"URA" (Contén)

Proceso de cementación dos aceiros cun baño de sales fundidos a unha temperatura aproximada de 800°C. O baño normalmente está formado por cianuro (70%), carbonato (25%) e, como estabilizador, cloruro sódico. Durante o proceso difúndese carbono e, en menor proporción, nitróxeno pola superficie do metal. A cianuración emprégase principalmente para cementar pezas pequenas e ten a vantaxe de ser un método rápido que permite temperar o aceiro sen volver quentalo, ademais de deixar as pezas lisas e limpas.

Procedemento de obtención do ouro e da prata que consiste en tratar o mineral cunha solución de cianuro alcalino en presencia de aire. O ouro ou a prata disólvense por formación dos cianocomplexos, moi estables: 4Au + 8NaCN+O 2 +2H 2 O→4Na[(CN) 2 Au]+4NaOH. A precipitación do metal prodúcese por cementación con cinc.

1. Parte máis estreita do tronco do ser humano baixo a caixa torácica.

2. cintura abdominal/cintura pelviana

   Arco óseo propio dos vertebrados, de estrutura moi simple nos peixes, nos que é libre; situado entre a musculatura ventral, está constituído por un óso de tipo endocondral e non está relacionado coa columna vertebral. Nos crosopterixios aparecen bosquexos do que ten que ser a cintura pelviana nos tetrápodos. Nos vertebrados superiores e, polo tanto, no ser humano, está formada polos ósos ilíacos e o sacro.

3. cintura escapular/cintura torácica

   Anel óseo propio dos vertebrados constituído nos peixes por unha peza esquelética relacionada co cranio, formada por un óso de tipo endocondral e reforzada por un óso de membrana. Nos tetrápodos e, polo tanto, no ser humano, está formada por tres ósos pares: o torácico (que nos mamíferos se chama clavícula), a omoplata (escápula) e o óso coracoide (que nos mamíferos só subsiste como unha apófise da omoplata e serve de sostemento ás extremidades superiores).

Parte dun vestido correpondente á cintura do corpo. Ex: O vestido aínda hai que axustalo máis na cintura.

1. Acción ou efecto de clausurar.

2. Cerimonia coa que finaliza algunha cousa solemne. Ex: Aínda que non asistimos estabamos convidados á clausura do acto.

1. Obrigación eclesiástica que establece limitacións na entrada e na saída das casas relixiosas e a prohibición das persoas alleas a entrar. O dereito, ao se referir aos mosteiros de monxes, distingue a clausura papal e a constitucional. Ex: monxas de clausura.

Afastamento voluntario ou non do mundo exterior. Ex: Vive nunha constante clausura, afastado de todo o mundo.

1. Pechar un centro oficial cunha cerimonia solemne ou oficial para comezar as vacacións e interromper as súas sesións.

2. Marcar a fin dalgunha cousa.

Pechar un sitio por orde gobernamental. Ex: Clausuraron os bares de toda a rúa a causa da falta de insonorización nos seus locais.

Acción e efecto de cubrir ou de cubrirse.

1. Cousa empregada para cubrir algo.

2. Capa ou baño, xeralmente de xarope ou chocolate, co que se cobre un pastel.

1. Alcance territorial dun determinado servizo ou medio de comunicación. Ex: Traballei un ano nun canal de cobertura local. O meu teléfono non ten cobertura no estranxeiro.

2. Conxunto de prestacións que recolle o contrato dun seguro ou outro servicio. Ex: O seguro do meu coche non ten cobertura en caso de roubo.

1. Metálico, divisas ou outros valores que serven como garantía para a emisión de billetes de banco ou outras operacións financeiras ou mercantís.

2. cobertura de risco

   Relación entre o valor do que cobre o seguro e o valor da mercadoría ou operación da que é obxecto.

...

Acción e efecto de cocer ou cocerse.

Pezas de pan que se cocen dunha soa vez.

Tea que se colga nos balcóns ou nas paredes nas celebracións. Ex: O día da festa os balcóns énchense de colgaduras.

Tea ou tapiz que cobre as paredes interiores como elemento decorativo. Ex: As paredes do pazo tiñan unhas fermosas colgaduras.

Acción e efecto de coller.

Herba verde para lle dar de comer ao gando. Ex: Vai xa para a casa que eu quedo apañando unha pouca colledura.