"RAI" (Contén)

MONTES

Monte situado na parroquia da Illa (Entrimo). O seu cumio acada os 500 m de altitude.

CIDADES

Cidade do estado de Madhya Pradesh, India, situada na conca alta do Mahānadī (437.887 h [1991]). É o mercado dunha rexión en que se cultiva arroz, trigo, algodón e liño.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Xoán que dá nome ao concello de Rairiz de Veiga, onde se atopa a capital municipal.

GALICIA

Concello da comarca da Limia, situado no SL da provincia de Ourense, no S da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita ao N co concello de Allariz (comarca de Allariz-Maceda), ao S con Porqueira (comarca da Limia), ao O coa Bola (comarca de Terra de Celanova), Verea (comarca da Limia), e Bande (comarca de Baixa Limia) e ao L con Vilar de Santos (comarca da Limia). Abrangue unha superficie de 72,1 km 2 cunha poboación de 1.732 h (2007), distribuídos nas parroquias de Candás, Congostro, Guillamil, Lampaza, Ordes, Rairiz de Veiga, Sabariz e Zapeaus. A súa capital é Rairiz de Veiga, situado a 42° 05’ 18’’ de latitude N e 7° 49’ 48’’ de lonxitude O, a unha distancia de 41 km da capital provincial. Está adscrito á diocese de Ourense e ao partido xudicial de Xinzo de Limia.
Xeografía física
O relevo en que se asenta o concello de Rairiz de Veiga presenta unha topografía uniforme, xa que se localiza na parte N da depresión da Limia. Así, a altitude media do...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ourense baixo a advocación de santa Lucía.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ribas de Sil baixo a advocación de santa Lucía.

1. Título dado ao presidente do goberno exipcio.

2. 1. Título dado aos dignatarios da corte otomá.

   2. arrais.

PERSOEIRO

Escritor checo. Autor de numerosas obras realistas, escribiu Zapadii vlastenci (Patriotas esquecidos, 1894) e Mezi lidmi (Entre o pobo, 1898).

1. Órgano das plantas superiores, xeralmente axiforme, de simetría radiada, sempre privado de follas, e provisto de elementos condutores, especializado na fixación da planta e na absorción de auga e de substancias químicas disoltas nela. Polo xeral é subterránea, raíz hipoxea, aínda que en certos casos é aérea, raíz epixea. Presenta xeotropismo positivo e fototropismo negativo. A raíz típica consta dun eixe de forma cilindro-cónica e de crecemento vertical, a raíz principal de desenvolvemento preponderante, con diversas ramificacións de crecemento oblicuo, as raíces secundarias, que emiten ramificacións, as raíces terciarias ou cuaternarias denominadas en xeral radicelas. Non todas as plantas presentan raíz típica, co eixe primario de crecemento predominante. En moitas plantas, as ramificacións crecen con igual forza ca o eixe principal, ou ben son coroas de raíces cauloxénicas as que crecen na base da planta, mentres que a raíz principal se atrofia sendo o resultado unha...

2. 1. Fascículo de fibras nerviosas que, xunto con outras, forma parte dun tronco nervioso. As fibras que conteñen estes fascículos teñen todas unha mesma actividade fisiodinámica sensitiva ou motora.

   2. Parte dun órgano ou dunha formación anatómica que se implanta nun tecido.

   3. raíz espiñal

      Fascículo nervioso que se orixina na parte anterior (raíz espiñal anterior ou motora) ou posterior (raíz espiñal posterior ou sensitiva) da medula espiñal e que dentro do espazo subaracnoidal van independentes ata que se unen no tronco radicular e dan lugar aos nervios raquídeos.

3. Causa e orixe dunha cousa.

4. Directorio principal ou básico dunha árbore.

5. Elemento etimolóxico de que se compón unha palabra. Constitúe o núcleo dunha familia de vocábulos e indica o seu significado fundamental. A raíz dunha palabra obtense cando se separan os sufixos, prefixos, infixos e os morfemas flexionais. É o elemento común que, na comparación cunha serie de palabras emparentadas lexicamente, contén a idea común a todas elas (en peixe e peixeira aparece a raíz peix-). F. de Saussure di que é o elemento irredutible e común a todas as palabras dunha mesma familia.

6. 1. Cantidade x que, tomada como factor de certo número de veces n, dá como produto unha cantidade determinada a. Exprésase como x =  n √—a, onde a é o subradicando, x a raíz e n o índice; esta expresión equivale a x n = a. O signo √ semella provir da deformación de r inicial do latin radix, ‘raíz’. A raíz de índice 2 denomínase raíz cadrada; a de índice 3, raíz cúbica, e a de índice 4, raíz bicadrada. Todos os números reais e positivos admiten dúas raíces de índice par, e unha de índice impar. Todo número real e negativo admite unha raíz real única de índice impar e outra de índice par. Adóitase empregar tamén a anotación equivalente seguinte: √ a = a 1/n e o cálculo de raíces queda reducido ao cálculo de potencias.

   2. ...

1. Conxunto de raíces dunha planta unidas entre si.

2. ínculo que se establece entre varias persoas, ou entre unha persoa e un lugar.

1. 1. Persoa que exerce a soberanía dun reino. O rei pode ser electivo, cando foi elixido por elección; hereditario, cando acada o título por dereito de herdanza; absoluto, sen limitación de tipo xurídico; ou constitucional, cando ten o poder definido por unha constitución.

   2. Soberano que goberna como monarca no país en que se está ou ao que se fai referencia.

2. Persoa, animal ou cousa que destaca pola súa importancia ou excelencia, sobre todo ante os outros da mesma especie, do seu rango ou clase.

3. Nome afectuoso que se dá a un neno ou a unha persoa moi querida.

4. 1. Peza principal do xogo do xadrez que pode moverse en todas as direccións.

   2. Carta da baralla que leva pintada a figura dun rei.

5. Peixe perciforme, de ata 35 cm de lonxitude, co corpo alongado e lixeiramente comprimido. A cabeza é grande e longa, rematada nun fociño afiado, e a boca relativamente protráctil. A aleta dorsal esténdese desde a inserción das peitorais ata a anal. A aleta caudal ten o bordo redondeado. A femia é de cor laranxa, con algunhas manchas negras no dorso e zonas brancas moi rechamantes; o macho é de cor parda verdosa con manchas azuis no dorso, os flancos e as aletas. É un peixe solitario e moi territorial. Aliméntase de peixes, crustáceos e moluscos. Vive en fondos rochosos de 10 a 200 m de profundidade.

6. Título dado antigamente ao deus Moloc (rei) de Canaan, a Xúpiter, rei dos deuses, ou a Plutón, rei dos infernos. Dado a Iahvé no Antigo Testamento, representa non só un poder xeral sobre todo, como creador, senón que ten un sentido teocrático sobre Israel debido á alianza, e sobre todo escatolóxico. Atribuído a Xesús Cristo, que a Apocalipse chama Rei dos reis, é obxecto dunha celebración especial (Cristo Rei) que instituíu Pío XI en 1925 para o derradeiro domingo de outubro.

7. ...

1. de retraer ou retraerse.

2. Que é pouco comunicativo e sociable.

3. Que é propio da persoa retraída.

PERSOEIRO

Poeta austríaco. Autor dunha abundante obra, as súas primeiras poesías apareceron en 1894. As dúas viaxes que realizou a Rusia (1899 e 1900), xunto á súa amiga Lou Andreas Salomé, foron decisivas na súa formación. Daquela publicou Stundenbuch (Libro das horas, 1899-1903), Das Buch der Bilder (O libro das imaxes, 1902), Weise von Liebe und Tod des Cornets Christoph Rilke (Canción de amor e morte do corneta Cristovo Rilke, 1906), Neue Gedichte (Novas poesías, 1907) e Der Neuen Gedichte anderer Teil (A outra parte das novas poesías, 1908), onde desenvolveu un novo estilo de poesía lírica máis preciso e concreto, fuxindo do simbolismo francés. Acadou certa sona coa publicación en 1910 da súa novela autobiográfica Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge (Cadernos de Malte Laurids Brigge). A Primeira Guerra Mundial marcouno definitivamente, e en 1914 escribiu Fünf Gesänge (Cinco cancións). En 1921 estableceuse en Suíza, onde publicou...

PRAIAS

Praia do litoral atlántico, situada entre as de Flaio e O Touro, na parroquia de Carreira (Ribeira).

GALICIA

Relixioso. Reitor de San Pedro de Campañó, formou parte do Equipo Misioneiro Pontificio para América creado por Pío XII. Estudoso da cultura galega, foi membro do Instituto Padre Sarmiento, cofundador do Museo do Pobo Galego e do seu padroado e membro do Pedrón de Ouro. Escribiu Historia de Coroza (1968), Los ascendientes del padre Martín Sarmiento en Cercedo (1972) e Canteiros e artistas de Terra de Montes e ribeiras do Lérez (1982).