"eo" (Contén)

1. Revestir algo ou a alguén dunha auréola.

2. Acadar prestixio e boa sona unha persoa polos seus méritos ou virtudes.

PERSOEIRO

Compositor francés. Seguidor de Vincent de Indy, formou parte do grupo de compositores franceses chamado Os Seis. Escribiu música para o cine, música instrumental, música orquestral, música coral, ópera cómica e ballets.

PERSOEIRO

Crítico, guionista e realizador de curtametraxes, foi o fundador da Revue du Cinéma, publicación na que editaba críticas e artigos sobre o cine francés e internacional dos anos corenta.

1. Dise da rexión austral do Mediterráneo.

2. Provincia meridional da rexión mediterránea, que correspondente principalmente ao dominio dos maquis e dos espiñeirais.

PERSOEIRO

Físico e bacteriólogo canadense. Descubriu, en colaboración con M. MacLeod e M. McCarthy, o papel do ácido desoxirribonucleico (ADN) nas mutacións experimentadas por unha cepa de pneumococos (1944), feito que supuxo un paso importante no camiño que levou a descubrir a función deste ácido.

PERSOEIRO

Físico. Conde de Quaregna e de Cerreto. Dende o 1820, catedrático de Física na Universidade de Turín. As leis formuladas por Gay-Lussac (1805-1810) suxeriron a Avogadro o seu modelo dos gases, presentado no Journal de Physique (1811). As leis de Avogadro deron solución ao conflito entre a teoría atómica de Dalton e as experiencias de Gay-Lussac. As súas conclusións foron o inicio da química cuantitativa posterior. Se ben Ampère, independentemente, publicou no 1814 conclusións similares, a teoría de Avogadro non foi aceptada ata que Cannizzaro a presentou, no 1860, no congreso de química de Karlsruhe.

1. Facer que alguén se coloque coas pernas dobradas e cos xeonllos apoiados nunha superficie.

2. Facer que alguén adopte unha actitude de inferioridade ou sumisión fronte a outra persoa.

3. Poñerse de xeonllos.

PERSOEIRO

Profesor universitario e crítico. Destacado investigador no mundo da Filoloxía, da Lingüística e da Crítica Literaria. Profesor da Universidade do Estado de Rio de Janeiro e da Universidade Federal -en calidade de docente de Literatura Portuguesa e Brasileira-, acudiu como profesor visitante a algunhas universidades de prestixio, como as de Colonia (1968) e Coimbra (1972).
O seu campo de estudo é moi amplo, tanto en temas (lingua, literatura, crítica literaria) como en épocas (desde a Idade Media ata o Modernismo). Como libros ten publicadas máis de cincuenta obras, así como outros moitos estudos que viron a luz en revistas especializadas ou numerosos artigos publicados nas actas dos congresos nos que interviu. De toda a súa produción destacan, entre outros, libros dedicados á figura de Camões -autor no que está especializado- (O cânone Lírico de Camões,...

1. Bacteria da familia das azotobacteriáceas.

2. Familia de bacterias eubacteriais, gramnegativas, aerobias estritas, de forma ovoide, bacilar ou cocoide e de flaxelación perítrica, que viven tanto no solo como na auga e que son capaces de fixar nitróxeno libre. O único xénero da familia é Azotobacter.