos os países de Oc.

    2. ariedade lingüística do occitano medio. Desde o punto de vista lingüístico é un dialecto falado nos antigos territorios do reino de Provenza, do condado Venaissí e do condado de Niza. Divídese en cinco grupos: o rodaniano, fala base da lingua mistraliana (Aviñón, Arles, Camarga, Nîmes, etc); o marítimo (costa mediterránea, de Marsella a Antíbol); o baixo alpino (parte sur dos Baixos Alpes ata Apt, en Valclusa); o central, que fai de unión entre os tres grupos precedentes, e o nizardo, no antigo condado de Niza. O provenzal comparte co languedociano tres trazos esenciais: a conservación dos grupos latinos KA- e GA- (cantar, cabra; gal < GALLU), a conservación do -S- nos grupos consonánticos -SK-, -SP-, -ST- (espiar, tèsta, escòla) e a conservación do -l- intervocálico, que provén do -L- ou do -LL- latinos (pala, salar, galina). E distínguese del por seis trazos esenciais: mantemento de n...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Compositor italiano. Foi un dos introdutores da ópera veneciana en Nápoles; coas súas óperas, como Lo schiavo di sua moglie (1672), contribuíu a formar a escola napolitana de ópera. Tamén escribiu oratorios.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Elemento lingüístico propio do provenzal, ou que procede del, que se incorporou noutra lingua.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Estudoso ou cultivador da lingua e a literatura provenzais.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Facer que alguén dispoña do que necesita.

      1. Tramitar ou resolver un asunto.

      2. Ditar un xuíz ou tribunal unha decisión, un acto resolutivo ou un aprovisionamento que non sexa a sentenza definitiva.

    2. Dar ou asignar un emprego, cargo ou posto.

    3. Abastecerse do que se necesita.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao proverbio.

    2. Que é coñecido ou sabido desde sempre por todos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sentenza moral e didáctica, de carácter xeralmente popular.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Libro sapiencial do Antigo Testamento, cunha serie de recompilacións de proverbios breves fundamentados na experiencia e no xuízo. As recompilacións máis antigas son dúas atribuídas a Salomón. O conxunto das mesmas é anónimo e data do s V a C.

    VER O DETALLE DO TERMO