"An" (Contén)

Que evita a depresión.

Psicofármaco empregado no tratamento das síndromes depresivas.

Que evita a detonación.

Substancia que, engadida á gasolina, evita nos motores de explosión, a detonación espontánea mesmo a compresións elevadas. O máis utilizado é o tetretilchumbo, produto que actúa interrompendo as cadeas de reacción e ao cal se suman algúns hidrocarburos haloxenados para evitar a deposición do chumbo e do óxido de chumbo no motor.

Que combate a diabete.

Fármaco empregado no tratamento da diabete. Os derivados dos sulfoniluros estimulan as células beta do páncreas co obxectivo de aumentar a secreción endóxena de insulina.

Que combate a diarrea.

Substancia que se emprega para combater a diarrea. Existen tres tipos de antidiarreicos: os freadores do peristaltismo, os protectores e absorbentes intestinais e os astrinxentes vexetais.

Que evita ou combate a difteria.

Medicamento ou axente que combate a difteria.

Que tende a diminuír ou abolir a produción de ouriños.

Fármaco de acción antidiurética.

vasopresina.

Dise de todo aquilo que se opón á práctica da dopaxe nos deportes.

En medicina deportiva, análise para determinar a presenza de substancias prohibidas, consideradas nocivas para a saúde dos deportistas e empregadas para mellorar o rendimento na competición.

Dise de todo aquilo que se opón á práctica da dopaxe nos deportes.

En medicina deportiva, análise para determinar a presenza de substancias prohibidas, consideradas nocivas para a saúde dos deportistas e empregadas para mellorar o rendimento na competición.

Tratado dos antídotos.

Lugar onde se gardan os antídotos.

Substancia que actúa sobre un veleno e evita os seus efectos tóxicos. A acción dos antídotos pode ser física, química ou fisiolóxica. Teñen unha acción puramente física as graxas e os mucilagos, que forman unha película ao redor de certas substancias velenosas e así retardan a súa absorción, ou tamén o carbón activo, eficaz polo seu poder absorbente. No caso dos antídotos químicos prodúcese unha reacción entre o antídoto e o veleno (neutralización, precipitación, transformación nun composto non tóxico). Os antídotos fisiolóxicos neutralizan os efectos do tóxico sobre o organismo e exercen unha acción antagónica.

Medio ou preservativo para non caer en ningunha falta ou vicio.

Que se propaga en sentido contrario ao habitual.

Dise da ramificación na que as follas, flores, etc, aparecen dispostas en hélice de sentido contrario á hélice correspondente ás follas, flores, etc, do eixe primario.

Transmisión do impulso nervioso en sentido contrario ao fisioloxicamente habitual.

Contrario aos principios da economía.

Dise do que produce máis gastos que beneficios, do que é pouco ou nada aforrativo.

Que evita o vómito.

Substancia empregada para inhibir o vómito.

Que actúa contra a epilepsia.

Medicamento que combate a epilepsia. A cotío, o tratamento asocia dous ou máis fármacos, os cales producen efectos secundarios, polo que se debe seguir un control médico rigoroso. A supresión do tratamento con antiepilépticos ten que ser gradual, pois unha interrupción brusca pode desencadear novos ataques.