"Sil" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta e novelista portugués. Coñecido como Vitorino Nemésio, doutorouse en Filoloxía Románica na Universidade de Letras de Lisboa, da que tamén foi reitor. Creador da Revista de Portugal (1937), en que apareceron destacadas figuras modernistas e vangardistas, foi director do xornal O Dia (1975). A súa primeira obra poética foi Canto Matinal (1916). O recordo das Açores e a memoria da infancia son os dous polos que centran a súa poesía, especialmente no libro Nem toda a noite a vida (1950). Destacado ensaísta e investigador, explorou o mundo do conto en Paço do Milhafre (1924) e a novela en A casa fechada (1937) e Mau tempo no canal (1944). Recibiu o Premio Nacional de Literatura de Portugal (1965) e o Premio Montaigne (1973).

1. Relativo ou pertencente aos polisílabos.

2. Que está formado por dúas ou máis sílabas.

1. Que está formado por dúas ou máis sílabas.

2. Palabra que está formada por dúas ou máis sílabas. Segundo o número de sílabas que a compoñan, a palabra polisílaba recibe os nomes particulares de bisílaba, trisílaba, tetrasílaba, pentasílaba, etc.

PERSOEIRO

Historiador. Doutor en Historia (1975) e catedrático de Historia Medieval (1985) da Universidade de Santiago de Compostela, especializouse no medievo e analizou a estrutura e a evolución das relacións sociais desde diiferentes campos, como a demografía ou as institucións. Escribiu numerosas obras como La Región del obispado de Tuy en los siglos XII al XV: una sociedad en la expansión y en la crisis (1976), La Colonización cisterciense en Galicia: (1142-1250) (1980, Premio Galicia de Investigación en Letras) e García II de Galicia: el rey y el reino (1065-1090) (2001); coordinou Historia de la ciudad de Santiago de Compostela (2003) e foi coautor de El monacato en Galicia durante la Edad Media (1991) e Historia de la Edad Media (1997); e, xunto con María del Carmen Pallares Méndez, escribiu El Bajo valle del Miño en los siglos...

SERRAS

Serra de pedra pómez, que se estende ao longo de 6 km e que separa o golfo de Nápoles do de Pozzuoli.

1. Pequena tira de tea, coiro ou cordón que, cosida en forma de lazo ou con ollais, serve para enganchar un botón.

2. Tira de tea, coiro ou outro material que serve para suxeitar o cinto.

3. Obxecto formado por dúas pezas de metal que se engachan entre si para unir dúas partes dunha peza de roupa.

4. 1. Técnica de execución guitarrística que designa a presión simultánea do dedo índice sobre todas as cordas dun mesmo traste.

   2. Dispositivo a maneira de abrazadeira que se pode colocar sobre calquera dos trastes do mango dunha guitarra e que produce un efecto equivalente ao da técnica de execución homónima.

1. Relativo ou pertencente ás psilofitais.

2. Planta da orde das psilofitais.

3. Orde de psilotópsidas, propias do Silúrico e do Devónico. Eran plantas de porte herbáceo ou arbustivo, sen raíces e sen follas. Habitaban terreos húmidos ou pantanosos.