"Sem" (Contén)

Tumor formado a partir das células xerminais dos túbulos seminíferos dos testículos.

Forma de vida condicionada por un tipo de economía mixta que comporta un cultivo temporeiro da terra e un pastoreo nómade. É característico de zonas semidesérticas ou pouco favorecidas polas chuvias que permiten unha soa colleita e onde se fai preciso levar o gando a zonas máis húmidas en época de seca.

Aplicación dun espazo vectorial E no conxunto de números reais positivos que a todo vector x de E lle asigna un valor RxR, de xeito que RaxR=YaY RxR, e que, para todo x, y de E, Rx+yR 8 RxR + RyR. Se unha seminorma cumpre, ademais, que RxR = 0 implica x = 0, trátase dunha norma.

Presenza de seme nos ouriños. OBS: Tamén se denomina espermaturia.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘signo’.

Especialista en semioloxía.

Relativo ou pertencente á semioloxía.

Parte dunha perturbación ondulatoria correspondente á metade do seu período.

Aplícase ao medio material que absorbe parcialmente calquera radiación, normalmente luminosa, que lle chega.

Parte dun movemento periódico correspondente á metade dunha oscilación, como a comprendida entre os momentos t=0 e t=T/2, sendo T o período. En particular, no movemento harmónico a elongación máxima denomínase amplitude de semioscilación.

Relativo ou pertencente á semiótica.

Que ten os dedos unidos en parte por unha membrana.

hemiparasito.

Pensamento dos teólogos dos ss V e VI, sobre todo Xoán Casiano, Vicente de Lerins e Fausto de Riez, co apoio dos monxes do sur da Galia, que tentaron mitigar a doutrina da graza de santo Agostiño. Sostén que a diferenza entre escollidos e réprobos non depende da predestinación divina senón da vontade humana. Considerado reminiscencia do pelaxianismo, foi combatido por Próspero de Aquitania, Fulxencio de Ruspe e Cesáreo de Arles, que obtiveron a condena no segundo sínodo de Aurenja (529).